کابل پرس

بتی از سنگ سیاه

مهدی نیک آیین — 2008-09-09T23:00:00Z

در نوشته قبلی که اعظم سیستانی بسیار بسیار هیجانی نام داشت به رویکرد قبیله پرستانه ء اعظم سیستانی در مورد داکتر صبورالله سیاه سنگ اشاره شد اما هیچ گپی به طرفداری سیاه سنگ یا مخالفت با وی نبود. این بار هم غرضی به خود سیاه سنگ نداریم و فقط به یک نوشته که از سیاه سنگ بت می سازد نظر می اندازیم .

طبعا هر نویسنده خوشبین ها و بدبین هایی می داشته باشد. یک نفر خوبی هایش را ذکر میکند و یک نفر بدی هایش را بیرون میکشد. کسی هم خوبی ها و بدی هایش را یکجا مطرح میکند. این کار بسیار معمولی است و قابل بحث نیست. اما موضوع وقتی از حالت عادی خارج می شود که بعضی ها از یک کسی به خاطر رفاقت های شخصی و سیاسی ، قوم پرستی یا چیزهای دیگر ، بت قابل پرستش می سازند .

به طور مثال پورتالی های افغان جرمن در نوشته " تجلیل از سالگرد پر میمنت داکتر صبورالله سیاه سنگ " چیزهای نوشته اند و مبالغه های کرده اند که هیچکس در هیچ جای دنیا در باره هیچ نویسنده ء شاید نکرده باشد .

نوشته ء پورتال افغان جرمن با این کلمات شروع می شود :

" صبورالله سیاه سنک را ، صبور الله سیاه سنگ دیگری لازم است تا توانایی هایش را در عرصه دانش ، هنر و ادبیات کشور دقیق بشناسد، بشمارد و معرفی کند. "

بت های به اصطلاح ادبی و فرهنگی را در وطن ما به همین شیوه ها می سازند : سیاه سنگ برتر از آن است که کس بتواند بر وسعت خلاقیت های ادبی و بینش انسانی اش دسترسی پیدا کند . غیر از خود سیاه سنگ یا یک نفری با عظمت مثل سیاه سنگ که طبعا در افغانستان پیدا نمی شود دیگر کسی قادر نیست که توانایی هایش را درعرصه دانش ، هنر و ادبیات کشور دقیق بشناسد ، بشمارد و معرفی کند .

معلوم نمی سازند که آقای سیاه سنگ در عرصه دانش چه شهکاری کرده است ، در عرصه هنر چه عظمتی ایجاد کرده است ، در عرصه ادبیات چه تحولی را به وجود آورده است ؟

در کلمات بعدی پورتالی های افغان جرمن مبالغه اوج بیشتر می گیرد :

" افزون بر آن به جرئت میتوان گفت غیر صبورالله سیاه سنگ هر کسی دیگری را میتوان توانائی هایش را شناخت، شمرد و معرفی کرد اما در مورد سیاه سنگ بد بختانه قلم ما میلرزد و ناتوان است . "

چرا در مورد سیاه سنگ دست تان میلرزد ؟ چه چیزی سیاه سنگ را از " هر کس دیگر " یعنی از همه انسان های روی زمین و از همه نویسنده ها و متفکرهای دنیا برازنده تر می سازد ؟ " هرکس دیگر" یعنی از بابای آدم گرفته تا بابای ملت از ارسطو و سقراط گرفته تا هیگل و مارکس و فیلسوف ها ، شاعرها ، نویسنده ها و هنرمندهای گذشته و امروزی را در برمیگرد. سیاه سنگ چه دارد که از هرکس دیگر بالا تر است و وقت نوشتن در موردش دست شما میلرزد ؟ اگر با غرور خاص نمی گفتید که هر کس دیگر را می توانیم توانایی هایش را بشناسیم ، بشماریم و معرفی کنیم حرف تان در مورد سیاه سنگ هم قابل باور می بود. در این صورت می گفتیم که پورتالی های افغان جرمن به عجز و نادانی خود صادقانه اعتراف می کنند و خود را در مقابل سیاه سنگ کوچک و ناچیز می شمارند و قلم شان میلرزد . اما وقتی میگوئید که نوشتن در مورد هر کس دیگر هر کی میخواهد باشد برای شما آسان است اما تنها و فقط در مورد سیاه سنگ احساس ناتوانی میکنید این واقعا حقه بازی و بت سازی می باشد که به قبیله پرستی و معاملات پشت پرده ء تان رابطه دارد .

پورتالی های افغان جرمن ادعا دارند که :

- سیاه سنگ " با نوشتن نقد ، شیوه ئی نقد نویسی درست را نیز در بین ما اساس گذاشت که تا کنون در کشور مروج نبود ."

– سیاه سنگ " در معرفی چهره های بزرگ که گمنام مانده اند کارهای ارزنده و ماندگاری را سامان داده است."

– " بازارگرم نفاق افگنی را که از بیرون مرزها اعمال می شود و نویسندگان افغانستانی با دادن مقالات بی مایه درین بازار گرم ، خوشرقصی دارند . سیاه سنگ با نوشته های دقیق و عمیق خود خواب آنها را خراب کرده تگرگ وار راه گریز آنها را سد شده است ."

– " داکتر سیاه سنگ در بخشهای مختلف هنر و ادبیات خط گذار است ."

– سیاه سنگ " این قلمدار نستوه موهبت الاهیست که بملت ما ارزانی شده است . "

ادعا های فوق هر یک به ذات خود بسیار مبالغه آمیز اند . برای اثبات اینکه سیاه سنگ شیوه ء نقد نویسی درست را در افغانستان اساس گذاشت و قبل از وی کسی به شیوه ء درست نقد ننوشته بود ، پورتالی های افغان جرمن باید تمام نقد های نوشته شده قبل از نقد های سیاه سنگ را جمع کنند و نشان دهند که همه اش به شیوه ء نادرست نوشته شده اند . بعد آنها را در مقایسه با نقد های درست سیاه سنگ بررسی نمایند و نشان دهند که از چه سبب آن نقد ها به شیوه ء نادرست و نقد های سیاه سنگ به شیوه ء درست نقد نویسی می باشند . در غیر این تنها ادعا کردن بدون ارائه سند و ثبوت و کسی را اساس گذار شیوه ء نقد نویسی درست در افغانستان خواندن همان بت سازی است .

معلوم نشد که چهره های بزرگ گمنام مانده کی ها اند که سیاه سنگ در معرفی آنها کار های ارزنده و ماندگاری را سامان داده است ؟

پورتالی های افغان جرمن مشخص نساخته اند که نوشته های دقیق و عمیق سیاه سنگ در ضدیت با نویسندگان افغانستانی کدام ها می باشند که خواب آنها را خراب کرده و تگرگ وار راه گریز آنها را سد شده است ؟ آیا غیر از پورتالی های افغان جرمن کسی دیگری هم چنین مقالات دقیق و عمیق از سیاه سنگ در ضدیت با نویسندگان افغانستانی خوانده اند که تگرگ وار راه گریز را بر آنها بسته باشد ؟

وقتی پورتالی های افغان جرمن ادعا می کنند که سیاه سنگ در بخشهای مختلف هنرو ادبیات خط گذار است باید این خط گذاری را نشان دهند . وقتی میگوییم بخش های مختلف هنر و ادبیات ، یک عرصه بسیار بزرگ و وسیع خلاقیت انسانی را در نظر می داشته باشیم . اینکه کسی در بخش های مختلف هنر و ادبیات خط گذار باشد ، واقعا یک موجود استثنائی است . لطفا این ادعای تان را اثبات کنید ، در غیر آن گپ تان هم خود تان را سبک تر می سازد و هم به سیاه سنگ برخواهد خورد .

بت سازی وقتی به کمال می رسد که پورتالی های افغان جرمن ملا مشربی میکنند و می نویسند که سیاه سنگ " این قلمدار نستوه موهبت الاهیست که بملت ما ارزانی شده است . " !

به این ترتیب از بیچاره سیاه سنگ که هنوز از قلمدار نستوه بودن خود خبر ندارد موهبت الهی و یک موجود مقدس ساخته اند .

مطئنیم که سیاه سنگ خودش هم با بت سازی های قبیله سالاران و مبالغه های بی اساس شان موافق نخواهد بود. سیاه سنگ یک آدم شکسته و بی ادعا است . دوست های نزدیک سیاه سنگ به طور مثال آقای شکرالله شیون که او را بهتر از پورتالی های افغان جرمن می شناسند و قدر می کنند چنان ادعا هایی نکرده اند و نمی پذیرند که سیاه سنگ وجه مشترک با قبیله پرست های افغان جرمن داشته باشد . آنها میگویند که سیاه سنگ یک نویسنده با استعداد ، خوب و قابل قدر است اما نمی گویند که یک موجود استثنائی و مقدس است که باید پرستش شود . اعظم سیستانی و پورتالی های افغان جرمن با این بت سازی و مبالغه های خنده آور خود هیچ خدمتی برای سیاه سنگ نمی کنند غیر از اینکه برایش درد سر اضافی خلق کنند .

این قلم علاقه ندارد که مراسم تجلیل از سیاه سنگ خراب شود اما مشت کسانی را که به بهانه ء تجلیل از سیاه سنگ هیجانات قبیله سالاری را تبارز میدهند باید باز کرد و نگذاشت که از صبور سیاه سنگ ، بابای ادبیات و فرهنگ بسازند. زمان بابا سازی ها گذشته است . وقت گپ های مستند گفتن است که پایه و اساس واقعی و علمی داشته باشد.

اکادمیسن اعظم سیستانی، بسیار بسیار هیجانی!

هیجانات قبیله پرستان کشور و جعلیات و توهم و خیالبافی

پنج شنبه 4 سپتامبر 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

اکادمیسن اعظم سیستانی، بسیار بسیار هیجانی!

مهدی نیک آیین — 2008-09-03T22:10:00Z

در این روزها که وبسایت کابل ناته به تجلیل از صبورالله سیاه سنگ پرداخته است یک نفر به طور بسیار خاص بیشتر از هر کس دیگر هیجانی و ذوق زده به نظر می رسد . این شخص هیجانی اعظم سیستانی نام دارد که خود را تاریخ نویس و دانشمند علوم اجتماعی میداند . علت این هیجان شان چیست ؟!

آقای سیستانی که همیشه کشف های جالب و بی نظیر می نماید این بار هم به یک کشف هیجان افزا نایل گشته است . سیستانی کشف کرده است که سیاه سنگ " تاجیک" هست اما برای زبان و فرهنگ پشتو خدمات ارزنده ای را انجام میدهد . یعنی سیاه سنگ نیز مانند خلیل الله معروفی فارسی زبان اما خدمتگار پشتو و ستایشگر پشتون ها می باشد !

این کشف تاریخی آقای سیستانی را به حدی تحت تاثیر قرار داده است که هر چند روز بعد یک مقاله در مورد سیاه سنگ و خدماتش می نویسد و در وبسایت ها به نشر می رساند .

در وبسایت کابل ناته سیستانی یک مقاله مبسوط به زبان فارسی در تجلیل از سیاه سنگ و خدماتش نوشته است . اما دلش به همان یک مقاله ء فارسی صبر نشده و بار دیگر در پورتال افغان جرمن آنلاین یک نوشته به زبان پشتو"د پختانه فرهنگیانو ستره بی غوری د ستر سیاه سنگ په مقابل کی " نشر کرده است . در این نوشته ء پشتو آقای سیستانی هیجان فوق العاده ء خود را بیشتر تبارز می دهد و از عظمت خواهان پشتون شکایت میکند که چرا به صف تجلیل گران نپیوسته اند و از " ستر سیاه سنگ " ( سیاه سنگ بزرگ ) که یک تاجیک تبار و خدمتگار زبان پشتو و فرهنگ پشتون هاست تجلیل نمی کنند . آقای سیستانی تاکید میکند که :

" کله چه ( عزیز پور پنجشیری) د خپل کتاب ( پژوهشی در گستره ء زبان و نقدی بر عوامل نا به سامانی آن در افغانستان ) په ترح کی پر پشتو ژبه باندی تاخت و تاز کوی او نه غواری چی پشتو کلمات و اصطلاحات لکه : پوهنتون ، پوهنحی ، شونحی او داسی نور ، پس له دی په افغانستان کی استعمال شی ، زمونژ پشتانه لیکوالان او حتی د پشتو ژبی یوازنی ژب پوه ( داکتر زیار ) حانونه ناخبره او چپ ونیول ، خو دوه ستر تاجیکان : یو داکتر سیاه سنگ او بل یی انجنیر خلیل الله معروفی وو چی په دیر میرانه او قوی منطق سره دهغه مخی ته ودریدل او پاخه حوابونه یی ورته ولیکل . "

ترجمه : زمانیکه ( عزیز پور پنجشیری ) در کتاب خود ( پژوهشی در گسترهء زبان و نقدی بر عوامل نا به سامانی آن در افغانستان ) بالای زبان پشتو تاخت و تاز میکند و نمیخواهد که کلمات و اصطلاحات پشتو مانند: پوهنتون ، پوهنحی ، شونحی و غیره ، بعد از این در افغانستان استعمال شود ، نویسندگان پشتون ما و حتی یگانه دانشمند زبان پشتو ( داکتر زیار ) خود را بی خبر و خاموش گرفتند ، اما دو تاجیک بزرگ : یکی داکتر سیاه سنگ و دیگری انجنیر خلیل الله معروفی بودند که با بسیار مردانگی و منطق قوی در مقابل آن ایستادند و جواب های پخته برایش نوشتند . "

آقای سیستانی علاوه میکند که :

" داکتر سیاه سنگ نه یوازی د افراطی تاجیکو لیکوالانو په مقابل دریدلی دی ، بلکی وفارسی ژبو ته د پشتو د ادبیاتو او همدارنگه د پشتنو شاعرانو ، ادبیانو او هنرمندانو په معرفی کولو کی ستر خدمتونه کری دی . آن تر دی حده چه دخپل تاجیکانو له خوا ورته فاشیست ، او بی کلتور او نور پیغورنه ورکره سوی دی ."

ترجمه : داکتر سیاه سنگ نه تنها در مقابل نویسندگان افراطی تاجیک ایستاده است ، بلکه وی با معرفی ادبیات پشتو و همچنان شاعران ، ادیبان و هنرمندان پشتون برای فارسی زبانان ، خدمات بزرگ کرده است . آن به حدی که از طرف تاجیک های خودش به او فاشیست و بی فرهنگ و چیزهای منفی دیگر گفته میشود .

آقای سیستانی می افزاید که:

" زه د یو پختون بچی په حیث ، د هغه پشتانه حخه چی حان د پشتو ژبی ، کلتور او ملی هویت ساتندوی گنی ، لکه : داکتر خوشحال روهی ، زرین انحور ، معصوم هوتک ، باری جهانی ، هارون خپل ، رسول باوری ، پوهاند زیار ، پوهاند حسن کاکر ، استاد بشیر مومن ، پوهنمل نوزادی ، استاد یون، استاد صمیم ، استاد آصف بهاند ، داکتر خالق رشید ، داکتر زیرکیار ، داکتر نبی مصداق ، داکتر عبدالروف خپلواک ، داکتر داود جنبش ، داکتر عبدالحی نیازی ، حبیب الله غمخور ، نجیب احمد زی او نور فرهنگی پشتنو حخه دا گیله لرم چی ولی دوی د داکتر سیاه سنگ په دی درناوی کی برخه وانه خستیل ؟"

ترجمه : من به حیث یک اولاد پشتون ، از آن پشتون های که خود را پاسبانان زبان پشتو ، فرهنگ و هویت ملی می دانند ، مانند : داکتر خوشحال روهی ، زرین انحور ، معصوم هوتک ، . .. . . و دیگر فرهنگیان پشتون ، این شکایت را دارم که چرا آنها در تجلیل از داکتر سیاه سنگ سهم نگرفتند ؟

در پایان ، آقای سیستانی به حیث یک " بچه ای پشتون " به خاطر اینکه فرهنگیان پشتون در برنامه تجلیل از سیاه سنگ سهیم نشده اند ، از" سیاه سنگ بزرگ " معذرت میخواهد !

هیجانی شدن آقای سیستانی مثل همیشه بر خیالات اشتباه آمیز و بی بنیادش استوار شده است . این کشف سیستانی که صبورالله سیاه سنگ یک فرد تاجیک تبار می باشد هم مانند همه کشفیات دیگرش بی اساس و نادرست می باشد.

برای اینکه پوقانه ای فاشیزم فریبای سیستانی را ترکانده باشم ، این حقیقت را برای سیستانی گوشزد میکنم که صبورالله سیاه سنگ نه یک تاجیک بلکه یک پشتون هست !

سیاه سنگ که درغزنی چشم به جهان گشود فرزند یک خانواده ء محترم پشتون پکتیایی می باشد . در داخل افغانستان بیشتر زمان را در گردیز ، خوست ، غزنی ، و کابل سپری کرد ، هفت سال در زندان پلچرخی گذراند ، رها گشت بعدش از افغانستان بیرون آمد ، مدتی در پاکستان بسرکرد و سرانجام مقیم کانادا شد .

سیستانی ، برخلاف آنچه که ادعا می کند ، هرگز مایل به تحقیق در هیچ موردی نیست . نویسندگان دیگر بارها نشان داده اند که سیستانی یا حرفهای دیگران را می دزد و به نام خود نشر میکند یا خودش چیزهایی میگوید که همه یاوه اند.

هیجانات فاشیست ها و قبیله پرستان کشور ما همه اش از جعلیات و توهم و خیالبافی آب میخورد . مثل همین هیجان سیستانی از تاجیک بودن سیاه سنگ و خدماتش به پشتو و پشتون .

محمداعظم سیستانی وجعل حقایق تاریخی

آیا افغان بودن ننگ است یاافتخار؟

آیا زمان بازنگری راجع به تاریخ کشورما فرانرسیده است؟

يكشنبه 15 ژوئن 2008, نويسنده: عطاخیل

ناسیونالیزم افغانی و افغانهای ناسیونالیست دراروپا

نگاهی به افکار وعقاید ناسیونالیست های معاصر کشور

سرنوشت ناسیونالیزم: کمونیزم واسلام سیاسی ؟

يكشنبه 20 آوريل 2008, نويسنده: عطاخیل

دو برداشت متفاوت از یک اصطلاح عامیانه

سخنان حامدکرزی احساسات سیستانی صاحب را "تور" داد/ کی راست میگوید خانم جویا یا کاندید اکادمیسن سیستانی ؟

دو شنبه 23 ژوئن 2008, نويسنده: عطاخیل

اشغال عراق و افغانستان را پایان دهید !

مهدی نیک آیین — 2008-09-03T03:21:00Z

برنامه ء بوش برای حضور دایمی قوای نظامی امریکا در عراق ، به علت مخالفت از جانب دولت آنکشور ، تاکنون جامه عمل نپوشیده است . موضوع تعین وقت برای خروج قوای امریکا از عراق که توسط " باراک اوباما " طرح شد ، مورد تایید " نوری المالکی" صدراعظم عراق میباشد. " بوش " از یک " دورنمای زمانی " یاد کرده است و " جان مکین " از موضوع طفره میرود . با این هم " اوباما" طرفدار آن است که در حدود سی و پنج هزار ( 35000) الی هشتاد هزار ( 80000) قوای اشغالگر امریکایی را برای مدت نامعینی در عراق بماند تا به نیروهای امنیتی عراق آموزش دهند و " عملیات ضد شورشی " را به پیش برند. این طرح در واقع اشغال عراق را پایان نمی بخشد. ما باید تمام سربازان و جنگجویان خصوصی امریکایی را به کشور خود فرا خوانیم – نه اینکه آنها را به جای دیگر بفرستیم - ، تمام پایگاه های نظامی امریکا را ببندیم و به تمام تلاش ها برای کنترول نفت عراق خاتمه دهیم .

در پرتو این حقیقت که خشونت در افغانستان رو به افزایش است و نظر به دلایل سیاسی – با پیروی از " اوباما " - بوش سربازان امریکایی را از عراق به افغانستان خواهد فرستاد . در حالیکه تجاوز امریکا به افغانستان به همان اندازه غیر قانونی بود که تجاوز امریکا به عراق . خیلی از امریکایی ها تجاوز به افغانستان را به مثابه یک عمل قابل توجیه در پاسخ به حملات یازدهم سپتامبر سال 2001 می نگرند و اینکه تلفات در جنگ افغانستان - تا کنون – کمتر از تلفات در عراق بوده است. در ایالات متحده ء امریکا عملا هیچکس نیست که در حال حاضر قانونی بودن یا حقانیت و درستی دخالت نظامی امریکا را در افغانستان مورد سوال قرار دهد. در روی جلد مجله ء تایمز ، جنگ افغانستان به نام " جنگ درست " یاد شده است .

منشور ملل متحد واضح بیان میکند که تمام دولت های عضو مجبور و مکلف هستند که جنجلهای شان با کشور های دیگر را از طریق صلح آمیز حل نمایند و هیچ کشوری حق ندارد که برای حل کشیدگی ها از نیرو نظامی کارگیرد به استثنای زمانی که به غرض دفاع از خود باشد و یا زمانیکه توسط " شورای امنیت " به آن کار دستور داده میشود . بعد از حملات یازده سپتامبر ، شورای امنیت دو قطعنامه را تصویب کرد ، در هیچ یک از آن قطعنامه ها بکاربرد نیروی نظامی در افغانستان اجازه داده نشده است . قطعنامه های 1368 و 1373 حملات یازده ء سپتامبر را محکوم میکنند و دستور میدهند به ضبط دارایی ها ، جنایت شمردن فعالیت های دهشت افگنی ، جلوگیری از براه انداختن و پشتیبانی حملات دهشت افگنی ، اقدامات ضروری برای جلوگیری از سازماندهی فعالیت های تروریستی ، به شمول تبادله معلومات ، و ترغیب به معتبر شمردن و تطبیق کردن کنوانسیون های ملل متحد در مقابله با تروریزم – چیزی که ایالت متحده معتبر نشمرده است.

تجاوز به افغانستان یک عمل مشروع و قانونی برای دفاع از خود نبود که در ماده ء پنجاه و یک ( 51) منشور ملل متحد درج است ، زیرا حملات یازدهم سپتامبر حملاتی بودند که توسط یک عده جنایتکار صورت گرفت نه " حملات مسلحانه " که توسط ارتش یک کشور دیگر انجام شده باشد. افغانستان بالای ایالات متحده حمله نکرده بود. واقعیت این است که پانزده نفر از نوزده نفر هواپیما ربایان از عربستان سعودی بودند . علاوه براین ، در آن وقت کدام خطر جدی و حتمی که به صورت حمله نظامی باشد بعد از یازدهم سپتامبر امریکا را تهدید نمیکرد ، چون در آن صورت " بوش " سه هفته ء دیگر برای آغاز حملات هوایی و بمباردمان افغانستان در ماه اکتوبر 2001 منتظر نمی نشست . یکی از شرایط و نشانه های ضروری دفاع از خود این است که باید " دفعتا باشد ، غیر قابل کنترول باشد ، محلی برای انتخاب وسایل نگذارد و وقت برای مذاکره و مشاوره نباشد." این اصل قدیمی دفاع از خود در قانون بین المللی در محاکمه نورمبرگ و در مجلس عمومی ملل متحد تایید و تحکیم شده است .

توجیه " بوش " برای حمله به افغانستان این بود که آن کشور به اسامه بن لادن پناه داده است و دهشت افگنان را تربیت می کند. ایرانی ها هم میتوانستند از عین منطق کار بگیرند و به ایالات متحده حمله کنند ، چون امریکا به رضا شاه پهلوی شرور بعد از سقوطش در سال 1979 بهشت امن در امریکا فراهم کرد ه بود . مردم کشورهای امریکای لاتین که زمامداران دیکتاتور شان فنون شکنجه را در آموزشگاه های امریکایی می آموختند همچنان می توانستند با همان منطق خوشنمای بی اساس بالای مراکز آموزش شکنجه در " اف تی . بنینگ ، جورجیا " حمله کنند .

آنانیکه هواپیماها را ربودند و هزاران نفر را به قتل رساندند مرتکب جنایت علیه بشریت شدند. آن ها باید شناسایی شوند و به چنگ محاکمه سپرده شوند که مطابق قانون با آنها رفتار شود. لیکن انتقام حادثه ء یازده سپتامبر را با تجاوز به افغانستان گرفتن کار درست نیست و باعث کشته شدن بیشتر سربازان ما در افغانستان میگردد.

ریشه ها و علل اصلی آن نفرتی که نوزده نفر را بر انگیخت تا خود را منفجرسازند و سه هزار نفر بیگناه دیگر را هم با خود یکجا به قتل رسانند ، در تاریخ سیاست استثمارگرانه دولت امریکا به ارتباط کشورهای غنی نفت درسراسر جهان، نهفته است . بوش ، دهشت افگنان را متهم به این کرد که آنها میخواهند آزادی ما و دیموکراسی را ویران کنند. اما دیدیم که آنها " مجسمه ء آزادی " را ویران نکردند . آنها " مرکز بازرگانی جهان " – نماد نظام اقتصاد جهانی تحت رهبری امریکا – و " پنتاگون" – قلب ارتش امریکا – را کوبیدند.

آنانیکه آن جنایات ضد بشری را مرتکب شدند ، در واقع بر سیاست خارجی امریکا حمله کردند. سیاست خارجی امریکا مرگ دو میلیون عراقی را به ارمغان آورده است – هم آن زمانیکه " بیل کلنتون " محاصره اقتصادی را بر مردم عراق تحمیل کرد و هم جنگ جورج دبلیو بوش . سیاست خارجی امریکا از اشغال ظالمانه زمین های فلسطینی ها بدون هیچ انتقادی حمایت میکند و امریکا بیش از هفتصد ( 700 ) پایگاه نظامی خویش را در کشورهای دیگر ایجاد کرده است .

در گفتمان ملی ما چیزی که به صورت چشمگیری مفقود می باشد تحلیل سیاسی این موضوع است که چرا حادثه ء غم انگیز یازدهم سپتامبر به وقوع پیوست و همچنان ما یک برنامه راهبردی همه جانبه نداریم که سیاست خارجی امریکا را به صورت دقیق ارزیابی و اصلاح نماید و ما را از خشم آنهاییکه از جهانخواری امریکا نفرت دارند دور سازد . " جنگ جهانی ضد ترور" بدون یک برخورد انتقادی از طرف اکثریت در امریکا قبول شده است . اما تروریزم یک تاکتیک است ، نه یک دشمن جنگی . شما نمیتوانید برعلیه یک تاکتیک اعلان جنگ کنید. راه مقابله با تروریزم این است که آنرا شناسایی کنیم و برای از میان بردن انگیزه ها و ریشه های علل اصلی آن بکوشیم به شمول از میان بردن فقر ، بیسوادی و بی آموزشی و پایان بخشیدن به اشغال کشور های دیگر.

درحال حاضر شصت هزار ( 60000) عساکر بیگانه به شمول سی و شش هزار ( 36000) امریکایی در افغانستان حضور دارند . افزایش بزرگ در تعداد سربازان امریکایی در جریان سال گذشته نتوانست که شرایط را در آن کشور آرام سازد . اکثر نیروهای امریکایی در نواحی شرقی آن کشور مصروف عملیات هستند و با اینهم حملات در آن مناطق در جولای 2008 چهل درصد افزایش داشت .

زبگینو برزنسکی ، مشاور جمی کارتر در امور امنیت ملی تردید دارد که مشکل افغانستان با فرستادن عساکر بیشتر حل شود . او هشدار میدهد که امریکا مانند اتحاد شوروی به حیث تجاوزگر شناخته خواهد شد به ویژه وقتیکه ما علمیات نظامی را " بدون کوچکترین ارزش قایل شدن به قربانیان غیر نظامی " انجام میدهیم . برزنسکی میخواهد اروپایی ها را متقاعد سازد که برای دهقانان رشوت بدهند که از کشت کوکنار دست کشند و همچنان به روسای قبایل و جنگسالاران رشوت دهند که القاعده را از طالبان دور سازند ، زیرا طالبان " نه یک نیروی متحد است و نه یک جنبش تروریستی با تمایلات جهانی است ، بلکه یک پدیده ء واقعا افغانی می باشد."
ما باید این هشدار کانادا را مورد توجه قرار دهیم که یک ماموریت گسترده تر تحت اداره ء سازمان ملل به عوض ناتو میتواند بیشتر موثر واقع شود. سیاست ما در افغانستان و پاکستان باید بر کومک اقتصادی و بازسازی ، رشد و آموزش تکیه داشته باشد نه بر اسلحه بیشتر . ایالات متحده باید از حمله با راکت های هدایت شده در خاک پاکستان پرهیز کند و از راه های دپلوماسی پیش رود نه از راه اشغالگری .

همچنان ما نباید ایران را تهدید به جنگ نماییم ، چنین جنگی هم غیر قانونی و نامشروع خواهد بود و به یک فاجعه مطلق خواهد انجامید. منشور ملل متحد هر کشور را از استعمال نیروی نظامی و یا از تهدید به استعمال آن منع میکند جز در حالتی که به غرض دفاع از خود باشد و یا زمانیکه شورای امنیت ملل متحد استعمال نیروی نظامی را تصویب کرده باشد. با وجود اینکه نمایندگی انرژی اتمی سازمان ملل این نتیجه گیری را اعلام کرد که هیچ سندی در دست نیست که نشان دهد ایران در حال ساختن اسلحه اتمی می باشد ، قصر سفید ، گنگرس و اسرائیل به طور مداوم به سخنان اعصاب خورد کننده و تحریک آمیز خویش در باره ء ایران ادامه میدهند . رویهمرفته جنبش ضد جنگ تا کنون در راه تصویب شدن اچ آر 362 – یک پیشنهادی که به مثابه تقاضای بسته نمودن راه های بحری ایران میباشد – و از نظر قوانین بین المللی یک اقدام جنگی به شمار می رود - در مجلس نمایندگان به تعویق انداخته است . تحسین به گروه های اتحاد برای صلح و عدالت ، کد پینک ، عمل صلح و دهها سازمان دیگر که بر کنگرس فشار آوردند که قبل از گام گذاشتن به آن راه خطرناک بر موضوع یکبار دیگر بیاندیشند. با ایران ما باید از راه دپلوماسی به پیش روییم ، نه از راه جنگ . ما باید اشغال عراق را خاتمه دهیم و قوای خویش را از افغانستان بیرون کنیم .

نام نویسنده :

Marjorie Cohn

مارجوری کهان رئیس سازمان " رهنمای قانون دانان ملی " ( نشنل لویرز گاید ) و یک پروفیسور در " توماس جفرسن سکول آف لو " می باشد. او کتاب " کاوبای ریپبلیک " ( جمهوریت کوبایی ) را نوشته است .

برای خواندن متن انگلیسی مقاله اینجا را کليک کنيد

تذکار: ترجمه ء مقالات به معنی تایید نظرات نویسندگان نیست . هدف این است که نظرات و تحلیل های صاحبنظران خارجی را در معرض قضاوت خوانندگان محترم قرار دهیم . مهدی نیک آیین.

افغانستان : نه یک جنگ خوب !

مهدی نیک آیین — 2008-08-28T00:00:00Z

هر جنگ یک نام مخصوص خود را دارد : جنگ جهانی اول ، به نام " جنگ برای پایان دادن به همه جنگها " و جنگ دوم جهانی به نام " جنگ برای شکست فاشیزم " یاد شد .

جنگ عراق به نام جنگی تبلیغ شد که اسلحه انهدام همگانی را متوقف می سازد ، بعد گفته شد که جنگی است که رژیم صدام حسین را سرنگون می سازد ، بعد گفتند که جنگی است برای ساختن دیموکراسی . در آخر معلوم شد که همه اش حرفهای دروغ و ساختگی اند که بر تقلب و جعلکاری بنا شده بودند .

جنگ در افغانستان اما ، به نام " جنگ خوب " ضد " آنانی که ما را مورد حمله قرار دادند " ، یا با کلماتیکه " فرانک ریچ" نویسنده ء نیویارک تایمز بکار برده است جنگ افغانستان " جنگی ضروری " است که " قدرت القاعده و طالبان " را از میان برمیدارد.

" باراک اوباما " تفاوت میان " جنگ بد " در عراق و " جنگ خوب " در افغانستان را یک شعار محوری خود در مسابقه انتخابات ریاست جمهوری ساخته است . " اوباما " پایان دادن جنگ در عراق و فرستادن سربازان امریکایی را از آنجا به افغانستان پیشنهاد میکند که " کار را در افغانستان تمام کنند ". اگر وی انتخاب شود ، میگوید که به تعداد ده هزار ( 10000) سرباز در جنگ افغانستان افزایش خواهد داد. " اوباما " میگوید که " این جنگی است که ما باید حتما و ناگزیریم در آن به پیروزی برسیم " .

در دولت امریکا و در " ناتو " کسی را نمی توان یافت که از مذاکره با طالبان سخن گوید . " نیویارک تایمز" حتی در سر مقاله خود نوشت که آنانی که میخواهند با طالبان مذاکره کنند " خود را می فریبند ".

اما رژیم طالبان به امریکا حمله نکرد ، متحد قدیمی ما ، اسامه بن لادن ، حمله کرد. القاعده و طالبان یک سازمان واحد نیستند ( اگر کسی بتواند القاعده را یک سازمان بخواند ) و چنین به نظر می رسد که هیچکسی به نظرات خود افغان ها گوش نمی دهد . در حالیکه ما باید به آنچه افغان ها میگویند گوش دهیم .

یک تحقیق و نظرپرسی برای فهمیدن احساس و دیدگاه افغان ها به این نتیجه رسید که در حالیکه اکثریت مردم طالبان را نمی پسندند، هفتاد و چهار درصد ( % 74 ) آنها طرفدار مذاکره با طالبان هستند و پنجاه و چهار درصد ( % 54 ) از یک دولت ائتلافی که طالبان نیز در ترکیب آن موجود باشند حمایت خواهند کرد.

تحقیقات " دی کانادین گلوب " و " میل پال " نشان میدهد که مردم افغانستان در مورد اینکه حاصل این جنگ چه خواهد بود به چند پارچه تقسیم شده اند . در حالیکه اکثریت مردم نظر مشخصی در مورد ابراز نمی کنند ، چهل فیصد مردم فکر میکنند که دولت کنونی حامد کرزی با همدستی امریکا و ناتو پیروز خواهند شد ، نوزده درصد مردم میگویند که طالبان پیروز می شوند ، چهل درصد مردم میگویند که فعلا بسیار زود است که پیروزی یک طرف جنگ را حدس بزنیم .

در مورد حضور قوای خارجی نیز در میان مردم افغانستان نظر روشنی همگانی وجود ندارد . تنها چهارده درصد مردم میخواهند که قوای خارجی همین حالا از افغانستان خارج شوند ، لیکن سی و هشت درصد مردم میخواهند که قوای خارجی در سه الی پنج سال آینده از افغانستان بیرون شوند . بطور خلاصه ، پنجاه و دو درصد مردم افغانستان یک جنگ طولانی را تا به آخر نمی خواهند.

مردم افغانستان همچنان در مورد طالبان و القاعده نظر واحدی ندارند ، در حالیکه اکثریت شان مخالف هردو سازمان می باشند ، سیزده درصد شان طرفدار طالبان و نوزده درصد طرفدار القاعده می باشند . صرف بیست و نو درصد از مردم طالبان را به مثابه یک نیرو متحد سیاسی می نگرند .

اما نظرات مردم افغانستان در باره ء طالبان با دیدگاه حاکم در غرب سازگار نیست . در غرب ، طالبان به مثابه دشمنی که از دسپلین سخت برخوردار بوده و یک باند تندروان مذهبی می باشند دیده میشوند.

در حقیقت ، چنان به نظر می رسد که آن طالبانی که مخلوق سازمان جاسوسی امریکا ( سی . آی . ای ) ، عربستان سعودی و سازمان جاسوسی پاکستان در دوران جنگ علیه اتحاد جماهیر شوروی بود ، اکنون به یک مجموعه ای جریانات چند چهره ای تکامل یافته است که اشخاص وفادار به اسلام گرایی و ملتگرا ها را در بر میگرد. ملاعمر رهبر طالبان چندی قبل در سال جاری به نمایندگی فرانس پرس گفت که " ما برای آزاد ساختن کشور خود می جنگیم . ما یک خطر برای جهان نیستیم . "

آن سخنان ملاعمر ، سخنانی اند که " اوباما " ، نیویارک تایمز و ناتو باید روی آن مکث کنند.

حمله و تجاوز آغازین در سال 2001 آسان بود ، به خاطری که طالبان خود را از اکثریت مطلق مردم افغانستان دور و بیگانه ساخته بودند. اما سنگینی اشغال کشور شان ، افزایش شمار کشته شدگان مردم غیر نظامی و درک افزایش یابنده ء این موضوع که جنگ صرف به خاطر ویران ساختن سازمان های القاعده و طالبان براه انداخته شده است نه برای آن که افغانستان را از فقر جانفرسا بیرون آورند ، باعث شده است که مقاومت در مقابل خارجی ها را به سوی یک مقاومت ملی سوق دهد.

هیچ قدرت خارجی ، هرگز موفق نشده است که در برابر جنگ مقاومت ملی مردم افغانستان به پیروزی برسد. اینکه چرا همه چیز برای امریکایی ها و متحدین شان به شکل افزایش یابنده بدتر می شود دیگر یک معما نیست .

در اثناییکه امریکایی ها جنگ هوایی خود را افزایش میدهد ، خسارات مردم غیر نظامی در دو سال گذشته فزونی یافته است . تقریبا هفتصد نفر در سه ماه اول سال 2008 کشته شدند ، که این یک افزایش چشمگیر نسبت به یک سال قبل می باشد. در یک حادثه که چندی قبل در ولایت هلمند اتفاق افتاد ، چهل و هفت نفر از شرکت کنندگان در یک محفل عروسی کشته شدند . در یک جامعه ء که قوم و قبیله و مسایل خونی بخشی از زندگی روزانه مردم می باشد ، همان یک حادثه کافی است که دشمنی یک نسل را بر انگیزد.

( اناتول لیوین ) یک پروفیسور مسایل جنگی در" کینگز کالج لندن " میگوید که یک انگیزه در پشت مقاومت گسترش یابنده کشته شدن اعضای فامیل و همسایگان می باشد.

به نظر میرسد که کشته شدن غیر نظامیان در حمله ایکه چندی قبل بر قوای امریکا در نزدیک مرز پاکستان صورت گرفت و در آن نو نفر امریکایی کشته و پانزده نفر زخمی شدند نقش ایفا کرده است . والی قبلی آن ولایت به نیویارک تایمز گفت که احتمال دارد مردم محل با حمله کنندگان همراه شده باشند چون آنها از یک حمله هوایی امریکایی ها به تاریخ چهارم جولای که باعث کشته شدن بیست و دو نفر افراد غیر نظامی شد کینه به دل داشتند .

لیوین میگوید که چنان می نماید که افغانستان " در حال مبدل شدن به یک شکارگاه عجیب و غریبی است که در آن امریکایی ها و ناتو برای یافتن همان تروریست های سرگردان میگردند که خود پرورش میدهند ".

قرار گفته ء " ریتو ستاکن " ، یک کارمند صلیب سرخ ، (( یک بخش بزرگ مناطق جنوب ، جنوب شرق ، شرق و همچنان بخش های گسترش یابنده ء از مناطق غرب )) در یک (( وضعیت عاجل )) قرار دارند و آن به این معنی است که آن مناطق گرفتار (( نبود امنیت به صورت مداوم و نبود ضروریات ابتدائی )) می باشند.

وقتیکه مردم یک کشور به مخالفت با یک اشغالگر برمیخزند ( یا اینکه صرف تصمیم میگیرند بی طرف باشند ) کمتر جای در جهان پیدا میشود که اشغالگر از آن پیروزمندانه بدر آید . مسلما که افغانستان با مساحت بزرگ و جغرافیای هراس انگیزش ، یکی از آن جاها نمی باشد .

یک نویسنده ء " اشپیگل " به نام " یولریش فیختر " میگوید که یک نگاه به نقشه ای که در دفتر مرکزی قوای بین المللی کومک به امنیت ( ایساف ) در نزدیک قندهار وجود دارد ، میتواند به انسان این برداشت را بدهد که افغانستان تحت کنترول است . (( بیرقک های رنگه بر روی نقشه موجودیت قوای ناتو را در سرتاسر کشور نشان میدهد )) ، جرمن ها در شمال شرق ، امریکایی ها در شرق ، ایتالیایی ها در غرب ، انگلیس ها و کانادایی ها در جنوب ، با بیرق های از ترکیه ، هالند ، اسپانیا ، لتوانیا ، آسترالیا و سویدن پراگنده در میان شان.

نویسنده ء مذکور میگوید که (( اما بیرق ها یک چیز فریبنده می باشند )) . برای آنکه بر این موضوع تاکید کرده باشد ، وی از دیداری که با والی هلمند در اقامتگاهش در لشکر گاه داشت حکایت می کند : دو هلیکوپتر با سرعت زیاد به یک میدان فوتبال می نشینند ، خبرنگاران لباس های ضد گلوله می پوشند و به داخل وسایل نقلیه ضد گلوله می جا داده میشوند . اقامتگاه والی از محلی که به حیث میدان طیاره استفاده میشود کمتر ازسه صد قدم فاصله دارد .

خبرنگار مذکور میگوید (( والی هلمند گزارش میدهد که نصف مناطق مربوط به ولایت وی از کنترول خارج اند . یک ائتلافی میان طالبان و قاچاقچیان بزرگ مواد مخدر به وجود آمده است که بر قریه ها حاکمیت دارند و هیچ یک از بزرگراه ها از بمب گذاری ، دزدی و آدم ربایی در امان نمی باشند)).

ملل متحد یک بر سه حصه ای افغانستان را (( غیر قابل دسترس )) و تقریبا نصف کشور را (( بسیارخطرناک )) توصیف میکند. در جریان سال 2004 بمب گذاری کنار جاده ها پنج برابر و شمار حملات مسلحانه ده برابر افزایش یافته اند. در سه ماه اول سال 2008 حملات در اطراف کابل هفتاد درصد زیاد شده است . دولت مرکزی فعلی در خارج از پایتخت حضور خیلی ناچیز دارد . از رئیس جمهور کرزی مرتبا به صفت (( شهردار کابل )) یاد میشود .

قرار گزارش " اشپیگل " ، طالبان به سوی کندز در حال حرکت اند ، درست مانند سال1994 وقتی که آنها از پایگاه خویش در قندهار سرازیر شدند و حرکت خویش برای اشغال کشور را آغاز کردند. در " آسیا تایمز" میخوانیم که استراتژی شورشیان این است که آنها میخواهند راه های ارتباطی ناتو به پاکستان را قطع نمایند و برای خود یک " دهلیز استراتیژیک " از مرز تا کابل بسازند.

اداره ء بوش اخیرا سه هزار و دوصد ( 3200 ) نفر سرباز خویش را به هلمند فرستاد و امریکا یک کشتی طیاره بر خویش را در ساحل عمان به حرکت درآورده است تا به مثابه حمایت هوایی اضافی از آن کار گرفته شود . رئیس عمومی قوای امریکا " ادمیرال مایکل مولن" گسیل ده هزار ( 10000) سرباز بیشتر( به افغانستان ) را تقاضا میکند.
امریکا و ناتو در حال حاضر در حدود شصت هزار ( 60000) سرباز در افغانستان دارند. اما بسیاری از سربازان ناتو سرگرم کارهای بازسازی و انکشاف هستند – گپی که به خورد مردم اروپا داده شد و آنها بر اساس آن وادار به حمایت از جنگ شدند – و در قدم بعدی به مسایل جنگ می پردازند .

ارتش افغانستان تقربیا هفتاد هزار سرباز دارد ، اما فقط دو کندک و یک واحد مرکزی آن به تنهایی خویش قادر به عملیات می باشند.

بر اساس مشی ضد شورش امریکا ، به هر حال ، اگر بخواهیم حتی از چانس پیروز شدن سخن گوییم ، در افغانستان حد اقل به چهارصد هزار ( 400000) عسکر ضرورت می باشد . افزایش ده هزار ( 10000) سرباز در واقع هیچ تاثیری بر اوضاع نخواهد داشت.

از آنجاییکه وضع رو به خرابی بیشتر دارد ، صدا های به گوش میرسد ، به شمول صدا هایی از دولت کرزی و هر دو نامزدان ریاست جمهوری امریکا ، که گسترش جنگ به داخل پاکستان را ترغیب می کنند ، مثل زمانیکه جنگ با ویتنام از کنترول خارج میشد به لاووس و کمبودیا تجاوز صورت گرفت .

با هر محاسبه ای که سنجیده شود ، یک " پیروزی " نظامی در افغانستان اصلا ممکن نیست . یگانه راه حل عملی که باقی مانده است مذاکره ء مستقیم با طالبان و کشانیدن قدرت های منطقه ای می باشد که منافع شان به نتایج جنگ در افغانستان بستگی دارد : ایران ، پاکستان ، روسیه ، ترکمنستان ، تاجیکستان ، چین و هندوستان .

لیکن برای انجام چنان کاری ، نیاز است که ما " داستان " خود را در باره ء افغانستان به کناری بگذاریم و قبول کنیم که جنگ در جهان و زمان کنونی ( هزاره ء جدید ) دیگر نمی تواند به مثابه یک راهکارمعقول در نظر گرفته شود .
جهت مطالعه مقاله به زبان انگلیسی به آدرس ذیل مراجعه کنید :

http://www.fpif.org/fpiftxt/5423

نام نویسنده :

Conn Hallinan

یک تذکار ضروری : این مقاله و دیگر مقالاتی که توسط این جانب ترجمه می شوند ، به خاطر تایید نظرات نویسندگان شان نمی باشد. غرض این است که نظرات یک تعداد از تحلیگران خارجی را در معرض قضاوت هموطنان محترم قرار دهیم . مهدی نیک آیین .

دیده درایی یک خاصیت راوایی!

مهدی نیک آیین — 2008-08-22T21:00:00Z

در بخش فارسی وبسایت گروهک پوشالی " راوا " نوشته ای درج است به این عنوان : " عتیق رحیمی مشاطه گر سلطنت و خاینان جهادی " .

میرزا قلم راوایی خواسته است که به زعم خودش فلم مستند " ظاهر شاه " از ساخته های عتیق رحیمی را " نقد " کند . اینکه میرزا قلم های گروهک پوشالی راوا با نقد علمی ، ادبی و هنری بکلی بیگانه اند برای ما روشن می باشد . سرکرده های سازمان پوشالی راوا فحاشی و ترور شخصیت را " نقد" می دانند ، سال ها به این کار سرگرم بوده اند و در آینده نیز آن را ادامه خواهند داد. در این نوشته کاری به نقد نفهمی میرزا قلم های گروهک پوشالی راوا ندارم ، موضوع بحث در این نوشته دیده درایی سرکرده های سازمان پوشالی راوا می باشد که خود شان مشاطه گری ظاهر شاه خائن را به جای رساندند که از او یک قهرمان ضد بنیادگرایی و سمبول آزادی مردم افغانستان ساختند و از جمله ء مداحان درجه یک آن مردک تن پرور و عیاش بودند ، اما حالا که بابای ملت و دامادش جنرال عبدالولی مرده اند و دیگر از آن طرف برای سرکرده های سازمان پوشالی راوا کدام رزق و روزی نمی رسد ، با دیده درایی خاص راوایی ، یخن عتیق رحیمی را گرفته اند که چرا وقتی فلم مستند " ظاهر شاه " را می ساختی از ظاهر شاه در مورد رنجهای مردم که در زمان حاکمیت ظاهر شاه کشیده بودند نپرسیدی ، (( از جلادانی چون هاشم خان و داود خان که بر آنان تحمیل کرده بود، از دستگاه های مخوفی چون استخبارات را که بر آنان مسلط ساخت، از مبارزان بزرگی که در سیاهچالهای سلطنت‌اش جان دادند، از سالهای قحطی که توده های گرسنه فرزندان شان را می‌فروختند ولی اعضای سلطنتی با خورد و نوش وارد شده از غرب روزگار سپری می‌کردند و .... و )) نپرسیدی ؟!

از سرکرده های دیده درای گروهک پوشالی راوا می پرسم که شما به اصطلاح " انقلابی " های پر ادعا وقتی به چپراسی های دهن دروازه ء ظاهر شاه خائن تبدیل شده بودید و از صحبت و همنشینی با ظاهرشاه و دامادش جنرال عبدالولی قاتل به خود می بالیدید آیا یک بار چیزهایی را که عتیق رحیمی باید از آنها می پرسید از ایشان پرسیدید ؟ از جلادانی چون هاشم و داود ، از دستگاه های مخوف استخبارات ، از سیاهچالها و جان باختن مبارزان در آن ها ، از سالهای قحطی و .... و حرفی بر زبان آوردید تا خود را به گفته ء خودتان از ابتذال ، آلودگی و جنایت برحذر داشته باشید ؟
شما بر عتیق رحیمی می تازید که ((هرچه در فلم هست قصه طولانی شاه از تمایل و استعدادش هست به نقاشی و عکاسی. اما در باره شکار شکارگاههایش حرف نمیزند. گویی حضور اساسا با تجمل و سرگرمیهای شاهانه بیگانه بود! طبعا عتیق رحیمی هم هیچگاه راجع به شکار و دره های آجر او سوالی را مطرح نمی‌سازد تا مبادا اسائه ادب شده ونان و نمک شدنش با خاندان سلطنتی آسیبی ببیند.

ظاهر شاه مدعی میشود که در ۲۴ ساعت بیش از ۳-۴ ساعت نمی‌خوابید اما آقای رحیمی نمی‌پرسد ۲۰ ساعت را به چه کارهایی مشغول می‌بود غیر از نقاشی و عکاسی؟ نمی‌پرسد که در چه حد و چگونه به مسایل به اصطلاح مملکتی می‌پرداخت و اصلا شیوه کارش در این زمینه چطور بود. و حیف که هرگز نمی‌پرسد آیا داوود خان در دوران صدارتش کارها را هرطوری میلش بود انجام میداد واعلیحضرت از سایه مخوف استخباراتش بر مردم آگاهی‌ای نداشت؟ و باز نمی‌پرسد که پس ازداوود خان، ظاهرا صدراعظم های انتخابی شورا در راس حکومت بودند لاکن چرا جنرال عبدالولی بر همه‌ی امور نظارت داشت و در واقع او بود که از طریق تسلط بر اردو و چند وزارت کلیدی در افغانستان حکومت می‌کرد؟ آیا جنرال عبدالولی خلاف اراده‌ی او قدرت را در کف گرفته بود؟ آیا فعال مایشا بودن عبدالولی به معنی تضمین منافع سلطنت توسط عضوی از خاندان سلطنتی در "دهه دموکراسی" نبود؟ )) . همین سوالها به خود شما سرکرده های سازمان پوشالی راوا برمیگردد که شما در سالهای خوشی که با " حضور اعلیحضرت " و داماد آدمکش وی داشتید چرا همان سوال های مطرح شده در بالا را به حضور بابای تان پیشکش نکردید ؟ چرا در نشرات تان به آن مسایل نپرداختید ؟ چرا در مشاطه گری ظاهر شاه به حدی سقوط کردید که پای پاپیگکش را هم به چشم مالیدید؟ آیا این دیده درایی نیست که خود تان گلو های تان را پاره کردید که " ظاهر شاه می آید ، اخوان میلرزد " ، ظاهرشاه فرشته نجات مردم است و . . . و ، اما حالا از یخن عتیق رحیمی میگیرید که چرا چنان پرسش ها را در حضور بابای تان ننهاد ؟

سرکرده های سازمان پوشالی راوا عتیق رحیمی را محکوم می کنند که چرا سوال های ذیل را از ظاهر شاه نپرسیده بود :

۱) برخوردش به هاشم خان و جنایتهایش چه بود؟ مگر آگاه نبود که کاکایش برای حفظ سلطه خاندانش دست به چه جنایاتی می‌زند؟
۲) داوود خان در دوران صدارتش همانند هاشم خان سرکوب و خفقان را حاکم ساخت. ‌آیا از آنهمه خودکامگی خونبار داوود خان بی‌اطلاع بود؟ یا آن را طبیعی و لازمه حکومت داری در افغانستان میدانست؟
۳) درک شما چیست که چرا عبدالخالق پدر تان را ترور کرد و ارزیابی شما از کار و شخصیت پدر تان چیست و چگونه آنچه را که غبار در زمینه بیان داشته رد می‌نمایید؟
۴) ضرورت وجود و تقویت آن دستگاه عریض و طویل و خون آشام استخبارات در جامعه‌ای بیسواد و گرسنه و بینوا چه بود؟
۵) اگر تظاهرات سوم عقرب به امر جنرال عبدالولی به خون کشیده شد، عکس‌العمل و اقدام شما چه بود؟ اگر حادثه مغایر خواست شما بود چرا شخصا درباره آن حرف نزدید؟
۶) تا به حال با کدام رهبران جهادی بنیادگرا دیدار داشته اید و به او چه گفته اید و چرا مخالف آنان هستید؟
۷) همیشه گفته میشد که شما علاقمند بودید به پاکستان آمده و سهم تان را در جنگ ضد روسی مستقیما ادا نمایید اما دولت پاکستان از آمدن شما جلوگیری می‌کرد. آیا این درست است؟ دولت پاکستان با چه بهانه هایی این حق شما را نقض می‌کرد؟ آیا به خاطر حل مسئله به رهبران امریکا که دولت پاکستان همواره تابعدار آنان بوده اند، رجوع کردید؟ تلاشهای مشخص شما برای تحقق رفتن به پاکستان چه بوده اند؟ آیا شما اساسا حاضر بودید از زندگی شاهانه در محیطی آرام و رویایی دل کنده و با زندگی در شرایطی نسبتا سختتر و محدودتر در پاکستان در مقاومت سهیم باشید؟
۸) پسران شما چه شدند؟ آیا شما هیچگاه از آنان نخواسته اید که حتما باید به نحوی به مردم شان مصدر کمکی مادی و سیاسی شوند؟
۹) آیا تحولات پیش از دهه دموکراسی (تصویب قانون اساسی و انتخابات و ...) چند سال پیشتر مدنظرتان بودند؟ چرا نه و اگر آری، کی مانع بود داوود خان یا سایر اعضای خاندان و دلایل شان چه بود؟ شما اگر قویا حامی آوردن دموکراسی و خلع ید سلطنت از حکومت بودید مانع چه بود که برای عملی کردن آن با تکیه روی مردم، قاطعانه تصمیم نگرفتید؟
۱۰) داوود خان برای شما ماهانه پول میفرستاد یا سالانه و چند بود؟ چرا شما پیشنهاد کمک شاه ایران و لیبیا را رد کردید؟
۱۱) وزیر مالیه وقت عبدالملک عبدالرحیم زی چرا محکوم و زندانی شد تا آخر در زندان ماند؟ چرا هیچکس نفهمید جرم او چه بود؟ چرا تمامی مسایل از این قبیل از چشم و گوش مردم پنهان نگهداشته می‌شدند؟
۱۳) چرا احمد شاه مسعود را بعد از مرگش با وصف تفکر اخوانی و ارتکاب جنایاتش در کابل، "فرزند" خود نامیدید؟ آیا این ناشی ازتصمیم شخصی بود یا مشورت اطرافیان تان؟
۱۴) ببرک کارمل بدون شک طرفدار شاهی مشروطه بود اما درست است که مستقیما با دربار رابطه داشت؟
۱۵) چرا در دوران سلطنت هیچگاه مصاحبه‌ای از شما با خبرنگاری داخلی یا خارجی به چاپ نرسید یا از رادیو پخش نشد؟
۱۶) علت اصلی عدم بغاوت ملایان را دردوران سلطنت تان چه میدانید، آیا آنان را تطمیع میکردید یا تهدید یا هردو، و نزدیکترین ملایان به دربارکیها بودند؟
۱۷) صرفنظر از پایان گرفتن سلطنت و ضربه دیدن منافع سلطنتی، دلیل مخالفت شما با جمهوری داوود چه بود با توجه به اینکه عمده ترین سیاستهای او دنباله سیاستهای او در دوره صدارتش به شمار می‌رفت؟
۱۸) ستار سیرت، زلمی رسول و کسانی نظیرآنان به درخواست شما، شما را احاطه کرده اند یا اینکه به سان مگسان دور شیرینی خود را به شما می‌چسبانند و شما هم از آنان استفاده میکنید؟
۱۹) چرا دستور دادید "افغانستان در مسیر تاریخ" نوشته‌ی میرغلام محمد غبار پس از چاپ جمعاوری گردد؟
آیا این ترس از حقیقت را نمی‌رساند؟ بهتر نبود که شما اگرادعاهای کتاب را مغرضانه و غلط می‌پنداشتید، از تاریخنویسان و نویسندگان وفاداربه شما مثل کشککی، سلجوقی، خلیلی، صدیق فرهنگ و غیره بخواهید با انتشار مقالاتی علیه آن ذهنیت مردم را روشن سازند؟ آیا از این کار خود امروز احساس پشیمانی می‌کنید؟ آیا این معتبرترین تاریخ را خوانده اید؟
۲۰) چرا یکی از شاخص های اصلی دوران سلطنت شما را بی‌اهمیت و کم رنگ نشاندادن شخصیت و کارکرد های امان اله خان و طرحهای او برای افغانستان تشکیل می‌داد؟ چند بار و در کجا با او دیده و روی چه مسایل صحبت داشتید؟
۲۱) مهمترین بخش خاطرات تان را که نوشته اید کدام است؟ کی در نظر دارید آن را انتشار بدهید؟ مسئولیت حفظ و تنظیم و انتشار آن به دوش کیست؟ )).

از سرکرده های سازمان پوشالی راوا می پرسم که شما در " ماه عسل " طولانی و چندین ساله ایکه با ظاهرشاه و جنرال عبدالولی قاتل داشتید چرا سوال های بالا را از ایشان نپرسیدید و در نشرات تان به آن موضوعات اشاره نکردید ؟ وقتیکه خود تان چنان کاری را نکردید و برعکس مداحی ظاهر شاه و مشاطه گری وی را پیشه ء خود ساختید ، حالا خجالت نمی کشید که بر کس دیگری می تازید و او را به خاطر طرح نکردن سوالات بالا " بازاری " ، " بی وجدان " و " مشاطه گر ظاهر شاه " میخوانید ؟! این کار شما نامی دیگری ندارد جز دیده درایی و بدبختانه دیده درایی یکی از خصوصیات اصلی شما سرکرده های سازمان پوشالی راوا می باشد .

اگر کسی دیگری که مشاطه گری ظاهرشاه خائن را نکرده باشد از عتیق رحیمی چنان خواهشاتی داشته باشد و او را انتقاد کند ، موضوع قابل بحثی نیست ، اما سرکرده های گروهک پوشالی راوا هرگز چنین حقی را ندارند . چونکه سرکرده های سازمان پوشالی راوا خود شان در شاه پرستی دست همه را از پشت بسته بودند و برای بازگشت آن شاه خائن لحظه شماری میکردند.

اصلا موضوع این است که سرکرده های سازمان پوشالی راوا میدانند که لکه ننگین شاه پرستی در پیشانی شان نمایان است و حالا که شاه پرستی آب و نانی ندارد ، میخواهند آن لکه را به یک شکلی بپوشانند . اما به عوض اینکه صادقانه به اشتباه خود اعتراف نمایند و بگویند که در گذشته مشاطه گری ظاهر شاه را کرده اند و حالا از آن کار ننگین خویش پشیمان اند ، با دیده درایی به عتیق رحیمی می تازند و به مردم می نمایانند که گویی موضع مخالف ظاهر شاه و حکومت ظالمانه اش داشته اند و کس نباید ایشان را به شاه پرستی متهم سازد. سرکرده های سازمان پوشالی راوا باید بدانند که این گونه نیرنگ های شان نمیتواند کسی را بفریبد . گروهک پوشالی راوا از نظر فکری ، اخلاقی و سیاسی در موقیعت و مقامی نیست که به دیگران درس مبارزه و درس اخلاق و درس تفکر سیاسی و انقلابی بدهد. مهر جنایت و ترور بهترین کادر های انقلابی در جبین سرکرده های سازمان پوشالی راوا حک است ، مهر غارت پولهای یتیم و بیوه و مهاجر افغانستان ، مهر ننگین شاه پرستی ، مهر ننگین قبیله گرایی ، مهر ننگین شاگرد زلمی خلیل زاد و خانمش شدن ، مهر ننگین مدال ها و تقدیر نامه های امپریالیستی و ده ها مهر و لکه ء ننگین دیگر بر جبین سرکرده های سازمان پوشالی راوا حک است . این لکه ها با هیچ دیده درایی نمیتواند از جبین سرکرده های سازمان پوشالی پاک شود و ایشان هر قدر فحاشی کنند ، هر قدر به اتهام زنی و ترور شخصیت بپردازند قادر نخواهند شد خود را به مثابه یک نیرو واقعا انقلابی جا زنند . یک سازمان واقعا انقلابی هیچگاهی پو لهای جمع شده به نام یتیم و بیوه و مهاجر را غارت نمی کند ، یک سازمان واقعا انقلابی به پرسش های برحق شهروندان کشور برخورد توهین آمیز و غیر انسانی نمی کند و از پاسخ گفتن طفره نمی رود ، یک سازمان واقعا انقلابی کسی را به خاطر استفاده از کلمات زبان مادری اش نوکر این کشور و آن کشور نمی خواند ، یک سازمان واقعا انقلابی ارزش ها و موازین دیموکراتیک را در همه موارد معتبر میداند و بدان عمل می کند و از دیکتاتوری درون سازمانی پرهیز می نماید، یک سازمان واقعا انقلابی با حزب فاشیستی افغان ملت و دیگر قبیله سالاران مزدور امریکا و انگلیس به اشکال مختلف همنوایی نمیداشته باشد ، یک سازمان واقعا انقلابی در مقابل احدی ها ، فاروق وردک ها ، اشرف غنی ها ، حبیب رفیع ها و برادران کرزی و دیگر جنایتکاران و دزدان و قاچاقچیان مواد مخدر که وزارت خانه ها کلیدی مملکت را در دست دارند و باعث هزاران فساد و بدبختی می باشند سکوت مرگبار نمی کند ، یک سازمان انقلابی هیچگاهی ننگ شاگردی خلیل زاد و خانمش را به هیچ قیمتی نمی پذیرد ، یک سازمان واقعا انقلابی هیچوقتی و به هیچ قیمتی مدال ها و تقدیر نامه های دستگاه های ضد بشری امپریالیستی را به گردن نمی آویزد.

برای سرکرده های گروهک پوشالی راوا این بهتر است که سر در گریبان خود کنند و از آلودگی های خود کمی بشرمند ، موقعیت اخلاقی و فکری خود را بشناسند و از غوغاگری و هیاهو افگنی های غیر انسانی در مقابل دیگران اندکی بکاهند.

از عتیق رحیمی و آثارش حرفی نمی زنم ، از خوانندگان محترم ، از کسانی که آقای عتیق رحیمی را نمی شناسند ، تقاضا می کنم که در مورد ایشان تحقیق نمایند و آثارش را بخوانند و ببیند ، آنگاه خود قضاوت نمایند که یک انسان باوجدان ، با درد و با احساس میتواند آقای عتیق رحیمی را با کنایه ها به نام های " بازاری ، بی درد ، بی احساس و بی وجدان " و غیره یاد کند ؟ قضاوت با شماست .

چرا یکشبه مرا خادی نوشتند؟!

نویسنده: داد نورانی

يكشنبه 10 اوت 2008

کین توزی به "راوا"، فرجامی جز همآوازی با جنایتکاران نخواهد داشت!

پنج شنبه 24 ژوئيه 2008, نويسنده: سمیر

نورانی، پیشنهاد معینیت را با قاطعیت رد کرد

نویسنده: رسولی

يكشنبه 20 ژوئيه 2008

ما به نورانی ها نیاز داریم!

راوا بر همان خر خودخواهی تشکیلاتی اش سوار است و کسی را که حتی در زمینه های معینی از راوا جلوتر و جدی تر بوده و در میان ارتجاع و وحشت امپریالیزم قلم می زند، انرژی می دهد و روشنگری و مبارزه می کند، مفلوک می داند، خود مفلوک نیست؟

دو شنبه 30 ژوئن 2008, نويسنده: نسیم کلکانی

چرا نورانی رستم شجاع و مهدی نیک آیین شد؟

نوارانی در حیات راوا قبل از آنکه با شمشیر غرب حرام شود با دالر اش ذبح شد

چهار شنبه 25 ژوئن 2008

در جواب به جاسوسنامه ای از عدنان/ راوا

نویسنده: رستم شجاع

يكشنبه 11 مه 2008

رستم شجاع/ نورانی و شنیعترین فحاشی اش به "راوا"

آیا ممکن است سازمانی که حتی در کره زمین موجود نباشد ولی بازهم بتواند اینقدر وسیع خود را در دنیا مطرح سازد؟

شنبه 10 مه 2008, نويسنده: عدنان ظ

سرابی به نام "راوا"

نويسنده: رستم شجاع

دو شنبه 14 آوريل 2008

جمعيت قبيله سالاران افغانستان

دلايل قبيله سالاران را فقط در دادگاه قبيله بايد برد

پنج شنبه 24 ژوئيه 2008, نويسنده: کامران میرهزار

يک آدَمَک سياسی؛ چيزی بيش اما نه!

پاسخی به گروه طالبی- قبيله ای راوا

شنبه 29 مارس 2008, نويسنده: کامران میرهزار

ورشکستگی و درماندگی رقتبار

روشنفکران خادی ـ جهادی در حمله بر «راوا»

جمعه 21 مارس 2008

سرکرده های"راوا" و "پاپی گک" ظاهر شاه!

مغالطه کاری و بی ربط گویی از روش های خاص کار شما سرکرده های سازمان پوشالی راوا می باشد

شنبه 17 مه 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

درماندگی "راوا" در پاسخ گفتن به ما

شما سرکرده های سازمان پوشالی «راوا» به درماندگی رقتباری گرفتار شده اید

شنبه 10 مه 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

" راوا " و شعار دیموکراسی !

کم ترین نافرمانی از اوامر سرکرده ها باعث اخراج دایمی و نفرین شدن یک عضو می شود

يكشنبه 4 مه 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

"راوا" بايد حساب پول ها را بدهد!

پول برای مردم و به نام مردم افغانستان است نه برای مصرف شخصی سرکرده های راوا و خوش گذرانی آنها

پنج شنبه 1 مه 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

فاجعه ء ننگین هفت ثور درس عبرتی به راوایی ها!

که اگر قدرت داشته باشند خلقی ، پرچمی ، جهادی و طالبی همه از یاد مردم برود

سه شنبه 29 آوريل 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

شرمک "راوا" از شعله ای بودن!

سوال از سرکرده های راوا این است که چرا خودشان از شعله ای بودن خود می شرمند ؟

چهار شنبه 23 آوريل 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

"راوا" رو در روی امریکا!

گزافه گویی محمود گودرزی در باره ء راوا

دو شنبه 21 آوريل 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

راوا هم کشمش بی چوبک نیست!

سرکرده های راوا هیچ وقت نگفته اند نظر شان در مورد ترور خوب ترین کادرهای انقلابی سازمان رهایی از طرف جناح داکتر فیض و کشور کمال و امین میوند چیست؟

جمعه 18 آوريل 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

از پاکستان موگه "اوغو" میایه/ پشت قروت پشت روغو میایه

مهدی نیک آیین — 2008-07-13T05:13:00Z

این روزها که کوچی های تجاوزگر با حمایت مادی و معنوی قبیله پرستان و فاشیست مشربان دولت کرزی باز بر مردم بومی ساحات مرکزی ( هزارستان ) و بعضی مناطق شمال کشور حمله کرده اند و بازهم دستان خود را با خون مردم هزاره سرخ ساخته اند میخواهم خوانندگان محترم کابل پرس^? را به دیدن بخشی از یک فلم دعوت کنم که در آن دو خانم جوان هزاره با خواندن یک ترانه ء غمناک وحشت مردم خویش را از تجاوز کوچی ها گویا تر از هر مقاله و بیانیه ء برج عاج نشینان ما بیان میدارند و غوغا سالارانی را که در این مساله سکوت نموده اند می شرمانند. ( 1 )

خدایا اوغان ِ کوچی میایه -

نمی دانی ده سرمو چی میایه

از پاکستان موگه " اوغو" میایه -

پشت قروت پشت روغو میایه

باید گفته شود که در تمام ساحات افغانستان هیچ فردی از مردم عوام ملیت های دیگر خود را به نام افغان یا اوغان یاد نمی کند . به لهجه هزاره گی اوغان را معمولا " اوغو " می گویند که منظور و هدف آن پشتون ها می باشد. همینطور در شمال افغانستان هم پشتون ها به نام اوغان یاد می شوند.

ترانه رنج زنان هزاره را به گوش خود بشنوید:

توضیح :

(1 ) غوغاسالارانی چون سرکرده های سازمان پوشالی راوا که در تقبیح چپن پوشیدن افراد و مسایل مشابه دیگر صفحه ها را سیاه می کنند ، در رابطه با تجاوز مسلحانه کوچی - طالب که باعث قتل و تاراج مردم هزاره شدند سکوت شرم آور نموده اند . قوم پرستی نفرت آور سرکرده های سازمان پوشالی راوا در این مورد هم مانند موارد متعدد دیگر نمایان و روشن است .

شتاب در تاراج و جنایت!

فاروق وردک- حليم فدایی- طالبان – 300 ميليارد دالر

يكشنبه 13 ژوئيه 2008

حامد کرزی مسوول جنایات در بهسود

حامد کرزی بجای معذرت خواهی از جنایات اسلافش، تکرار و ادامه جنایات آنها را زمینه سازی می کند/ تجاوز کوچی ها ادامه "پاکسازی" سیاست امیر عبدالرحمن خان ،محمد نادرشاه و طالبان است که حالا توسط کرزی عملی میگردد

شنبه 28 ژوئن 2008, نويسنده: ثنا متین نیکپی

حمايت فاروق وردک از کوچ اجباری!

وردک نقش هماهنگ کننده را بين رهبری افراد مسلح، نعيمی والی ميدان وردک و عناصر طالبان برای يکپارچه سازی ولايت ميدان وردک بر عهده دارد

شنبه 21 ژوئن 2008

باز هم آدمکشان با بيرق سفید امارت، باز هم کوچ اجباری

کوچ اجباری يکی از جنايات حاد عليه بشريت است و اين جنايت در افغانستان بدون آنکه دولت و جامعه ی جهانی به آن توجهی داشته باشد، همچنان بوقوع می پيوندد

سه شنبه 17 ژوئن 2008

مردم نمی خواهند کوچ اجباری ديگری را شاهد باشند!

تکليف کوچی ها را روشن کنيد!

يكشنبه 30 مارس 2008

يکی از جرايم حاد عليه بشريت:

کوچ اجباری به روايت عکس

عکاس: نجيب الله مسافر

پنج شنبه 28 ژوئن 2007,

کوچی ها در ولايت ميدان فاجعه آفريد!

نويسنده: فريد اميد

پنج شنبه 14 ژوئن 2007

شمال و جنوب هندوکش برای کوچی ها نیست

نويسنده: ثنا نیکپی

چهار شنبه 8 اوت 2007

کوچیها و هزاره جات

زمزمه ی رفتن کوچیها به هزاره جات ، موج وحشتی فراتر از تندباد گونو

شنبه 12 آوريل 2008, نويسنده: عبدالحمید اعتمادی

دولت ملی و معضل کوچی ها

نويسنده: نوراحمد شادمان

پنج شنبه 14 ژوئن 2007

کوچی ها کجا بروند؟!

نويسنده: ميرويس جلالزی

چهار شنبه 25 ژوئيه 2007

9 مکتب تعطيل شد

کوچی ها بيرق سفيد طالبان را به اهتزار درآوردند

يكشنبه 24 ژوئن 2007

سرکرده های"راوا" و "پاپی گک" ظاهر شاه!

مغالطه کاری و بی ربط گویی از روش های خاص کار شما سرکرده های سازمان پوشالی راوا می باشد

شنبه 17 مه 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

آواره شدن ساکنین محل توسط طالبان کوچی

گزارشگر: تام کوگلان، خبرنگاردایلی تلگراف- ولسوالی بهسود ولایت وردک / ترجمه: مهدی مهرآئین

چهار شنبه 11 ژوئيه 2007

" راوا " و شعار دیموکراسی !

کم ترین نافرمانی از اوامر سرکرده ها باعث اخراج دایمی و نفرین شدن یک عضو می شود

يكشنبه 4 مه 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

"راوا" بايد حساب پول ها را بدهد!

پول برای مردم و به نام مردم افغانستان است نه برای مصرف شخصی سرکرده های راوا و خوش گذرانی آنها

پنج شنبه 1 مه 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

فاجعه ء ننگین هفت ثور درس عبرتی به راوایی ها!

که اگر قدرت داشته باشند خلقی ، پرچمی ، جهادی و طالبی همه از یاد مردم برود

سه شنبه 29 آوريل 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

شرمک "راوا" از شعله ای بودن!

سوال از سرکرده های راوا این است که چرا خودشان از شعله ای بودن خود می شرمند ؟

چهار شنبه 23 آوريل 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

"راوا" رو در روی امریکا!

گزافه گویی محمود گودرزی در باره ء راوا

دو شنبه 21 آوريل 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

راوا هم کشمش بی چوبک نیست!

جمعه 18 آوريل 2008, نويسنده: مهدی نیک آیین

دزد فرهنگی با پشتاره ء بی ننگی !

مهدی نیک آیین — 2008-06-28T22:55:00Z

مدتی بود که متوجه نوشته های بسیار طولانی و دنباله دار و پی درپی کسی به نام " زیمیرو اسکاری " شده بودم که در سایت های افغان جرمن ، سایت گفتمان و چند سایت دیگر نشر میشود . بعضی وقت ها در یک روز چند نوشته اش با عنوان های مختلف زیر همدیگر ردیف شده به نظر می رسد . البته برای اینکه نشان بدهد همه نوشته ها مال یک نفر نیست ، نام های اول را تغییر میدهد، زیمیرو، خجسته ، صوفیا ، نبرد و غیره می نویسد اما نام فامیلی یا تخلص اسکاری را در همه نوشته ها حفظ می کند .

وقتی به نوشته های اسکاری دقت کردم ، دیدم که همه سبک متفاوت دارند . به این فکر شدم که خجسته جان و صوفیاجان و نبرد جان و زیمیروجان ، همه از یک فامیل تحصیل یافته و دانشمند می باشند و همه سر در تحقیق و دست در قلم دارند و می نویسند . اما با کمی جستجو در شبکه ء انترنت دریافتم که اسکاری جان یک دزد چراغ بدست فرهنگی است که چند نوشته اش بدون کم و کاست از آغاز تا انجام از صفحات مختلف ایرانی دزدی شده و به نام اسکاری در سایت افغان جرمن و چند سایت دیگر نشر گردیده است .

هنوز در کار پیگیری دزدی های زیمیرو اسکاری بودم و میخواستم تا چند روز دیگر آنرا نشر کنم که یک روز قبل در سایت خاوران یک نوشته از آقای شکرالله شیون تحت عنوان (( سایت افغان جرمن یا گدام اموال مسروقه ؟)) نظرم را جلب کرد که به شکل مستند به همین موضوع دزدی های زیمیرو اسکاری پرداخته و چندین دزدی اش را همراه با منابع اصلی نوشته ها افشاء ساخته است و این افشاء سازی را در آینده ادامه میدهد. خوانندگان عزیز میتوانند نوشته ء آقای شکرالله شیون را در سایت خاوران به خوانش گیرند و با زیمیرو اسکاری ، این دزد فرهنگی با پشتارهء بی ننگی ، بیشتر آشنا شوند .

به یکی از دزدی های اسکاری که در سایت های یاد شده موجود است (( هنر در روند تاریخ )) نام دارد می پردازم که در نوشته ء افشاگرانه آقای شکرالله شیون به آن تا حال اشاره نشده است . این مقاله از شروع تا پایان ، از یک وبسایت وابسته به صدا و سیمای ایران دزدی شده است . عنوان مقاله در سایت ایرانی (( سیر هنر در تاریخ )) می باشد .

آدرس وبسایت ایرانی

http://www2.irib.ir/amouzesh/d/page_sh.asp?key=1&ov=474

کاپی مقاله اصلی از وبسایت ایرانی را در ختم این نوشته می آورم که شماخوانندگان عزیز آن را ببینید و بعد به سراغ دزدی زیمیرو اسکاری در وبسایت افغان جرمن بروئید و این دزد فرهنگی را با پشتاره ء بی ننگی اش تماشا کنید.

قابل یاد آوری است که چند تن دیگر از (( نویسندگان!! )) سایت افغان جرمن نیز به مرض دزدی فرهنگی مبتلا می باشند که به موقع اش افشاء خواهند شد . سایت افغان جرمن که (( نویسندگانش !! )) آنرا بزرگترین و با عظمت ترین وبسایت میدانند در تقلب کاری و زیر پای کردن موازین مطبوعاتی یک وبسایت بی نظیر می باشد. گند و کثافات وبسایت افغان جرمن هر روز بیشتر برملا می شود اما گردانندگانش به روی خود نمی آورند و بعد از هر رسوایی هزار ادعای جدید بر ادعای های خود می افزایند. افغان جرمن لانه ء شاه پرست ها و قبیله گرایانی است که سیاه ترین سوابق را دارند و دشمن زبان فارسی و دشمن نویسندگان فارسی زبان افغانستان می باشند.

از سایت افغان جرمن توقع کار شایسته و انسانی نداریم ، ولی از وبسایت گفتمان که یکی از وبسایت های خوب و مربوط به روشنفکران افغانستان می باشد توقع میرود که دزد فرهنگی ( زیمیرو اسکاری ) را با پشتاره ء بی ننگی اش به دور اندازد و اگر هویت اصلی اسکاری را می شناسد آنرا افشاء سازد تا این درس عبرت باشد برای همه کسانی که به مرض زشت دزدی فرهنگی مبتلا هستند . این دزدان و غداران فرهنگی باعث بی اعتباری و بدنامی همه فرهنگی های افغانستان می شوند و آبروی همه را می برند . ترحم بر اسکاری و دیگر دزدان فرهنگی دشمنی با کاراصیل فرهنگی است و مشوق دزدی ها و تقلب کاری های فرهنگی بیشتر خواهد بود.
مقاله ء اصلی که در وبسایت ایرانی نشر شده است ، در ذیل بخوانید ، برای خواندن دزدی شده ای همین مقاله به سایت افغان جرمن و سایت گفتمان مراجعه شود .

http://www.goftaman.com/daten/fa/index.htm

آدرس مقاله ء اصلی :

http://www2.irib.ir/amouzesh/d/page_sh.asp?key=1&ov=474

مقاله اصلی :

سير هنر در تاريخ (1) دوره پيش دانشگاهي – رشته هنر

فصل اول :اهميت مطالعه ي هنر پيش از تاريخ الإنشاء

نقش هنر در اعتلاي بشري ، هنر انسان غارنشین و ...

مقدمه :

آشنايي با هنر تمدن هاي باستاني و حوزه هاي فرهنگي كهن شايد از ضروري ترين دانش هاي بشري محسوب مي شود، چرا كه هنر آيينه تمام نماي هويت فرهنگي انسان ها در هر جامعه و هر عصر است و انسان براي شناخت خود آگاهي به تحولاتي كه از ابتدايي ترين نوع زيست تاكنون سيرمي نموده نياز به اين دانش دارد.
امروزه ما در كشورهاي متعدد و جوامع بي شمار با فرهنگ ها و آداب و رسوم متنوع و گسترده اي روبرو هستيم. كه هر يك از اين فرهنگ ها بر پايه ي يك يا چند تمدن كهن استوار است. شناخت اين تمدن ها تنها از راه مطالعه ي آثار هنري به جاي مانده از آنها ميسر است.

در اين كتاب به معرفي چند تمدن شاخص و بحث پيرامون آثار هنري، و نحوه ي شكل گيري آنها پرداخته شده است.

هدف كلي كتاب :
آشنايي با انعكاس ابعاد مختلف فردي و اجتماعي انسان در آثار هنري و در يافتن ذاتي بودن هنر در انسان .
فصل اول : اهميت مطالعه ي هنر پيش از تاريخ الإنشاء
‏2007‏/04‏/17‏ 03:43:00 ب.ظ عبارت هنر پيش از تاريخ در عين سادگي داراي ابهام است. چرا كه از سويي تعريف هنر مورد بحث متفكران است و از سوي ديگر، در معناي تاريخ نيز نظري قطعي و همه پسند وجود ندارد. در باب تاريخ بايد به اين پرسش پاسخ گفت كه اساساً پيش يا پس از تاريخ به چه معناست.

به عبارت ديگر تاريخ از كجا و در چه زمان آغاز مي شود و اينكه تفاوت ميان رخدادهاي پيش يا پس از تاريخ چيست؟
در پاسخ به اين پرسش بايد بگوئيم كه بشر براي آگاهي از ويژگي هاي هر دوره همواره به نوشته هاي به جاي مانده از آن عهد رجوع مي كرده و بر اساس آن، تاريخ و پيشينه خود را مدون مي نموده است.

در فرآيند تدوين تاريخ هر قدر به عقب تر باز مي گرديم از حجم منابع مكتوب كاسته مي شود و سرانجام به ادواري مي رسيم كه از آنها هيچگونه اطلاعات نوشتاري بدست نيامده است.

طبيعي است براي ذهن هايي كه مكتوبات را ملاك دانش خود قرار مي دهد اين ادوار بسيار تيره و تار و غباري از ابهام و جهل باقي مي ماند. از همين جاست كه مفهوم تاريخ شكل مي گيرد. تا زماني عبارت پيش از تاريخ صرفاً به ادواري گفته مي شد كه از آنها منابع مكتوب قابل ملاحظه اي بدست نيامده بود. بعدها كه هنر به عنوان پديده اي گويا و واسطه انتقال مفاهيم و اطلاعات مورد وثوق قرار گرفت پيش از تاريخ شامل دوره هايي گشت كه آثار مكتوب و آثار هنري قابل توجهي از آنها به جاي نمانده است.
نقش هنر در اعتلاي بشري

علم باستان شناسي روزنه اي است كه انسان توانست از طريق آن نقبي به گذشته خويش بزند و بر آن بخش از تاريخ، كه در زير خروارها خاك يا در عمق غارهاي تاريك پنهان گشته بود نظر افكند.

آنچه باستان شناسان كشف مي كنند از ابنيه، ابزار، ظروف و ديگر مصنوعات بشري، به حلقه هاي زنجيري مي ماند، كه مي تواند از يك سو ، انسان امروزي را با گذشته دورش مرتبط سازد و از سوي ديگر پرده از وجود ارتباط ميان اقوام مختلف بشري در گذشته هاي دور بردارد، اقوامي كه ممكن است در طول تاريخ چنان از يكديگر جدا شده باشند كه امروز تصور هر نوع قرابت و انس ديرينه اي را در ميان خود باور نداشته باشد.

هنرانسان نخستين زبان حال طفوليت بشري است. همانطور كه تمام كودكان، از هر نژاد و مليت و دين به تبع داشتن فطرت پاك مشترك ، داراي هويتي واحد هستند و اين هويت واحد را در تشابه به آثار نقاشي كودكان مي توان مشاهده كرد.
هنر انسان هاي نخستين نيز كه در موقعيت هاي جغرافيايي كشف شده و متعلق به اقوام متفاوت است. داراي تشابهات ساختاري و محتوايي مي باشد. در تصاوير (1-1) و (2-1) دو نقاشي ديواري را متعلق به دو زمان و در موقعيت جغرافيايي مشاهده مي كنيد كه هم از لحاظ مضمون و هم به جهت شيوه ي كار تشابهات بسياري دارند.
هنر انسان غارنشين :

ابتدايي ترين آثار هنري كه انسان آن را خلق كرده و تاكنون يافت شده به حدود سي هزار سال قبل مربوط مي شود. اين آثار نقاشي بيشتر در كشورهاي فرانسه و اسپانيا يافت شده اند و شامل تصاوير حيواناتي چون گاو كوهاندار، گاو وحشي ، گوزن و اسب است. محل اين نقاشي ها در عمق غارها، دور از نور طبيعي روز و در مكاني مجزا از مكان زيست انسان هاي نخستين بوده است. مسلم است كه آثار هنري مردم غارنشين جنبه اي تزئيني و مبناي زيبايي شناختي نداشته است چرا كه اين آثار، همانطور كه گفتيم در عمق غارها، دور از نور طبيعي و همچنين جدا از محل زندگي آنها ترسيم شده اند. تأمل بيشتر در اين موضوع، بر اين واقعيت تأكيد مي كند كه اولين نقاشي هاي آفريده شده دست انسان نه تنها جنبه ي نمايشي نداشته ، بلكه به طريق اسرار آميزي دور از ديد عموم مردم قرار داشته است. حال اگر اين نقاشي ها، براي زيبا تر كردن محيط ، به منظور نمايش و ايجاد لذت بعدي خلق نشده اند. چرا انسان غار نشين با ابزارها و وسايل بسيار ابتدايي و مشكلات عديده ي طبيعي كه همواره زندگي او را به مخاطره مي افكند. گفتيم كه تصوير جانوران موضوع اكثر نقاشي هاي ديوار و سقف غارها بوده است و مي دانيم كه اين جانوران نقش مهمي در بقاي انسان اوليه ( به عنوان غذا) داشته اند. البته شكار جانوران عظيم الجثه و خطرناكي چون گاو وحشي ، گوزن و ... براي بشر نخستين كاري بس دشوار و خطرناك بوده و چه بسا جان خود را در اين شكارهاي متهورانه از دست مي داده است.

قرايني در دست است كه شكارچيان غارنشين در عمق غارها، از اين تصاوير به عنوان هدف نشانه گيري و تيراندازي استفاده مي كنند، در برخي از موارد نيز شكار، شكارچي و ردگيري اين دو نيرو موضوع نقاشي بوده است. پس اين نقاشي ها نه تنها با زندگي روزمره ي نياكان ما ارتباط موضوعي داشته اند، بلكه از جنبه كاربردي نيز حائز اهميت بوده اند.
اما آيا مي توان گفت كه تمام كوشش و مشقت در تصوير كردن دقيق اين حيوانات با تناسبات دقيق و آگاهانه، صرف تهيه تابلوي نشانه گيري بوده است؟ آيا يك شكل ساده ي هندسي راه آسان تري براي تمرين تيراندازي نيست؟
تعمق در اين سؤالات است كه ما را به پاسخ هاي صحيح، عميق و واقع بينانه رهنمون مي سازد. حقيقت اين است كه تصوير يك گاو وحشي بسيار مهمتر و ارزنده تر از يك تابلوي نشانه گيري بوده است. انسان نخستين با دقت در شكل، حركات و رفتار و تناسبات جسمي يك جانور، به شناختي جامع از حريف قدرتمند خود دست يافته و با آفرينش دوباره آن جانور در قالب تصوير بر ديوار و سقف غارگويي كه بخشي از وجود آن جانور را به تسخير در مي آورد، سپس با تيراندازي به سوي آن، نه تنها بر مهارت تيراندازي خود مي افزوده، بلكه از اين راه، آن بخش از وجود شكار را كه در تسخير داشته مغلوب مي كرده است. لذا هنگامي كه به شكار مي رفته با اعتماد به نفس و مهارت بيشتري با شكار روبرو مي شده است.

به همين علت است كه اين نقاشي ها براي او از اهميت اسرار آميزي برخوردار بوده و شايد از اين رو آنها را چو طلسم هاي جادويي دور از دسترس، در اعماق غارها نگاه مي داشته اند. بدين ترتيب شايد بتوان گفت كه ابزار نقاشي براي او به همان اندازه اهميت داشته كه آلات شكار و چه بسا بيشتر.

اهميت دادن به آثار هنري و مقدم دانستن آن به امور روزمره در دوره هاي بعدي نيز به همان قوت ديده مي شود. مثلاً زماني كه انسان از غارنشيني و شكار به مرتبه متكاملتري از زندگي اجتماعي رسيد. توانائي هاي خاك را شناخت. به كشاورزي پرداخت و به شيوه ي استخراج سنگ فلزات در معادن پي برد، مي بينيم كه «هنر» هنوز نقشي كليدي و مهم در شيوه ي زيست و باورهاي او ايفا مي كند.

هنگامي كه انسان سنگ آهن را كشف كرد . با كمال حيرت مشاهده مي كنيم كه اولين بهره برداري او ازاين كشف، ساختن ابزارهاي نو نبوده، بلكه از آن به عنوان ماده ي رنگي در نقاشي ديواري و ترسيم نقوش بر روي تن خود، و رنگ آميزي گيسوانش بهره گرفت.

كشف مس ، پي بردن به قدرت چكش خوري اين فلز و امكان ساخت اشيا با آن نيز بيش از اينكه به ساخت ظروف آشپزي بينجامد در شكل مهره هاي گردنبند ظاهر شد.

آلياژهاي فلزي و فن جوشكاري نيز ابتدا براي جواهرسازي بكار رفت و بعدها به منظور ابزار سازي و ساخت اشياي كاربردي، مورد بهره برداري قرار گرفت. موارد فوق و بسياري استدلال هاي ديگر حاكي از اين واقعيت است كه آفرينش هنري و اصلي ترين و ابتدايي ترين مرحله ، پاسخگوي نياز روحي انسان بوده است. و از آغاز آفرينش هاي بشر به عنوان يك بعد روحاني و پاسخگوي يك نداي دروني، جزيي از ذات او به شمار مي رفته است. اين نياز ذاتي در هر دوره رشد، تكامل و قطور بشر جلوه هاي متنوعي داشته، همواره به عنوان يكي از ابعاد والاي انساني كه او را از ديگر جانداران متمايز مي نموده مورد توجه بوده است. اين ويژگي والاي انساني در طول تاريخ و عرض جغرافيا منشأ ظهور آثار ارزشمندي گشت كه امروزه محققان تاريخ جامعه شناسان و .... اين آثار را به عنوان قراين شكوه، جلال، عظمت و برتري فرهنگ ها و تمدن ها، مورد دقت و تأكيد قرار مي دهند.

پرسش هاي فصل 1 :

1 – منظور از هنر پيش از تاريخ چيست؟ توضيح دهيد.

بشر براي آگاهي از ويژگي هاي هر دوره همواره به نوشته هاي به جاي مانده از آن عهد رجوع كرده و براساس آن، تاريخ و پيشينيه خود را مدون مي نموده است. در فرآيند تدوين تاريخ هر قدر هم به عقب باز گرديم از حجم منابع مكتوب كاسته مي شود و سرانجام به ادواري مي رسيم كه از آنها هيچگونه اطلاعات نوشتاري بدست نيامده است.
تا زماني عبارت پيش از تاريخ، صرفاً به ادواري گفته مي شد كه از آنها منابع مكتوب قابل ملاحظه اي بدست نيامده بود، بعدها كه هنر به عنوان پديده اي گويا و واسطه انتقال مفاهيم و اطلاعات مورد وثوق قرار گرفت، پيش از تاريخ شامل دوره هايي گشت كه آثار مكتوب و آثار هنري قابل توجهي از آنها به جاي نمانده است.

2 – قدمت آثار هنري انسان غارنشين چقدر است؟ شرح دهيد.

ابتدايي ترين آثار هنري كه انسان آنرا خلق كرده و تاكنون يافت شده است به حدود سي هزار سال قبل مربوط مي شود. اين آثار نقاشي بيشتر در كشورهاي فرانسه و اسپانيا يافت شده اند و شامل تصاوير حيواناتي چون گاو كوهاندار، گاو وحشي ، گوزن و اسب است. حمل اين نقاشي ها در عمق غارها،دور از نور طبيعي روز و در مكاني مجزا از مكان زيست انسان هاي نخستين بوده است.

3 – انگيزه آفرينش اين آثار چه بوده است ؟ توضيح دهيد؟

قرايني در دست است كه نشان مي دهد كه شكارچيان غارنشين در عمق غارها، از اين تصاوير، عنوان هدف نشانه گيري و تيرانداز استفاده مي كرده اند. در برخي از موارد نيز شكار و شكارچي و درگيري اين دو موضوع نقاشي بوده است.
حقيقت اين است كه تصوير يك گاو وحشي بسار مهمتر و ارزنده تر از يك تابلوي نشانه گيري بوده است. انسان نخستين با دقت در شكل، حركات و رفتار و تناسبات جسمي يك جانور، به شناختي جامع از حريف قدرتمند خود دست يافته و با آفرينش دوباره آن جانور در قالب تصوير بر ديوار و سقف غارگويي كه بخشي از وجود آن جانور را به تسخير در مي آورده ، سپس با تيرانداز به سوي آن نه تنها بر مهارت تيراندازي خود مي افزوده بلكه از اين راه بخشي از وجود شكار را كه در تسخير داشته مغلوب مي كرده است. لذا هنگامي كه به شكار مي رفته با اعتماد به نفس بيشتري با شكار روبرو مي شده است.
آفرينش هنري در ابتدايي ترين و اصلي ترين مرحله، پاسخگوي نياز روحي انسان بوده است و از آغاز آفرينش بشر به عنوان يك بعد روحاني و پاسخگوي يك نداي دروني، جزيي از ذات او به شمار مي رفته است.

4 – آيا مي توان استدلال كرد كه خلق آثار هنري از نيازهاي اصلي بوده و بر توليدات كاربردي اولويت داشته است ؟ چطور؟

بله ، اهميت دادن به آثار هنري و مقدم دانستن آن به امور روزمره در دوره هاي بعد نيز با همان قوت ديده مي شود. مثلاً زماني كه انسان غارنشين و شكار به مرتبه متكاملتري از زندگي اجتماعي مي رسد، توانايي هاي خاك را شناخت به كشاورزي پرداخت و به شيوه ي استخراج سنگ فلزات در معادن پي برد.

اشاره: کسانی که در اين نوشته مورد انتقاد گرفته اند، در صورتی که پاسخی داشته باشند، پاسخ شان بی کم و کاست در کابل پرس^? نشر می شود.

چرس فروشان دوصدو شصت هزار کیلو چرس را آتش زدند؟!

مهدی نیک آیین — 2008-06-15T02:47:00Z

از طریق رادیو بی . بی . سی و چند رسانه ای دیگر خبر شدیم که بزرگترین انبار چرس در جهان ، یک روز پیش از کنفرانس پاریس ، در شهر قندهار افغانستان کشف گردید و بدون فوت وقت در همان لحظه ای کشف ، به وسیله هواپیماهای جنگی بریتانیا بمبارد شده و سوختانده شد !

این خبر جالب در کابل پرس^? هم بازتاب یافت ، اما برعکس رادیو بی . بی .سی ، در کابل پرس یک سوالیه ء بزرگ در مقابلش قرار داده شد که شاید این خبر اصلا واقعیت نداشته باشد.

دوصد و شصت هزار کیلوگرام چرس در یک محل ، آن هم در شهر قندهار ، آن هم در خندق ها ، انبار شده بود؟ برای چه ؟ آیا چرس در جهان خریداری ندارد یا انتقال چرس از افغانستان به کشور های دیگر ممکن نیست؟ در افغانستان که همه زمین ها را تریاک میکارند و کار تولید و قاچاق هیروئین جای همه کار ها را گرفته است ، کشت و تولید چرس به آن پیمانه نیست که در یک انبار آن در یک شهر دوصد وشصت هزار کیلوگرام چرس ذخیره شده باشد که بزرگترین ذخیره ء چرس در تاریخ و در جهان خوانده شود. این مقدار چرس را چه کسی و چه وقت و در حضور چه کسانی وزن کردند که برای شان معلوم شد دوصد و شصت هزار کیلو گرام است؟ اگر توان شمردن و وزن کردن آن همه چرس را داشتند ، چه شد که برای ازمیان بردن و به آتش زدنش ناگزیر شدند که از طیاره های جنگی بریتانیایی کار بگیرند و خندق های چرس را بمبارد کنند ؟! وقتی دو صد و شصت هزار کیلو گرام چرس یکدم آتش زده شود ، شعله های آتش آن از دوردست ها نمایان خواهد بود و به آسانی و زودی خاموش نخواهد شد و به گفته ای یک هموطن دود و بوی آن تمام منطقه را نشئه خواهد ساخت (! )

رسم این است که اگر پولیس یک کشور به کشف انبارهای بزرگ مواد مخدر موفق میگردد ، آنرا جشن میگیرند و گزارش های مفصل از آن تهیه می کنند و برای روزهای متعدد آنرا در مطبوعات به رخ مردم می کشند . از خبرنگاران خارجی و داخلی دعوت می کنند که بیایند و به چشم خود تمام ماجرا بنگرند و از آن تصویر و فلم و گزارش های رنگارنگ تهیه نمایند و به اطلاع همه جهانیان برسانند. در مورد کشف بزرگترین ذخیره ای چرس در جهان که اگر حقیقت میداشت واقعا یک حادثه مهم تلقی میشد، هیچ کدام از کارهای فوق انجام نشد. خندق های مملو از چرس کشف شد ، مقدار چرس انبارشده هم به حدی که در تاریخ نظیرش دیده نشده است ، اما خبر کشف و نابودی اش در یک لحظه به اطلاع مردم رسید. نه تبلیغات گسترده ای صورت گرفت ، نه خبرنگاران دعوت شدند ، نه کدام گزارش مفصل و مکمل در باره اش ارائه گردید. نه معلوم شد که چرس از کی بود ؟ برای چه به آن مقدار شگفتی آور در یک محل انبار شده بود ؟ و بسیار سوال های دیگر که کس وقت طرح اش را نیافت.

خبر کشف و سوختاندن دوصد وشصت هزار کیلوگرام چرس در شهر قندهار ، فقط یک روز قبل از کنفرانس پاریس ، صرف به خاطر فریب حاضرین در آن کنفرانس ، جعل شده بود که با یک تیر چند فاخته را شکار نمایند . دولت کرزی را فعال نشان دهند که برای نابودی مواد مخدر جدی کار میکند ، برادران جنایتکار و همدستان فساد پیشه ای حامد کرزی را که در قندهار حاکمیت وحشتناک مافیایی را برقرار ساخته اند و جنایتکاری آنها باعث شرمندگی باداران امریکایی و انگلیسی شان در پیشگاه افکار عامه شده است، خواستند با جعل خبر کشف و سوختاندن دوصد و شصت هزار کیلو گرام چرس ، درستکار و پرهیزگار جلوه دهند که در تولید و قاچاق مواد مخدر دست ندارند.

دروغگویی و جعلکاری یک پیشه و مسلک قدیمی قبیله گرایان و مخصوصا دار و دسته ای افغان ملت می باشد. فعالیت های باند قبیله گرای که هم اکنون برگرده ء مردم افغانستان سوارند، در غرب بیشتر بر جعل اسناد و دروغ های شاخدار استوار بوده است . این دسته ء جنایتکار در فریب و به کجراه کشاندن اذهان افراد صاحب قدرت و موثر غربی مهارت و لیاقت خاص دارند. به سرگذشت ها ، عملکرد های زلمی خلیل زاد ، اشرف غنی احمدزی ، انورالحق احدی ،حامد کرزی و دیگر پرستشگران یک قبیله ای خاص که نظر می اندازیم ، دیده میشود که اینها علاوه بر قبول همه ذلت های دیگر به مدد دروغ های شاخدار و جعلکاری های متعدد ، موفق شده اند خود را به مقام جاسوس های درجه اول امریکا و انگلیس و دیگر کشورها ذیدخل در افغانستان برسانند و امروز از قدرت و امکانات بی حد و مرز در افغانستان برخوردار باشند.

کشف دوصدو شصت هزار کیلو گرام چرس و به آتش کشیدن فوری آن هم یکی از همان جعلکاری ها و دورغ گویی های است که داره ء قبیله پرستان برای فریب دادن اذهان دسته های معینی در غرب و مخصوصا اشتراک کننده های کنفرانس پاریس به آن دست زدند. در این دروغ بافی و جعلکاری یک تعداد از افسران بلند پایه ء نیروهای بریتانیایی مستقر در افغانستان نیز با داره ء قبیله گرا ، قاچاقبر ، فاسد و جنایتکار کرزی – افغان ملت همدست و شریک می باشند. برکس پوشیده نیست که در قاچاق مواد مخدر برادران کرزی و دیگر سردمداران حکومت تنها نیستند و شبکه های خاص مافیای نظامی امریکا و انگلیس نیز در این جرم شریک می باشند. محال است که هروئین سالاران و شبکه ء مقتدر و شیطانی مافیای مسلط بر افغانستان و بخصوص آنانی که در قندهار حاکمیت خانوادگی را قایم ساخته اند ، از جمله باند جنایتکار و برادران فاسد و خاین حامد کرزی که خود بزرگترین قاچاقبران و فروشندگان هیروئین و چرس در جهان اند ، دوصد شصت هزار کیلو گرام چرس نقد و تیار را طعمه ء آتش سازند . اگر یک تعداد اشخاص خوش باور و بی خبر در غرب و درکنفرانس پاریس فریب حامد کرزی و باند قبیله گرایش را بخورند ، ولی امکانش کم است که آنها بتوانند مردم افغانستان و مخصوصا اهل مطبوعات مستقل را هم بفریبند.

شرمت باد کرزی

مهدی نیک آیین — 2008-06-02T14:40:21Z

سید پرویز کامبخش خبرنگار جوان که بیست و دو سال دارد ماه هاست به خاطر جرمی که نکرده است در زندان به سر می برد . تعداد بیشمار شهروندان افغانستان ، به اشکال مختلف از دولت پوشالی کرزی بارها خواسته اند که پرویز کامبخش را از بند و زندان رها سازد . اما پرویز کامبخش هنوز در زندان به سر می برد و حکم شوم اعدام روحش را میکاهد .

جنایتکار ترین آدم ها امروز در قدرت سهیم اند . آدم کشته اند ، به مال و ناموس مردم تجاوز کرده اند ، هرچه که خلاف دین و خلاف انسانیت بوده از آنها سر زده است اما آزادند و هنوز هم به چپاول و جنایت مشغول . کس نه به زندان شان کرد نه حکم اعدام شان را داد . اما پرویز کامبخش که از دنیا چیزی جز بدبختی و محرومیت ندیده است ، به هیچ جرمی به زندان می افتد و برایش حکم اعدام صادر کرده اند .

جنایتکاران و سربُران بلند پایه ء طالب و گلبدینی در عین ارتکاب سنگین ترین جرم ها و آدمکُشی ها دستگیر می شوند فردایش می شنوییم که حامد کرزی ایشان را به صورت فوری از زندان رها ساخته و به پاکستان فرستاده است . اما پرویز کامبخش که هیچ جرمی را مرتکب نشده است ماه ها در زندان سپری میکند و شاید به همین سهل انگاری ها ، بی گناه اعدام شود.

برای رهایی پرویز کامبخش نه به حامد کرزی و اطرافیان قوم پرستش میتوان امید بست نه به باداران امریکایی و انگلیسی شان . اگر طرفداران آزادی بیان و حقوق شهروندی دست به دست هم دهند و یک جنبش وسیع حمایت شونده از جانب مردم را بر محور خواست آزادی بدون قید و شرط پرویز کامبخش براه اندازند شاید بتوان به آزادی آن نوجوان اسیر امیدوار شد .

نوشتن چند مقاله و بیانیه چاره ساز نیست . یک حرکت قوی و وسیع شامل تظاهرات سازمان یافته و گسترده در شهر های افغانستان و در کشور های خارجی ، براه انداختن اعتصاب های غذایی و تحصن در ساختمان های دولتی و نمایندگی های سازمان ملل متحد و کارهای دیگر شاید باعث آزادی پرویز کامبخش گردد. آیا ما واقعا حاضریم کار جدی برای رهایی پرویز کامبخش انجام دهیم؟ ما قدرت چنین کاری را داریم ؟

حامد کرزی و اطرافیان قبیله گرایش باید خجالت بکشند که دم از دیموکراسی می زنند و داماد سوپر تروریست مشهور گلبدین حکمتیار را از زندان آزاد می سازند که دل قصاب کابل شاد شود اما در جهت آزادی پرویز کامبخش کوچک ترین اقدامی نمی کنند . باید گفت شرمت باد کرزی ، شرم تان باد تیکه داران دین که دفاع تان از اسلام ، کشتن است و اعدام ، آنهم کشتن یک جوان مظلوم و بیگناه .

ویدئوی سربریدن با کارد توسط طلبه کرام

مهدی نیک آیین — 2008-05-28T23:57:05Z

اشاره: اين ويديو متاسفانه از سايت يوتيوب حذف شده اما ارسال کننده ی ويديو در صورت تمايل می تواند، آن را بصورت کامل در کابل پرس^? به نشر برساند./ کابل پرس

وحشت هم شاید حد و حدودی داشته باشد . اما وحشت طلبه ء کرام که حامد کرزی آنها را بسیار دوست دارد ، حد و مرز نمی شناسد. خوانندگان محترم را به دیدن ویدئوی سربریدن های طلبه کرام دعوت می کنم تا آنهاییکه ندیده اند و درست نمی دانند ، ببینند و درست بدانند که " طالبان " کی و چه اند .

جبهه متحد ملی برای پیوستن با این آدمکشان حرفوی شب و روز تلاش دارند ، کرزی و اطرافیان افغان ملتی اش در پنهان و آشکار عشق خویش به طلبه کرام را بی وقفه ابراز میدارند. آوردن طلبه کرام و انها را باز برگرده ء مردم به سبک جدید سوار کردن ، یک خیانت عظیم تاریخی است که به هدایت امریکا و انگلیس در راه عملی شدنش اقدامات جدی جریان دارد .

این هم ویدئوی سر بریدن های طلبه کرام