کابل پرس

زبان فارسی بر زبان عربی، سبقت گرفت

فرشید هروی — 2015-10-12T16:59:39Z

هم اکنون براساس آخرین آمار پایگاه استنادی اسکوپوس تا تاریخ ۱۰ /۷/ ۱۳۹۴ ، ۶ صدم درصد از کل تولیدات علمی جهان به زبان فارسی است و این در حالی است که در سال ۲۰۰۵ این میزان تنها ۱ صدم درصد بوده است. نکته قابل توجه در این میان اما کاهش تولید مقالات علمی به زبان عربی است. زبان عربی با حدود ۳۰۰ میلیون مخاطب و گویش کننده تنها ۳ دهم درصد مقالات علمی داشته است!

زبان فارسی برزبان عربی، سبقت گرفت

زبان فارسی، به زبان دانش جهانی، تبدیل شده است
گزارش و نگارش : فرشید
کمیت تولید مقاله های علمی به زبان فارسی براساس آخرین گزارش ها، افزایش یافته است ودر حال حاضر، رتبه زبان فارسی در تولید مقاله های علمی، در سراسر گیتی ، هفدهم است!

خبرآنلاین و دیگر رسانه ها: کمیت تولید مقاله های علمی به زبان فارسی براساس آخرین گزارش ها افزایش یافته است و رتبه زبان فارسی در تولید مقاله های علمی به ۱۷ ،در دنیا رسید.

تولید مقالات علمی به زبان بومی یکی از معیار های توسعه یافتگی علمی در کشور هاست. البته این مسئله مخالفان خاص خود را هم دارد و آنها می گویند علم باید با زبان بین المللی، عرضه شود اما موافقان کارکردهای بومی این اتفاق را دلیلی بر موافقت خود می دانند.

در همین رابطه رئیس مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری (RICeST و پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) اعلام کرد: بر اساس اطلاعات پایگاه استنادی اسکوپوس تا تاریخ ۱۰ /۷/ ۱۳۹۴، کشور ایران در سال ۲۰۰۵، رتبه ۲۸ دنیا را از لحاظ تعداد مدارک منتشر شده به زبان فارسی در اختیار داشت و از سال ۲۰۱۰ کمیت تولید علم منتشر شده به زبان فارسی روندی صعودی داشته به طوری که در سال های ۲۰۱۰ ، ۲۰۱۱ ، ۲۰۱۲ ، ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ به ترتیب جایگاه زبان فارسی، به رتبه های ۲۹ ، ۲۴ ، ۲۲ و ۱۷ ارتقا یافته است.

محمد جواد دهقانی با اعلام اینکه هنوز اطلاعات نهایی کمیت تولید علم در سال ۲۰۱۵میلادی روشن نیست افزود: کمیت تولید علم به زبان فارسی در پایگاه های استنادی بین المللی رشد داشته است که این کمیت شامل مجلات علمی و همچنین کنفرانس هايی است که به زبان فارسی تولید و در پایگاه استنادی بین المللی، نمایه سازی می شوند

رییس مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری (RICeST) گفت: در سال ۲۰۰۵ از کل تولیدات علم دنیا، ۸۷ درصد به زبان انگیسی تولید می شد، اما این میزان در سال ۲۰۱۴ به ۹۲ درصد افزایش یافته است. زبان چینی دومین زبان علمی دنیا است و به طور متوسط ۴ درصد تولید علم دنیا به زبان چینی است. زبان اسپانیایی و آلمانی بعد از زبان چینی رتبه های بعدی را در اختیار دارند.

وی گفت: سهم زبان فارسی از کل تولیدات علم دنیا از ۰.۰۱ درصد (یک صدم درصد) در سال ۲۰۰۵ به ۰.۰۶ درصد (شش صدم درصد) در سال ۲۰۱۴ ارتقا پیدا کرده و در سال ۲۰۱۴ سهم زبان های نروژی، اوکراین، مجارستانی، اسلوونی، دانمارکی، اسلواکی، بوسنی، لیتوانیایی، رومانیایی و فنلاندی از زبان فارسی کمتر شده است.

دکتر دهقانی افزود : در سال ۲۰۱۴ سهم زبان عربی از تولیدات علم دنیا ۰.۰۱ درصد (یک صدم درصد) بود، این در حالی است که سهم این زبان در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ حدود ۰.۰۳ درصد (سه صدم درصد) بوده است، بنابراین به نظر می رسد کشورهای عربی این مسئله مهم را در سیاست های علمی خود نگنجانده اند.

رییس مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری ، خاطرنشان کرد: از سال ۲۰۰۵ تاکنون تعداد ۷۰۲۴ مقاله علمی به زبان فارسی در پایگاه استنادی اسکوپوس نمایه سازی شده است که با توجه به تعداد ۲۹۸۹۱۸ مدرکی که از کشور ایران در این پایگاه، نمایه سازی شده است باید گفت: سهم زبان فارسی ۲.۳% ( دو ممیز سه دهم درصد) از کل تولیدات علم کشور است.

به گفته او در سال ۲۰۰۵ تعداد ۲۲۶ مقاله به زبان فارسی در سطح بین المللی منتشر شده بود، اما این میزان درسال ۲۰۱۳ به تعداد ۱۵۱۴ مورد افزایش یافت که برابر با ۳.۷ درصد (سه ممیز هفت دهم درصد) از کل تولیدات علم کشور در سال ۲۰۱۳ است.

دکتر دهقانی گفت: علیرغم رشد زبان فارسی به عنوان زبان علم بین الملل، کشور نیاز دارد تا گام های بزرگی در این زمینه بردارد. یکی از مناسب ترین راه های عملی برای گسترش زبان فارسی، سرمایه گذاری در صنعت نشر حرفه ای است.

او گفت: همچنین سیاستگذاری به منظور تشویق نشریات و کنفرانس های علمی فارسی یکی از راه های توسعه زبان فارسی به عنوان زبان علم است زیرا بازار نشر علم دنیا یک بازار انحصاری است و تنها هفت ناشر بین المللی بیش از ۵۰ درصد مقالات دنیا را منتشر می کنند، بنابراین توسعه زبان فارسی به عنوان زبان علم بین المللی ، نیازمند سرمایه گذاری، برنامه ریزی، آموزش و تشویق مولفه های اثرگذار در نشر علم است !( ختم گزارش )
++++
یادداشت : سهم جامعهء فارسی زبان افغانستان، که در برونمرز بود و باش دارند و به نحوی در پژوهشگاه ها و دانشگاه ها، مصروف تحقیق اند، در خلق آثار علمی به زبان مادری ، ناچیز است، اما ر و به رشد است !
در داخل افغانستان که یکی از سرزمین های اولیهء پیدایش زبان فارسی است، متاسفانه بخاطر استبداد و جفای مزمن حاکمان غیر فارسی زبان، تولیدات علمی درین زبان پر گوینده، اندک است.
حاکمان افغانستان در سالیان اخیر، کوشیده اند ، زبان فارسی را به حاشیه برانند ،د ر سراسر افغانستان ، یک تصویریا آبده از فردوسی( نماد زبان فارسی) دیده نمیشود. در مکروریان سوم الف شهر کابل که یک مدرسهء ابتدایی به اسم فردوسی، نامگذاری شده، بر سر در مدرسه به زبان پشتو نوشته اند « د ابوالقاسم فردوسی، منحنی شوونزی!»!
حاکمان ضد ملی و دست نشانده در افغانستان، گویندگان زبا ن فارسی را مجبور به کاربرد واژگانی میکنند که در فرهنگنامهء نیاکانی ثبت نشده و بهر حال برای شان« بیگانه » است، مثلا پوهنتون، پوهنزی، زیژنتون، ،ستره محکمه، سارنوالی، شاروال، چتل، چغر، میدان هوایی ،جگره، چوکات، چمتو و امثال اینها!
در تاجکستان ( از خطه های تاریخی زایش زبان فارسی) بخاطر استیلای شصت ساله زبان روسی( زبان حزب حاکم و دولت ) زبان فارسی تاجکی، هنوز بسیار ناتوان است.البته تاجکان با ولع ، تشنه گی و بیقراری به زبان و فرهنگ بومی و نیاکانی، روی آورده اند،زبان فارسی تاجکی در هنر وموسیقی و شعر، رشد و بالندگی محسوس داشته است، اما هنوز به زبان علمی، تبدیل نشده است!

اشرف غنی، طالبان را در امریکا برائت داد

فرشید هروی — 2015-03-27T15:30:00Z

اشرف غنی به این چیز ها بسنده نکرد، و خواهان معذرت خواهی از طالبانی شد که درین سالها، به اصطلاح « خساره مند» شده اند.

اشرف غنی: “مونږ باید دا ومنو چې طالبان په افغانستان کې تر یوې اندازې سیاسي مشروعیت لري نو ځکه ما طالبان خپل سیاسي مخالفین وګڼل.( گران افغانستان، دمارچ ۲۵)
ترجمه: ما باید این را بپذیریم که طالبان در افغانستان تا حدودی از مشروعیت سیاسی برخور دار است و ما آنان را به عنوان «اپوزیسیون سیاسی » دولت خویش به حساب می آوریم !( نشریه ء گران افغانستان)

****
اشرف غنی ، منویات و مافی الضمیر خود را در واشنگتن( انستیتوت صلح) فاش کرد، وی طالبان را در افغانستان، دارای «مشروعیت» خواند، وی طالبان را «اپوزیسیون سیاسی»دولت وحدت ملی خواند !

اشرف غنی به این چیز ها بسنده نکرد، و خواهان معذرت خواهی از طالبانی شد که درین سالها، به اصطلاح « خساره مند» شده اند یا در زندان ها، آزار و اذیت شده اند!
اشرف غنی ، طالبان را از القاعده و داعش، جدا کرد؛ وی این گروه را «تافتهء جدا بافته» قلمداد نمود!
اشرف غنی در مورد سابقهء ترور طالبان، یک کلمه نگفت، غنی در مورد ، حملات انتحاری طالبان که تقریبا همه روزه، اینجا و آنجا ، در افغانستان، صورت می گیرد، خاموشی اختیار کرد!
این وضع بدرستی نشان داد که «کابل پرس^?» درین مقوله که اشرف غنی احمد زی را« طالب نکتایی پوش» مینامد؛ حق به جانب است.

فارسی ستیزان ابله و امامزاده ی شارلاتان به اسم پور پیرار

فرشید هروی — 2014-11-01T13:22:05Z

ناصر بناکننده، که پورپیرار امضا می کرد، پس از اخراجش از حزب در سال 1358 به علت خوردن پول حزب و کلاهبرداری از شرکایش در انتشارات نیل و بالاکشیدن حق التألیف آقای محمود اعتمادزاده (به آذین)، با نام مستعار ناریا، به انتشار جزوه ‏هایی علیه حزب و بدگویی به شخص من، که دستور اخراج او را داده بودم پرداخت.

فارسی ستیزان ابله و امامزاده ی شارلاتان به اسم« پور پیرار
بقلم : فرشید
سایت افغان جرمن، از دشمنان قسم خوردهء زبا ن فارسی، زبان اکثریت باشندگان افغانستان، است، از دشمنان قسم خورده ء تاریخ و تمدن و فرهنگ آریانای باستان است؛این سایت،همواره می کوشیده، به همه گان القاء کند ، که تاریخ افغانستان امروز، از دورهء ابدالیان آغاز میشود؛ وآنچه در بارهء دیرینه گی ادبیات و فرهنگ اقوام غیر پشتون ساکن افغانستان، گفته میشود؛ دروغ است !

برای به کرسی نشاندن ادعا های بی پایه و احمقانه خویش، آدم های عقده ای،چون قیس کبیرو شرکاء ، در سالیان اخیر، یک کشف بزرگ(!) کرده اند و آن پیداکردن آدمی از اعضای حزب تودهء ایران به نام ناصر« پور پیرار» است! ناصر بنا کننده ( بعد هاملقب به پور پیرار) از اعضای فعال « کا. گی. بی» در ایران زمان شاه بوده است؛پور پیرار شخصی است که گاه به اعمال « تروریستی» نیز متوسل می شده است! وی در زمان جلوس آیت الله خمینی بر تخت زمامداری ایران اسلامی، مانند سائر اعضای ارشد حزب توده و کمیتهءمرکزی حزب، از دولت خمینی ، حمایت و دفاع میکرده ؛ خمینی را به اصطلاح« ضد امپریالیست!»قلمداد میکرده؛ اما باری که میانه ء آیت الله با « چپ گرایان وابسته» به تیرگی گراییده بود، سرو کارناصر پور پیرار، نیز به زندان خمینی افتاده است . بعد ها همین ناصر خان را در می یابیم که در زمرهء « توابین سر شناس » قرار دارد .ناصر پور پیرار ، پس از توبه و ابراز ندامت در زندان، ظاهرا یک قرارداد رسمی با مامورین « امنیتی»رژیم حاکم بسته تا پس از آزادی از زندان، به مدح و تملق نهضت اسلامی و تمدن اسلامی بپردازد؛ از تهاجم تازیان بر ایران، جانبداری کند؛ از زبان تازی، تبجیل کند؛ در مقابل، تاریخ و تمدن و زبان ایرانی را،تحقیرو نکوهش کند؛ تاریخ باستان را « مجعول» بداند و حتا بنا ها ی باستانی مثل تخت جمشید و شاهان معروفی مثل داریوش و کورش را« ساخته ی» انگارد!
اما ناصر پور پیرار کیست؟ دانشنامه « ویکی پیدیا» در ین باره می نویسد:

ناصر بناکننده، معروف به ناصر پورپیرار با نام مستعار ناریا، عضو اخراجی حزب توده ایران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و ناشر این حزب، پس از انقلاب، نویسنده، ویراستار و موسس نشر «کارنگ» است که کتاب‌های خود را ازطریق این موسسات نشر، منتشر کرده‌است. نظریات منحصر به فرد او در باب تاریخ ایران، پیش و پس از حمله اعراب به ایران، شاهنامه و فردوسی، سعدی و یهودیان بر خلاف تحقیقات دانشورانه و علمی و تاریخی است.
ناصر پورپیرار، تاریخ ایران را «ساخته دست یهودیان» معرفی می‌کند. او اعتقاد دارد که هخامنشیان قومی خونریز و وحشی بودند که «به دستور و مزدوری یهودیان» بر ایران چیره شده و آنچنان نسل کشی کرده‌اند ، که تا ۱۲ سده پیش از ظهور اسلام، جنبنده‌ای در جغرافیای فرضی ایران نمی‌زیسته‌است. او بخش اعظم امپراتوری هخامنشی و تمام امپراتوری اشکانی و ساسانی را انکار نموده و مدعی است که آئین زرتشتی وجود نداشته، ایرانیان تا پیش از اسلام به هیچ دینی معتقد نبوده و کتاب اوستا در همین اواخر در هند نوشته شده‌است. او حمله اعراب به ایران را سرآغاز تاریخ ایران، دانسته و میراث فرهنگ ایران را مرهون اعراب جاهلی می‌داند. ولی در عین حال، همه منابع مکتوب سه قرن ابتدایی ظهور اسلام را جعلی دانسته‌است. متخصصان زیادی ردیه‌هایی بر نظریات یگانهء پورپیرار نوشته‌اند و بسیاری نیز نظرات او را بی‌ارزش‌تر از آن دانسته‌اند که نقد شود.
پورپیرار زبان فارسی را بی‌مایه توصیف می‌کند،فردوسی را مزدور می‌خواند، سلمان فارسی را زائیده توطئه یهودیان دانسته و گلستان سعدی را معیوب و ناقص می‌شمارد. به ادعای او سعدی هیچگاه از شیراز خارج نشده و همه سفرهای سعدی جعلی است. جلال متینی ، استاد دانشگاه، می‌گوید، پورپیرار از چپی‌هایی است که مدتی پس از انقلاب ایران در زندان بوده و تواب شده‌است. موسسه انتشاراتی او مورد عنایات مخصوص وزارت ارشاد بوده و با موسسه بنیاد نور (زیر نظر محسن رفیق‌دوست) ارتباط مالی و کاری دارد.

پرویز رجبی، در جواب پورپیرار که گفته بود«مورخان مدرکی ندارند تا جواب گفته‌های مرابدهند»، تصریح کرد: «او راست می‌گوید، دادن جواب آدم بی‌سواد مشکل است.»
پورپیرار تحصیلات دانشورانه، ندارد. او در حالی همه مورخان رسمی را بی‌سواد می‌داند که در پاسخ به پرسش خبرنگار ایسنا که پرسیده:«لطف می‌کنید مدارک تحصیلی و سوابق علمی خود را برای ما بیان کنید؟» پاسخ می‌دهد:«من هم جدی گفتم، سوادی ندارم و اتفاقا هر چه بی‌سوادتر باشم، بیشتر اسباب سرشکستگی مورخانی که قادر به پاسخ دادن به گفته‌های من نیستند، خواهم بود!»
پس از زندان ، ناصر خان را می نگریم که دارای یک موسسه نشراتی بزرگ است.موسسه انتشااتی اش زیر نظر و حمایت محسن رفیقدوست، رییس بنیاد مستضعفان است که از مقربان دربار آیت الله خمینی است.
اما در باره ء روابط ناصر پور پیرار با بلند پایه گان حزب تودهء ایران، بخصوص، نورالدین کیانوری و احسان طبری ، به سراغ آخرین دبیر کل حزب توده می رویم. کیانوری، در بارهء پور پیرار چنین می گوید:

کیانوری، دبیر کل حزب تودهء ایران در بخشی از« کتاب خاطرات» خود اینگونه به شرح تماسهایش با "پورپیرار" می پردازد:
«ناصر بناکننده، که پورپیرار امضا می کرد، پس از اخراجش از حزب در سال 1358 به علت خوردن پول حزب و کلاهبرداری از شرکایش در انتشارات نیل و بالاکشیدن حق التألیف آقای محمود اعتمادزاده (به آذین)، با نام مستعار ناریا، به انتشار جزوه ‏هایی علیه حزب و بدگویی به شخص من، که دستور اخراج او را داده بودم پرداخت. آشنایی من با بناکننده ، در آلمان صورت گرفت. او، حدود یک سال پیش از پیروزی انقلاب به برلین غربی آمد و به یاد ندارم به وسیله چه فردی تقاضای دیدار با ما را کرد. او در این دیدار ادعا کرد که با هوشنگ تیزابی همکاری داشته و وسایل چاپی را که هوشنگ با آن، اولین جزوه‏های به« سوی حزب» را منتشر کرده در اختیار هوشنگ گذاشته است. خود او حروفچین چاپخانه بود و بعداً با شراکت دو نفر دیگر، یک بنگاه انتشاراتی تأسیس کرده و با کلاهبرداری از همه، ثروت قابل ملاحظه‏ای اندوخته بود. او در این دیدار ادعا کرد که نقشه‏ای برای ترور شاه دارد. او این نقشه را چنین شرح داد که خیال دارد زمینی در جاده نیاوران - که شاه معمولاً از آنجا با اتومبیل به کاخ ییلاقی‏اش می‏رود - خریداری کند و از آن زمین نقبی تا وسط خیابان حفر کند و در آنجا بمب نیرومندی کار بگذارد و هنگام عبور اتومبیل شاه از آن نقطه، بمب را منفجر کند. او نظر مرا درباره این طرح خواست. اولین نتیجه‏ گیری من درباره او این بود که یا دیوانه است و یا پرووکاتور. غیرعملی بودن این طرح را توضیح دادم و گفتم که به جای این نقشه ‏های غیرعملی، بهتر است که با امکاناتش به تکثیر نشریات حزب در ایران بپردازد. به این ترتیب اولین دیدار و آشنایی ما به پایان رسید.
پس از بازگشت به ایران و آغاز فعالیت حزب، بناکننده، به دفتر حزب آمد و حاضر شد چاپ روزنامهء مردم را، در برابر پرداخت هزینه آن ، عهده ‏دار شود. این کار به او محول شد. پس از چندی شعبه انتشارات حزب، که مسئول آن محمد پورهرمزان بود، به من گزارش داد که با تحقیق روشن شده که صورت هزینه چاپ روزنامه و کتب، که بناکننده ارائه می‏دهد، بسیار بیش از نرخ عادی است. به همین علت پورهرمزان، خواست که از دادن انتشارات حزب ، به او خودداری کنم. من موافقت کردم. این تصمیم، بناکننده را، سخت عصبانی کرد و من اطلاع یافتم که او به اتاق پورهرمزان - در دفتر حزب - رفته و به شکل توهین آمیزی با او صحبت می‏ کند. من از اتاق خود در طبقه بالا به اتاق پورهرمزان در طبقه پایین رفتم و شاهد برخورد اوباشانه او شدم. بلافاصله مأمورین انتظامات حزب را خواستم و گفتم که او را از دفتر حزب بیرون کنند و دیگر راه ندهند. علیرغم این مسئله و علیرغم انتشار جزوات توسط او علیه حزب، آقای طبری به روابط «دوستانه» و «رفیقانه» خود با این فرد فاسد، ادامه داد و با او مکاتباتی داشت که بعدا توسط بناکننده، مورد سوءاستفاده قرار گرفت. ناصر بناکننده، پس از مدتی به علت ارتباط با مأمورین سیاسی بلغارستان، توسط جمهوری اسلامی دستگیر و به زندان اوین فرستاده شد. ..».)ختم نقل قول!
اما سایت افغان جرمن، در سالیان اخیر، از ناصر پور پیرار، یک نابغهء دهر ساخته است!گمان میبرم این سایت از انجنیر(!) صدیق افغان نیز ، روزی ، یک نابغه ساخته بود؛ چند گاهی هم از یک خانم نطاق صدای امریکا، نابغه ساخته بود ، اما پس گذشت چند سال ، متوجه شد، خانم نطاق نابغه ، از مدیحه گران شورای نظار است!
افغان جرمن آنلاین، در سالیان اخیر هر تفی که پور پیرار بر زمین افگنده بود، جمع کرده، به عنوان « تبرک» نگهداشته است. در این سایت عناوین ذیل ازمطلب پور پیرار،آرشیف شده است:
مطالب نشر شده از ناصر پور پیرار در پورتال افغان جرمن آنلاین:

23) در باره ی منابع زبان فارسی
22) گاف ‌هاي حكيم فردوسي در شاهنامه قسمت 1و2
21) اسلام و شمشیر ،بخش پنجم
20) اسلام و شمشیر، بخش سوم
19) اســلام و شـمـشـيـر بخش دوم
18) اســلام و شـمـشـيـر بخش اول
17) فلم مستند تخت گاه هیچکس - جعل تاریخ قسمت اول
16) فلم مستند تخت گاه هیچکس - جعل تاریخ قسمت دوم
15) فلم مستند تخت گاه هیچکس - جعل تاریخ قسمت سوم
14) فلم مستند تخت گاه هیچکس - جعل تاریخ قسمت چهارم
13) رد ديوان شعر شاهنامه
12) رد ديوان شعر شاهنامه
11) رد کتاب شاهنامه و بزرگداشت شاعر آن .
10) ملا نصرالدین هایی در کار معرفی تمدن ایران باستان!!!
9) ملا نصرالدین هایی در کار معرفی تمدن ایران باستان!!
8) ملا نصرالدین هایی در کار معرفی تمدن ایران باستان!!!
7) ملا نصرالدین هایی در کار معرفی تمدن ایران باستان!!!
6) مقدمه اي بر دوازده قرن سكوت .
5) تخت جمشید - دست آورد تازه ای برای رسوا سازی مبلغین دروغ!
4) فرهنگ متکی به افتخارات دروغين (نگاهی به جعلیات در تاریخ ایران)
3) فاجعه «پوریم» به عنوان بزرگترین واقعه تمدن سوز تاریخ بشر، به دستور داریوش هخامنشی به وقوع پیوسته!
2) سياست داريوشی - امتداد فرهنگ و سياست داريوشی
1) تاریخ معاصر، نعل وارونه ( بررسی تحریف تاریخ ایران به وسیله یهود )
اما این نوشته ها را نه در زمان نشر، کسی مطالعه کرد، نه امروز میخواند، نه فردا میخواند!
حالا که ملتفت شده است؛ دکان فرآورده های علی(!) ناصر خان پور پیرارنابغهء سایت افغان جرمن ، تخته شده وکسی سراغ این شارلاتان را نمی گیرد، گاه ، مطالب سخیف تاریخ زدهء اورا همراه با اسامی مستعار، انجنیر شیر ساپی وغیره به وبگاه های دعوت و گران افغانستان و تول افغان،می فرستد؛ زیرا اهانت به زبان فارسی و سعدی و فردوسی، جزو لاینفک خط مشی نشراتی افغان جرمن است، و نیش عقرب نه از رهء کین است!

مرگ شعر قبل از مرگ کرزی

فرشید هروی — 2013-11-23T18:00:00Z

کرزی، درین ۱۲ سال جز عوام فریبی، گماشتن غارتگران مال وناموس به مناصب بزرگ دولتی،حیف و میل پول و هدایای جامعه جهانی، نشناختن حق ملت و پاسخگویی به اشغالگران ، دیگر کدام دستاورد را همراه خویش دارد؟

بقلم فرشید

حلیم تنویر مدیحه ای برای حاحد کرزی ساخته «احساساتی» ، مضحک و خررنگ کن. تنویر، این مشق نیمه شبان یک پسر بازیگوش را در رسانه « دعوت» منتشر کرده، زیرنام « ما همه در زندگی دوستت داریم ای رییس جمهور!»!
این ها گویا قلمبدستان ماهستند. این آقای مدیحه گراتفاقا لقب داکتر را هم یدک میکشد!گویا اینک عنعنه شده است که ما از جاسوسان مسند نشین ، مثل کرزی و داکترنجیب الله و... بزرگداشت کنیم !
کرزی، درین ۱۲ سال جز عوام فریبی، گماشتن غارتگران مال وناموس به مناصب بزرگ دولتی،حیف و میل پول و هدایای جامعه جهانی، نشناختن حق ملت و پاسخگویی به اشغالگران ، دیگر کدام دستاورد را همراه خویش دارد؟
این « مرد کوچک» کم از کم۱۲ سال از نازو نعمت برخوردار بوده، خرج دسترخوان خود رابود اید از ایرانی و امریکایی گرفته است !
آیا یک روز این « ایجنت» بیگانه ، فرصت آنرا داشته ات سری به باغ عمومی کابل، بزند و با خیل خیره کننده دست فروشان ، بساط اندازان ، کودکان پلاستیک فروش و گدایان ، احوالپرسی و مصحبه ای بکند؟
آیا این گندم نمای جو فروش، که سال ها به گریه ء مستمندان ، ریشخند زده، در هفته های آخر قدرت و ریاست، با ریختن چند قطره اشک و تظاهر به « شکسته نفسی»، تبدیل به یک « زعیم ملی» میشود؟
این گرگ، سال هاست که با گله آشناست!
مدح کرزی، آدم را رسوا میکند! مدح داکتر نجیب معدوم، آدمی را به یک خادیست خونریز ، تنزل مقام میدهد!
قلم باید در خدمت آزادگی و جوانمردی باشد ، نه ستایشگر ذلت و دنائت!
کاظم کاظمی که قلم و غزل را در خدمت آخوند خونریز، خامنه ای، گذاشت ، خویشتن را رسوای عالمیان کرد!
جناب تنویر، شما گویا از دست اندر کاران و هواداران فرهنگی حزب اسلامی حکمتیاربوده اید ،
آیا موقف کنونی شما، یعنی ستایش شاعرانه کرزی، حکمتیار را شرمنده ء دنیاو آخرت نمیکند؟
ایکاش قلمزنان ما در کنار آزادی و جوانمردی بودند، چون شاملو واخوان و نیما ، نه در جوار جانورانی چون حسین فخری ها و شاعرانی که برای خود لقب« استاد» تراشیده اند ، در کالیفرنیای امپریالیستی(!) لمیده اند و وقت عزیمت به کابل از سوی سپنتاها و رهین ها استقبال میشوند
گفته میشود جنابعالی ها قبلا اثری منتشر کرده اید زیر نام « ایکاش کرزی میبودم» و کرزی را مورد شماتت قرار داده بودید،پس چرا اکنون « خواب نما»شده اید؟

اديب بزرگ (!) و ميگساری بيمحل!

فرشید هروی — 2012-06-02T22:00:00Z

اما ميگساری افراطی در محافل ادبی، به نحوی که همه جريانات محفل و ميکروفون و گرداننده را متاثر کند، شيوه ايست مستهجن ! خاصتا اگر گرداننده محفل ادبی و جمعی از سخنرانان ، خانم باشند و اين خانم ها از « محجوبيت زياد» نتوانند از امنيت و موقعيت اجتماعی و آسايش خويشتن به دفاع برخيزند!

اديب بزرگ (!) و ميگساری بيمحل!

بقلم . ف. فرشيد

شراب نوشی در خلوت شبانگاه ،د ر غربت غرب، در دنيای بيرحم سرمايه سالاری، جايی که شرف و اخلاق و کرامت انسان را به جوی نمی خرند، شايد چندان هم بد نيست، به کسی هم شايد مربوط نيست!

منتقد بزرگ ادبيات (!)، چرا بايد دوساعت دير تر ازموعد اعلام شده ، به سالن تشريف فرما شود، آنهم اينهمه مست و لايعقل،با اکيپی از حواريون نيمه مست که شبيه « بادی گارد» های سران تنظيمی است و وقتی مينگرد، حالش بسيار بد است، چرا ما يکريفون را تصاحب ميکند و « خارج موضوع» پرت و پلا ميگويد!

از وقتی گزارش محفل « خانه مولانا» در چند نشريه منعکس شده ، اشتراک در محافل ادبی، شب شعر و بزرگداشت شاعران نشسته در باديه برونمرز نيز دشوار تر می نمايد ، چه کسی حاضر ميشود، خلوت خانه را رهاکند و ازين پس، هوس حضور در احتفال ميخوارگان آزرم سوزکند!

رسانه های انترنتی که شرح افتضاح « خانه مولانا» را منعکس کردند، يکايک آنان احتمالا از سوی محافل وابسته به اديب بزرگ (!)، وادار شدند ، چند ساعت پس از منتشر ساختن گزارش مستند ميگساری ، يا مطلب را کاملا حذف کنند يا نوشته را از ويترين نوشته ها به گوشه ديگر منتقل کنند تا زياد جلب توجه نکند!
چرا رسانه ها هر بلايی خواستند بر سر مطالب دريافتی می آورند ؟

به اين دليل که صفحات انترنتی ما اغلب توسط گردانندگانی اداره ميشوند که فرق ميان دکان بقالی و رسانه مطبوعاتی ــ انترنتی را نمی کنند!

آن دکان بقالی است که وقتی يک بسته چاکليت يا چای فروخت، ميتواند از فروش بقيه چاکليت ها و بسته چای ، خودداری کند ، و به خريدار بگويد:
« چای و چاکليت ، تمام شد، برو از دکان ديگر بخر»!
يا ميتواند يکسره دکان را تعطيل کند !
اما مدير سايت انترنتی ،پس ازين که مطلب را اشاعه داد، هرگز نميتواند ، مطلب مندرجه را از صفحه بردارد ، زيرا، مطلب منتشره اکنون در تملک عامه (يعنی خوانندگان رسانه ) است ، نه در حيطه اختيار صاحب رسانه نشراتی!
آياشما ميخواهيد يک رسانه معتبر و مورد اعتماد باشيد يا چيزی همطراز « افغان جرمن آنلاين و شرکاء؟ !

بهر حال از منتقد بزرگ ادبيات(!) توقع آن است، فرق ميان، « ادب» و آنچه ادب نيست را ازين پس بکند، حافظ گفته است : اگر شراب خوری، جرعه ای فکن بر خاک »!
اما بد نيست ، يک گوشه از چشمديد يک نويسنده را از احتفال ادبی پايان سال ميلادی ۲۰۱۱( جشن يلدا) در فرانکفورت المان را باهم مرور کنيم ، تا دريابيم که مسوول خانه مولانا ( استاد ناظمی) ، منتقد و اديب کهنه کار و وابسته به محافل حزب دموکراتيک خلق ، چه دسته گلی به آب داده بود:

... « بالآخره ساعت هشت شب دروازه ی سالون باز شد و لطیف ناظمی به همراهی خانمش، واحد واحدی و آقای مصلح سلجوقی وارد محفل شدند. واحدی و سلجوقی از شهر هامبورگ تشریف آورده بودند. وقتی این جماعت داخل سالون شدند، نخست فکر کردم که بر اثر بیشتر از دو ساعت انتظار، من درست نمی توانم ببینم اما به زودی این شک رفع گردید چون نه تنها من بل همه حاضرین سالون متوجه شدند که لطیف ناظمی به اندازه یی مست است که به مشکل می تواند سر پا بایستد و راه برود. اگر هم ناظمی را نمی شناختی، امکان نداشت بوی ودکا را که ازدهان و لباسهایش فضای دور و بر را پر کرده بود، با چیز دیگری اشتباه بگیری.

«او را که سخنران اصلی محفل بود، در مقابل حضار بر جایش نشاندند. گویا هیچ حرفی اتفاق نیافتاده باشد و گویا همه مردم با علاقمندی بیشتر از دو ساعت را انتظار کشیده باشند تا سخنرانی ستاره ی درخشانِ آسمان "ادب" کشور شان را با گوش جان بشنوند و بیاموزند. لطیف ناظمی به سخنرانی آغاز کرد.

ای وای! فکر می کردی جوان شانزده ساله یی که تازه عاشق شده است، آرزو دارد که در این شب یلدا با معشوقش در بستری افتاده باشد و کمبودهای جنسی خود را برآورده بسازد. آدم خجالت می کشید که پیر مردی قریب هفتاد سال عمر دارای القاب "دکتور و استاد ادبیات" چقدر مضحک و مزخرف حرف می زند و چنان مست است که زبانش در ادای بسیاری از کلمات کلالت می کند.»

(ــ نقل قول از گزارش مستند م.م زرنگار، منتشره در رسانه های آريايی ، وطندار و..)
نميدانم ، چرا ، يک اديب سالخورده اينهمه ، بی مبالات است!
حافظ باری گفته بود:
می دوساله و معشوق چارده ساله همين بس است مرا صحبت کبير و صغير!آيا اديب نشسته در فرانکفورت نيز به همين چيز دل خوش کرده است!

زبان مادری ات را ريشخند ميکنی؛ پس حرامزاده ای!

فرشید هروی — 2012-01-26T23:00:00Z

مردک ريشخند والا ! کلمه « داد » و دادگاه هم ايرانی شد ! پس خدا به داد تو برسد
پس وقتی صاحبخانه کابلی ياهراتی در وقت آمدن دزد کمک می طلبد با اين تعبيرات :
( دزد ، دزد ! به دادم برسيد ) ايرانی گپ ميزند!؟

زبان مادری ات را ريشخند ميکنی؛ پس حرامزاده ای!

آدم های سالخورده که از آسيا يا افريقا ( بخصوص خاور ميانه) به غرب ميآيند ، دوسالی که گذشت بخاطر عدم انطباق با اتموسفر تازه ، ديوانه و ابتر و روانی ( ديپريسد ) ميشوند؛ يکی از اين آدم های مهاجر ، شخصی به اسم سراج وهاج است که مقيم ايالات متحده است! اين شخص مثل طايفه محمد زايی ، چندان معلوم نيست زبان مادری اوچيست ! اين آدم مثل نبيل غمين، گرداننده تلويزيون آريانا افغانستان ، که در کابل دوران ظاهر شاه و داود شاه معتکف ميخانه ها و دسکوتيک ها بود، و با موتر های رنگارنگ سرکاری و ظاهر شاهی ( اغلب بدون نمبر پليت) برای جوانان شهر نو کابل « پز» می داد و سپس از شدت « سوء تفاهم!» در آوان مهاجرت به غرب ، تخلص زينتی اش را « مسکين يار» گذاشت ؛ در همان حال که خود به زبان فارسی افغانستان حرف ميزند ، يک سری لغات کهن و اصيل زبان خود را گاه گاه ليلام ( حراج) ميکند و آنرا « ايرانی» قلمداد ميکند!
مردک ! زبان مادری تو ناموس تست ، چطور تبليغ ميکنی که فارسی زبان افغانستان، به جای دانشگاه بگويد : پوهنتون و به جای فاکولته به گويد پوهنحی و به عوض خيابان بگويد : وات ! و جای منطقه بگويد مينه ( وزير اکبر خان مينه !)

مردک ،تو که واژگان هزار ساله زبان فارسی را دور می افگنی تا مصطلحات ظاهر شاهی را جانشين آن کنی ، اگر از مقامی پول و دستور گرفته ای که اين کار را بکنی ، قابل درک است اما اگر آماتوری و تفننی به اين کار دست ميزنی؛ تو يک حرامزاده ای!
تو حرامزاده ای که نيا و تبار خو د را نمی شناسی ، که زبان مادر خود را از روی هوس ، تکه تکه و پارجه پارچه ميکنی، تا به خيال خام خويش ، لسان دری(!) را از زبان فارسی جدا سازی!
سراج وهاج که معلوم نيست زبان مادر او چه بوده، در يک فضاحتنامه انترنتی ، در يک گوشه به اصصطلاح مقاله اش ، اين ستون لغات را گويا تحقيق (!!) فرموده که ايرانی است:

ویژه واژه واژه گان واکنش پروانه پرونده ارتش راهکار پیشکش پَیگرد راستا رویداد مُچ

– - - - - - - - - - - - -

رسانه موشک دانشگاه داد گاه دادستان شلیک بازداشت بازتاب واریز هواپیما گاهشماری خیزش

– - - - - - - - - - - -

درآمد هزینه فراخان فرایند فراراه روند ترفند دانشکده شِگِرد آموزه نهاد نهادینه بیمارستان

تک تک ، آمار داغان، کنکا ش، واگیر، نرم افزار، چالش وارستار، رویکرد، گفتمان ، قاطی، راه بُرد تنش

شهردار، شهروند، هما یش، بِد هکار، مرز، همسو، رگبار نمادین دادگستری، فرود گاه خیستگاه بازجویی

داد خواهی بازگو دادگاه ویژه دادگزاران بازپخش ردیابی بازجویی بازرس، بهداشت بازنشسته همپا

هنرکده، ساختار، آرت کده ، پیشواز

زیرانداز زیرساخت ها، تک فردی، پدرود، گردشگری، زمین لرزه پَروپا

قُرص ، ازآب درآمد، میانۀ خوبی ندارد، یدک می کشید کورخواند ی دارم می روم...

جناب چرند وال صاحب ! بجز« يدک کشيدن ) يا يکی دو تای ديگر که متعلق به فرهنگ عامه( زبان کوچه) است،
اکثريت مطلق اين لغات در تاريخ بيهقی و سياست نامه و شاهنامه فردوسی منقول است ويا اين که بر اساس منطق و قواعد زبان فا رسی ساخته شده ، چرا نرفتی آن را بنگری !
مردک ريشخند والا ! کلمه « داد » و دادگاه هم ايرانی شد ! پس خدا به داد تو برسد !
پس وقتی صاحبخانه کابلی ياهراتی در وقت آمدن دزد کمک می طلبد با اين تعبيرات :
( دزد ، دزد ! به دادم برسيد ) ايرانی گپ ميزند!؟

باز پخش و ردياب چطور ايرانی است جناب!
(راديوی ته پخش کو ، رد ته هر جا بری پيدا ميکنم !)

( پيش کش ) چطور ايرانی ميشود، مردک خود باخته !
مگر خانواده ها در افغانستان در آغاز ازدواج برای دختران شان ، « پيشکش» طلب نمی کنند؟
کلمه « قاطی» را نيز آقای وهاج، « ايرانی» قلمداد کرده است ! بيست و چار ساعت مغازه دار های کابل و بقال و عطار و شيرينی فروش ميگويد ، جداجدا بتم يا قاطی؛ ايره قاطی ديگه اش نکو!
قاطی ، بيشتر در افغانستان استعمال دارد ! اما گويا آقای وهاج قاطی کرده !!

جان بيادر ، وهاج صاحب ! بهتر است خود را بستر کنی در يک بيمارستان روانی ! نبيل غمين ( مسکين يار !) هم کاملا در تلويزيون اش پرت و پلا می گويد ،و بخاطر گرفتن يک مقام و منصب کوچک ، آنهم از دست کرزی دست نشانده، ريسمان را به آسمان پيوند ميدهد!
بدترين لحظه آن است که ناگهان ياد مسکين يار! صاحب می آيد ، او پشتون است و گويا قوم پشتون مطابق دستورات بريتانيای کبير و فدراتيو روسيه ، اکثريت (!)است ! لسان دری! مال قبيله محمد زی و زبان فارسی ، ازآن ايران است! آنوقت « شادی ره واز کو و رقص شه تماشا کو!)
شما که زبان مادری تان را به دست کرزی و باند های مافيايی داده ايد که هر کاری خواستند با آن بکنند ؛ ملتفت هستيد که نويسندگان پشتون هر لحظه برای غنا و توانمندی زبان خود واژه و ترکيب و اصطلاح ميسازند مثلا ولس مشر ( رييس جمهور) آغلی ( خانم ) بنستوال ( بنياد گرا) بر حواک ( ابر قدرت) و ....
جالب تر اين که اغلب کلماتی را که شاغلی وهاج، ايرانی و مظهر تهاجم فرهنگی ايران می انگارد ، نويسندگان و ژورناليستان پشتون ، بی خيال و خونسردانه به کار ميبرند
و به ريش سراج وهاج و نبيل غمين می خندند! حتا برخی از همان کلماتی که وهاج آنرا ايرانی می انگارد ، ! در بيانيه های رسمی رييس جمهور کرزی، داخل است مثل شهروند!