عاشورا درس عبرت، ایثارگری و مقاومت و... در...

پرچم سبز عاشورایی بین افراط شیعیان و تفریط سنییان به سیاه مبدل گشته است !

باز این چه شور است که درخلق عالم است :::باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

عاشورا درس عبرت ،ایثار گری و مقاومت و... در برابرمظالم است که توسط حضرت امام حسین واهل بیت رسول اکرم محمد مصطفی (ص) از اعتقاد وعبادت بمیدان کارزار جامه عمل پوشانیده شد . عاشورا درس است و نه عنعنه . عاشورا پیام آور صلح ،صمیمت ومساوات بین مردم و جوامع اسلامی است؛نه منشاء و سرچشمه نفاق وشقاق میان مسلمانان که سالانه صدها تن را به این بهانه طعمه خود کند !

درآستانه ماه پربرکت محرم ،عاشورا و ماجرای پر افتخار عاشورایی (کربلا) ی یک هزاروسه صد وهفتاد و سومین سالروز شهادت بزرگ مرد تاریخ ونوه گرامی رسول خدا حضرت حسین (رض) وخاندانش قرار داریم ؛ لذا خواستم تا به تاسی و یادی ازآن بزرگ مردان تاریخ ؛ چشم انداز کوتاه درسیرتاریخی سنت عاشورایی ، پیامها ، دست آوردها و....داشتم.

مفهوم وماهیت عاشورا؛ برای خیلی ازما گنگ وپوشیده مانده است و جوهره آن کاملا به گرد آلوده و کم کم رنگش تیره وتارگشته وبه فراموشی سپرده شده است وازآن صرف به عنوان یک حادثه تاریخی و یا افسانه ای می نگریم که در یک وقت اتفاق افتاده وبس بدون اینکه در آن تاملی داشتم که این واقعه چه پیامد و دست آورد ازخود جاگذاشته است و بسیار از ما به چشم فرقه ای به آن نگاه میکنند طوریکه بعصی از سنی ها این حادثه را صرف شیعیان میدانند و یا شیعیان آنرا مخصوص خود؛ که متاسفانه هردوی شان در اشتباه هستند و"ره که میروند به ترکستان است" !
شیعیان که دست پیروی آنرا بسینه خود میزنند ؛ صرف این مناسبت برزگ را بر به پاداری مراسم مجلل ، عنعنوی وافسانه ای باپوشیدن لباس سیاه و شعارهای گوناگون همانند آن اکتفاء میکنند بدون این که چیزی ازاین درس آموخته باشند و تغییر مثبتی ازآن بر آنها رونما گردد برعکس ازعاشورا بعنوان بدعت و خرافه نوحه خوانی ، به سر دست زدن و مو کندن وگاهی هم برای پیشبرد اهداف نژادی ،مذهبی و سیاسی و.... ازآن استفاده میکنند .

درمقابل سنی ها که - بی جهت- مخالف آن هستند غافل از آنکه بدانند که عاشورا نه تنها از شیعیان نیست بلکه یک درس زندگی ساز،اساس آزادگی ، متعلق به ویا افتخارهمه ای مسلمانان جهان است ؛ دست به هر نوع جهت گیری علیه برگذاری و تجلیل مراسم به این مناسبت پیشی میگیرند که این اختلاف وبد بینی از سالیان متمادی میان این دو گروه مذهبی مسلمان شاهد بسا خون ریزی ها وجدالها شده و بوده است و حتی میان گروه های مختلف اهل تشیع ؛ که هر روز شاهد درگیری های از لفظی گرفته تا کشتن ، بستن وانتحار....هستیم .

این اختلافات ابتداء در آن حد حاد پنداشته نمی شد اما دراین اواخرچنان درعمق جوامع اسلامی ریشه دوانیده که باعث بروز درگیری ها و در بیشتری موارد حتی جنگهای شده که پیش از آن قبایل "اوس" و" خزرج" عرب قبل از اسلام شهره آن بودند ؛ از جمله جدالها "مشت نمونه خرواری" را بیان میدارم قتل عام شیعه توسط صدام در عراق ، اختلافات بین هزارها ودیگر گروهای سنی مذهب کویته پاکستان ، جنگ بین اهل تسنن و تشیع سال 1389 در هرات که در طرفین مقابل نه اینکه سودی نداشت؛ بلکه از زیان مالی و جانی آن به دلها ی زیادی داغ بر جای گذاشت . همچنان حمله انتحاری سال 1390 در یکی از مراسم عزاداری در شهر کابل که جان ده ها طفل معصوم وبرادران شیعه و سنی ما را بکام مرگ فرو برد. امسال هم عاشورا ؛ مکتب صلح،برادری ،ایثار و خودگذاشتگی ،صبر و پایداری باعث خونریزی در بسیاری از مناطق وخصوصا در افغانستان بین دانشجویان دانشگاه کابل و حمله انتحاری به یکی از مراسم سوگواری در این روزها در شهری کراچی پاکستان شد که ده ها قربانی از خود بجای گذاشت .

حال سوال اینجاست که آیا عاشورا یک مناسبت تاریخی است که بنیانگذارش حضرت حسین بوده ومخصوص شیعیان میباشد؟ یا اینکه عاشورا از شهادت آن حضرت؛ دارای این مرتبه والا شده است ؟ یا اینکه عاشورا از قدیم الایام –بین ادیان و مذاهب قبل از اسلام و حتی در اسلام - پیش ازاین واقعه - دارای فضیلت و جایگاه خاص بوده وشهادت حضرت حسین یک امر تصادفی بوده وتنها مربوبوط گروه خاصی نمی باشد ؟ یا اینکه عاشورا از قدیم تا کنون به همین رویش بوده که است و یا اینکه دستخوش تحولات شده است ؟ در این نوشتار کوشش میشود تا به این همه سوالها تا حدی جواب ارایه شود.

عاشورا یک کلمه عربی است که معنای کلمه معادل "ده " فارسی را میدهد و یکی از سنن دینی درتمام ادیان و مذاهب قبل از اسلام دارای اهمیت و جایگاه خاص بوده که روز دهم ماه محرم را عاشورا گويند، زيرا عدد ده را در عربي عشر مي گويند و اين كلمه به چند لفظ مختلف در كتابهاي لغت عربي ذكر شده است مانند عاشوراء - عشوراء - عاشورا - عشورا- عاشور بر وزن هارون در بعضي از كتاب هاي قاموس عربي، عاشورا روز نهم محرم را نيز گفته اند و علماي لغت در اصل كلمة عاشورا اختلاف دارند، بعضي مي گويند عاشورا كلمة عربي است و بعضي ديگر عاشورا را كلمة عبراني خوانده اند.

در مورد نامگذاري اين روز به نام عاشورا اقوال و روايات متعددي ذكر شده است بعضي مي گويند كه سبب نامگذاري عاشورا به اين نام همانا دهم ماه محرم است و اين قول واضح تر و نزديكتر به دهم ماه محرم است، و گفته شده است كه عاشورا روزي است كه خداوند تعالي ده پيامبرش را با ده كرامت افتخار بخشيده است كه از قرار ذيل است:

اول: در اين روز، خداوند موسي را نصرت بخشيد، در دريا راه را برايش باز نمود تا از چنگ فرعون نجات يافت و فرعون با لشكرش غرق گرديد.

دوم: در اين روز كشتي نوح با سلامتي در جودي استقرار يافت.

سوم: در اين روز يونس از شكم نهنگ نجات يافت.

چهارم: در اين روز خداوند توبة آدم را پذيرفت.

پنجم: در اين روز يوسف از قعر چاه تاريك بيرون آورده شد.

ششم: در اين روز عيسي به دنيا آمد و در همين روز به آسمان برده شد.

هفتم: در اين روز خداوند داود را مورد عفو و بخشش خود قرار داد.

هشتم: در اين روز ابراهيم چشم به جهان گشود.

نهم: در اين روز چشمان يعقوب دو باره روشن گرديد و بينا شد.

دهم: در اين روز گناهان گذشته و آيندة پيامبر بزرگ اسلام ص بخشيده شد.

دركتاب هاي تاريخ خصائص زيادي در مورد روز عاشورا ذكر شده است كه ارتباطي به نامگذاري آن ندارد، و در مورد پيامبران بايد گفت كه خصائص و كرامات آنان بالاتر از اين عدد است، و بعضي گفته اند كه عاشورا بخاطر اين، به اين اسم نامگذاري شده است كه خداوند امت محمد ص را به ده كرامات مشرف ساخته است كه بطور مختصر آنرا بيان مي داريم:

1- ماه رجب كه بر ديگر ماه ها فضيلت دارد.

2- ماه شعبان كه بر ديگر ماه ها فضيلت دارد.

3- ماه مبارك رمضان كه فضيلت آن بر همه آشكار است.

4- شب قدر كه بهتر از هزار ماه است.

5- روز عيد كه روز پاداش دادن خداوند به بندگان است.

6- روز هاي ده گانة (ذي الحجه) كه روزهاي ذكر خداوند است.

7- روز عرفه كه روزه گرفتن در اين روز كفارة گناهان دو سال است.

8- روز عيد اضحي يا روز قرباني كه سبب نزديكي به خداوند است.

9- روز هاي جمعه كه بهترين روزهاي هفته است.

10- روز عاشورا كه روزه گرفتن درين روز كفارة گناهان يك سال قبل است.

به این اساس عاشورا یک زمان وفرصت پسندیده از زمان های قدیم مطرح بوده وجایگایش هیج ربط به شهادت امام حسین نداشته و مربوط کدام گروه مذهبی خاصی نبوده بلکه تمام مسلمانان بعنوان یک سنت درآن سهیم بود که روزه گرفتن در ایام نهم،دهم و یازدهم محرم- عاشورا- را همه پیامبران الهی گرفته وبه آن امر فرمودند و واقعه کربلا امر تصادفی بوده است و بزرگداشت از این روز که بصورت امروزی است ؛ نبوده بلکه عاشورا مرسوم امروزی زاده و نتیجه همان تحولات ذات البینی و گروهی بوده که در سال (60) و (61) هجری بعد از حادثه المناک کربلا- شهادت حضرت حسین- بمیان آمده است و از آن ببعد دست خوش تحولات این چینینی شده است طوریکه بعضی فرصت طلبان –گرگ به لباس میش- ازین فرست برای ایجاد تفرقه و در هم شکستن صفوف مستحکم مسلمانان سوء استفاده کرده تا به اهداف شوم خود دست یابند که تا کنون هر روز به این بهانه –شیعه و سنی – توسط خودمان ؛خودمان را ازبین میبریم.

درحال که عاشورا اصلا محور وملاک اجتماع مسلمین بوده وهمه دور سنن عاشورایی گردهم می آمدند اما امروز ازآن معکوس توجیه شده وحربه برای ضربه زدن بر پیکر بزرگ امت اسلامی استفاده میشود.

تحولات سیاسی در حوزه عاشورا امروز چنان این مساله را گسترده ودرعین حال پیچیده کرده است که یکی از مسایلی تقریبا لاینحل و بغرنج اجتماعی در کشور های اسلامی و بخصوص کشورهایکه در آن یکی از دو گروه مذهبی شیعه و سنی موازی و یا در اقلیت هستند مثل عراق، ايران، هند، افغانستان، لبنان، سوريه، بحرين، كويت، و ديگر مناطق شيعه نشين تبدیل شده است .

این اختلافات نه اینکه پیامدهای منفی اجتماعی داشته بلکه تاثیرات انحرافی عقیدوی هم نیز در قبال داشته است؛ که متاسفانه زیادی از شیعیان چنان افراط ودچار غلو شدند وبدعت های وارد دین کردند که در اکثر موارد مخالف شعایر و اساسات دین مبین اسلام پنداشته میشود .

باالمقابل اهل تسنن هم از این کج روی ها در امان نبوده که گاهی از طرف بعضی –طبقه غافل- بخاطر اظهار مخالفت با جانب مقابل به توهین و سب حضرت علی –کرم الله وجهه- واهل بیت رسول الله مبادرت ورزیدند که بسا در امر عقیده مسآله خطرناک پنداشته میشود .

بطور جمع بندی میتوان گفت که واقعه عاشورا به یک حادثه شهادت حضرت حسین (رض) خلاصه نمی شود و ماه محرم که از بدء پیدایش تا کنون میان همه پیشگامان وپیشقدمان دین از جایگاه و مقام عالی برخوردار میباشد که روایات ومتون اعم از سنی و شیعی گویای این امر میباشد وشهادت حضرت حسین درآن امری تصادفی بوده وربطی به جلال و جایگاهش ندارد .

عزاداری مرسوم امروزی اهل تشیع امر من در آوردیست که مخالف دستورات دین وآئین اسلامی می باشد و همچنان بی تفاوت ماندن اهل تسنن درین امر باعث ازبین رفتن سنت عاشورایی می باشد گرچه شهادت هر مسلمان و بخصوص شهادت مظلومانه ای نوه گرامی حضرت محمد(ص)؛ امام حسین غم و انده است که همه مسلمانان درآن مساویانه سهیم هستند ؛اما فراموش نباید کرد که یکی از بزرگتیرین شاخصه های دین مبین اسلام همانا توصیه به صبر،شکیبایی ، بردباری وتحمل مصیبت هاست که پیروان این دین به آن توصیه شده اند و عزاداری به نحویه امروزی امریست غلو ومنتهایش انحراف بیش نبوده ودراسلام برای مردن هیچ کسی عزاداری نشده است حتی در روایت از پیامبر(ص) است که درآن گفته شده که برای شهادت کسی باید از کلمه "تسلیت" به بازماندگانش خود داری شود و بجای آن "تبریک" گفته شود چون شهادت مقام والایست و نایل شدن به آن خوشی است و نه غم و اندوه لذا برای شهداء باید عوض تسلیت ؛ تبریک گفته شود .

برادران اهل تسنن ما هم متوجه باشند که عاشورا چه قبل از اسلام و چه بعد از اسلام وحادثه کربلا یک حادثه عادی نه ؛ بلکه یک سنت از سنن دینی محسوب شده و درآن فضایل زیادی است که ازآن جمله روزه وپیروی از انبیای الهی و بعدازآن درس آزادگی ،مقاومت در برابر ظالم،شهامت و.....وعین حال صبروبردباری ،برادری و برابری میان تمام اقشار امت اسلامی میباشد .

همچنان همه مسلمانان ومذاهب مختلف باید درک کنند که اختلاف ناشی از عاشورا بین دوگروه شیعی و سنی از گذاشته تا کنون دست دشمنان اسلام در کار بوده وبرای رسیدن به اهداف شوم شان آتش تفرقه و نفاق را میان صفوص مسلمانان می اندازند وبه بهانه مذهب شکاف را بین این دوقوه بزرگ زیاد کنند.