خانم جويا،
از مدتهاست که گزارش های مربوط به شما را تعقیب می کنم. با تعقیب گزارش هایتان اکثرا به نامزدی شما برای جوایزی بر می خورم که سوال بر انگیز اند. از اینرو خواستم تا چند پرسش دوستانه را با شما در میان بگذارم.
چرا به نامزدی تان برای جایزه پارلمان اروپا اعتراض نکردید؟
چرا به اخذ جایزه از دولت ایتالیا اعتراض نکردید؟ ( پیام وزیر خارجه ایتالیا در این مراسم، نشاندهنده دولتی بودن جایزه است)
چرا به اخذ جایز بین المللی فلم حقوق بشر 2008 اعتراض نکردید؟
چرا به تابعیت افتخاری و جایزه سالانه Mara Nosturn ایتالیا در حضور معاون اتحادیه اروپا خانم لویزا مورگانتینی اعتراض نکردید؟
شما در اکثر سخنرانی های تان به حق گفته اید:
– "متاسفانه افغانستان امروز یک کشور اشغال شده است " ( مصاحبه السا راسبک)
– «افغانستان تحت سلطه امریکا و متحدانش هنوز هم همچون دوزخ سوزان برای مردمش هست و سیاست های غلط به اصطلاح جامعه جهانی کشور ما را به پرتگاه نابودی کشانیده است." (در مراسم اعطای جایزه بین المللی فلم حقوق بشر 2008)
– "... این دشمن دست نشانده‌ی امپریالیسم پی‌برده، بلکه برای مقابله و مبارزه با او، متحد شده. این ملت امروز دوست و دشمن را خوب از هم تشخیص می‌دهد ....."( مصاحبه با شهروند)
– "نیروهای اشغالگر از جمله کانادا باید از افغانستان خارج شده و به این ادعای مضحک مبارزه با تروریسم خاتمه دهند. " ( مصاحبه با شهروند)
سه سوال:
1. آیا اتحادیه اروپا هم در جمله نیروهای اشغالگر به شمار میرود؟
اگر پاسخ بلی است، در دو مورد ذیل چرا به نامزدی و اخذ جایزه اعتراض نکردید؟
نامزدی تان به جایزه پارلمان اروپا و اخذ جایزه در حضور معاون اتحادیه اروپا
2. "کشور اشغال" شده شما توسط کی اشغال شده است؟
آیا ایتالیا ( جزو ناتو) هم کشور ما را اشغال کرده است؟اگر بلی، چرا به اخذ جایزه از این کشور اعتراض نکردید؟
3. آیا می پذیرید که جایزه بین المللی حقوق بشر 2008 سلسله از همان جوایز امپریالیستی است که وقتا فوقتا به کسانی (؟) اهدا می شود؟
اگر موافق نیستید که سلسه همان جوایز به شمار میرود، لطفا بگویید که این جایزه از سوی کدام نهاد مردمی داده می شود؟
حضور هالیودها و ستاره های هالیودی که منافع اشغالگران کشورت را تامین می نماید، در مراسم اعطای این جایزه را چگونه می بینی؟
من شاهد مثال های فراوانی از شخصیت های متعهد بوده ام که جوایز امپریالیستی را لعن و نفرین گفته اند و از اخذ و نامزدی شان برای این جوایز خودداری کرده اند. بطور نمونه به چند تای آن اشاره می کنم.
1. شاملو جایزه نوبل را جایزه ستایشگران غرب می دانست
2. شارون اولدز بخاطر حضور لورا بوش از شرکت در فستیوال کتاب خودداری کرد
3. مولانا ایدهی بخاطر مرگ و میر و فقر در پاکستان از گرفتن جایزه خودداری کرد
4. فیص احمد شاعر پاکستانی جایزه دولتی را نپذیرفت
5. بوکسران مشهور سیاه پوست نه تنها که سر شان را برای اخذ مدال خم نکردند بلکه با مشت ها گره شده جواب آنرا دادند
6. آرونداتی رای برای کتاب آله بی کسان، جایزه بوکر را به خاطر فقر جانکاه در هند نپذیرفت
و می توان این لیست را به ده ها رساند.
آیا آنانی که جوایز را نپذیرفتند و با شدیدترین عکس العمل آنرا لعن کردند، صحیح اندیشیده بودند یا شما که با افتخار جوایز اتحادیه اروپا و دیگر اشغالگران کشور تان را بدست می آورید؟
آیا حق دارید از نیروهای اشغالگر سخن برانید و از پارلمان این نیروهای اشغالگر آنهم در حضور معاون این پارلمان امپریالیستی ( حضور ناتو را در افغانستان فراموش نکنید) جایزه دریافت بدارید؟ و این در حالیست که شماری از قلمچه های کشور تان تا هنوز یوغ ننگین القاب اکادیمیسین، کارمند شایسته فرهنگ، سرمحقق و ... را می کشند، چرا نخواستید با نفرین این جوایز برای این قلمچه ها نمونه از وقار و شرافت سیاسی شوید؟
تشکر
نظرات
11 دیدگاهچند پرسش دوستانه از ملالى جويا
متوجه دوستانی که به جای بحث اصولی و سیاسی به بحث های عوام گرایانه و اخلاقی چسبیده اند. اگر ملالی جویا خدایی خدمتگار می بود، من اعتراضی نداشتم، ولی او خودش را یک شخصیت سیاسی و آنهم انقلابی می داند، پس در این زمینه بهتر خواهد بود از هوشیاری سیاسی کار گرفت و از بحث های پوپولیستی اجتناب ورزید.
کدام منطق سیاسی حکم می کند که یک کشور را یا کشور های را اشغالگر بدان و از پارلمان آن هم جایزه بگیر.این منطق برای من تازگی دارد.
ملالی جویا زمانی بیشتر می درخشید که با شرکتش در این نوع مراسم از اخذ جایزه ابا می ورزید و به افشاگری همان کشور اشغالگر هم می پرداخت. افشاگری یک امپریالیست برای امپریالیست دیگر چه معنی دارد؟
در دنیای امروز امپریالیست ها نسبت به تضاد، بیشتر متحد عمل می کنند. سرمایه های فراملیتی ایجاب می کند تا امپریالیزم ایتالیا منافع امپریالیزم انگلیس و امریکا و برعکس را تامین نماید. در جای که امریکا مداخله کرده است، سایر امپریالیست ها به نحوی به همکاری امریکا وارد معرکه شده اند، و اگر چنین نشده باشد بیشتر به تقسیم ثروت مستعمره ها ارتباط می گیرد، تا در نظر گرفتن منافع خلق و مردم.
از این رو احمقانه خواهد بود که استفاده از تضاد های امپریالیستی را فقط به اخذ جوایز خلاصه کرد. این استفاده ها را افراد کرده نمی توانند، به استفاده از این نوع تضادها حزب بلشویک روسیه و حزب کمونیست چین و سایر احزاب انقلابی نیاز است، نه قبر ساز چند قبر و مزار.
درست که جویا تربیون دشمن را علیه دشمن بکار برده است ولی دشمن قبل از آن شخصیت سیاسی او را با جایزه دادنش ربوده و پس از آن به او اجازه داده که بفرما و بگو. و دشمن بدرستی می داند که سخنرانی های آتشین پس از اخذ جایزه را مردم ستمدیده افغانستان مسخره خواهند کرد.
حکمتیار قاتل نیز از امریکا ملیاردها دالر دریافت می داشت و در ضمن روزنامه شهادت اش را با شعار های ضد امریکایی پر می ساخت که با خنده مردم روبرو می شد.
آیا پس از اخذ جایزه با روبوسی از دشمن، سخنرانی آتشین مسخره کردن آرمان های انسان نیست؟
چند پرسش دوستانه از ملالى جويا
واه واه، اینست قهرمان آتشین مزاج ضدامپریالیست در کشور ما موجود است ولی ما هنوز از وجودش بیخبر بودیم
پس آقای ضد امپریالیست، نتیجه بحث هایت باید به اینجا بکشد که علیه امپریالیزم "جنگ خلق" راه بیندازی و با تفنگ همرایش مقابله کنی، وقتی سایر راه ها و استفاده از تضاد ها را خنده آور میخوانی باید این یگانه راهی باقی‌مانده باشد.
بفرما تفنگ بگیر و شروع کن، اما در شرایط کنونی فقط برایت دعا میکنیم که به دامان طالبان نیفتی چون معمولا اینگونه "چپ" نمایی های ملی‌سرخک وار به راست و در سطح طالبان سقوط میکند!!
چند پرسش نادوستانه از ملالى جويا
کسی که ارزش کار و افشاگری ملالی جویا را درک نتواند، کسی که نتواند عوامل محبوبیت و شهرت وی در بین مردم را دریابد، کسی که حتی شهامت ملالی جویا را درک نتواند و بیشرمانه لقب "قبر ساز چند قبر و مزار" را به وی بدهد، از چنین فردی دور از انتظار است که امپریالیزم و مبارزه ضد امپریالیستی و استفاده از تضادهای بین امپریالیستها را بفهمد و برایش قابل درک باشد.
پشت اینهمه انتقادات ظاهرا دوستانه در مورد جایزه گرفتن جویا را باید در جای دیگری جستجو کرد، ورنه هیچکسی اینقدر ابله نمیشود که اهمیت این جوایز برای کار و فعالیت یک فرد سیاسی را نفهمد. شما چون چیزی در مقابل جویا در انبان ندارید، به این بهانه های خنده‌آور پناه می‌برید.
چند پرسش دوستانه از ملالى جويا
پرویزجان، تو چرا به خود خورده ای؟ چرا دیگران را ملی سرخک می نامی؟ همین کافیست که تو در حد طالبان سقوط نکنی. بگذار دیگران حرف دل شان را بگویند. یکی با صدها هزار دالری که از پروژه سازی بدست می آورد، قبر می سازد و آن را مبارزه ضد امپریالیستی نام می نهد و برایش کف بر دهان می آورد. دیگری این همه پول ندارد و فقط می تواند با قلم به جنگ امپریالیزم برود و تو او را ملی سرخک بنامی؟ حساب پول هایی که ملالی جویا آورده، خیلی خوب می دانی، همینطور نیست؟ ملالی جویا که این همه شعار می دهد، منظورش بالاخره چه است؟ "جنگ خلق"؟ کانادا نیروهایش را بکشد، بعد چه؟ آی اس آی دوباره بیاید؟ طالبان؟ ائتلاف شمال حاکم؟ الترناتیو دیگر؟ چه؟