وضعیت تکان دهنده زنان افغانستان

مرگ در اثر خود سوزی خواهر افغانم از ضرب و شتم جاهلانۀ شوهر و یا هر شخص دیگر در هرات و یا در هر نقطۀ یگر از مرز و بوم وطن را شهادت راه حق و آزادی خواهی آنان از قید و بند جاهلیت میدانم و برای خواهرانِ نجات یافته و نیمه جان که در بستر شفاخانه ها با درد و سوزش طاقت فرسا دست و پنجه نرم منمایند، منحیثِ یک مرد افغان ابراز شرمساری، خجالت و ندامت نموده و بخاطر شفاع آنان از تۀ دل به درگاه خداوند دعا میکنم.

هرگونه خشونت برعلیه زنان، جانِ یک فرد عاقل را بلرزه درآورده و سوألی را خلق میکند که:

یا رب؛ این حق ظالمانه را ما مردانِ افغانستان از کجا و از چه قرار از آنِ خود نموده ایم؟

توصل به زور و خشونت بر علیه زنان فقط از ناتوانی، ضعف و بی عرضه گی یک مرد حکایت نموده و از شرافت و اخلاق انسانی او می کاهد و باید جایگاه او را در جامعه، به حدِ شرمساری و نامردی نزول بدهد.

ای خواهر مظلوم؛ به یقین بدان که آن شعله های آتش که جان ضعیفترا سوزانید، در حقیقت شجاعت و دلیری اترا به اثبات رسانده و جایگاهت را در میان قهرمانان و شهیدان این خاک جاودانه چون مشعل سوزان زنده و روشن نگه خواهد داشت.

به یقین بدان که آن شعله ها وجود مرا نیز به آتش کشیده و میسوزاند و آن درد ترا برایم احساس میدهد.