کابل پرس

ابجد سرایی « حافظ شیرازی »

شکرالله شیون — 2011-01-26T00:00:00Z

در قرن های پیشین، روزگاری که عالم و دانشمند به کسی خطاب میشد که بر تمام علوم و فنون زمان خود تسلط کامل میداشت ، یکی از این اندیشمندان آن عصر که نامش در هیچ دفتر و دیوان ثبت نیست ، هر حرف از حروف بیست و هشت گانۀ الفبای عربی را بر اساس معادلات علم ریاضی و الگوریتم پیوند داد تا رموز و به بیان امروزی کودها یا پسوردها را که باید بیانگر مفهوم مکملی باشد ، با یک عدد چند رقمی افاده نماید .

Sommaire

نامبرده هشت واژۀ عربی را طوری انتخاب نموده که هر حرف تنها یک بار و در یکی از واژه ها مورد استفاده قرار میگیرد و سپس به شماره گذاری حروف پرداخته است. این واژه ها عبارت اند از:

ابجد : (اخذ) به معنی گرفتن

هوز: (رکب) به معنی حس

حطی: (وقف) به معنی درنگ

کلمن: (اصبح متعلمآ) به معنی آموزش حسی

سعفص: (اسرع فی التعلم) به معنی روند فراگیری

قرشت: (اخذه بالقلب) به معنی دریافت قلبی

ثخذ: (تحفظ) به معنی نگهداری

ضظغ: (اتم) به معنی پوره ، کامل

پس از انتخاب ابجد/ هوز/ حطی/ کلمن/ سعفص/ قرشت/ ثخذ/ ضظغ، حروف به ترتیب زیر شماره گذاری شدند :

الف = 1، ب = 2، ج = 3 ، د = 4، ه = 5 ، و = 6 ، ز = 7، ح = 8، ط = 9، ی=10
ک =20 ، ل = 30 ، م = 40 ، ن = 50 ، س = 60 ، ع = 70 ،ف = 80 ، ص = 90 ، ق = 100 ، ر = 200 ، ش = 300 ، ت = 400 ، ث = 500 ، خ = 600 ، ذ = 700 ، ض = 800 ، ظ = 900 و غ = 1000

قابل تذکر است که حروف چهار گانۀ فارسی (پ، چ، ژ، گ) در این جدول وجود ندارند و شاعران فارسی زبان هنگامی که از حروف ابجد برای بیان رمز ها استفاده کرده اند ، حرف « پ» را برابر « ب» ، « چ » را معادل« ج »، « ژ» را همسان « ز» و « گ » را همانند « ک » شمرده و به ترتیب ، 2 ، 3 ، 7 و 20 محاسبه کرده اند .

و اما چگونگی استعمال و کارگیری این حروف در شعر یا به عبارت دیگر "ابجد سرایی ها": حافظ شیرازی این ابر شاعر غزل سرای فارسی ، بیشترینه مدایح و مراثی خود را در قالب رمز و با استفاده از شماره های حروف ابجد سروده است تا از یکسو دل شاهان ودولتمردان وقت را به دست بیاورد و از سوی دیگر این حروف در قالب رمز باقی بمانند و به شاعر مدیحه سرا شهرت نیابد.

نا گفته نباید گذاشت که برخی از محققان و حافظ شناسان، از جمله احمد شاملو ، اشعار ابجد گرایانه را که در زیر آورده میشوند، از حافظ نمیدانند، و بدون آنکه برای همچو ادعای دلیلی بیاورند، آنها را در مقوله "کسر شان" و نامتناسب با شیوه حافظانه او می آورند و به اینگونه می خواهند نشان دهند که شاعر چنین نسروده است.

نگاهی به دیوانهای حافظ خلاف ادعاهای فوق را به نمایش میگذارد. این اشعار بجز از گزینه حافظ احمد شاملو، در همه چاپ های دیگر دیوان حافظ ، از جمله در نسخۀ معتبر (محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی) به چاپ رسیده اند. موارد ذیل از همین نسخه برگرفته شده اند .

1

آصف عهد زمان جان جهان تورانشاه

که در این مزرعه جز دانۀ خیرات نکشت

ناف هفته بد و از ماۀ صفر کاف و الف

که به گلشن شد و این گلخن پر دود بهشت

آنکه میلش سوی حق بینی و حق گویی بود

سال تاریخ وفاتش طلب از « میل بهشت »

ناف هفته = سه شنبه

کاف و الف = ک + ا = 20 + 1 = 21

حال اگر سال تاریخ وفات تورانشاه را از میل بهشت طلب کنیم باید « میل بهشت » را شماره گذاری نماییم:

م + ی + ل + ب + ه + ش + ت = 40 + 10 + 30 + 2 + 5 + 300 + 400 =787

پس تورانشاه به روز سه شنبه 21 ماۀ صفر سال 787 هجری قمری وفات نموده است .

2

بهاالحق والدین طاب مثواه

امام سنت و شیخ جماعت

چو میرفت از جهان این بیت میخواند

بر اهل فضل و ارباب براعت

به طاعت قرب ایزد میتوان یافت

قدم در نه گرت هست استطاعت

بدین دستور تاریخ وفاتش

برون آر از حروف « قرب طاعت »

به همان ترتیب بالا ، تاریخ وفات طاب مثواه را میتوان از حروف قرب طاعت بیرون آورد

ق + ر + ب + ط + ا + ع + ت = 100 + 200 + 2 + 9 + ا + 70 + 400 = 782

پس جناب طاب مثواه در سال 782 هجری قمری وفات نموده است.

3

رحمان لایموت چو آن پادشاه را

دید آنچنان کزو عمل الخیر لا یفوت

جانش غریق رحمت خود کرد تا بود

تاریخ این معامله « رحمان لا یموت »

رحمان لایموت = ر + ح + م + ا + ن + ل + ا + ی + م + و + ت =

200+ 8 + 40 + 1 + 50 + 30 + 1 + 10 + 40 + 6 + 400 = 786

سال وفات شاه شجاع 786 هجری قمری است.

4

اعظم قوام دولت و دین آنکه بر درش

از بهر خاکبوس نمودی فلک سجود

با آن وجود و آن عظمت زیر خاک رفت

در نصف ماۀ ذی قعد از عرصۀ وجود

تا کس امید جود ندارد دگر ز کس

آمد حروف سال وفاتش امیذ جود

در نسخۀ محمد قزوینی « امیذ جود » با حرف ذال آمده است

امیذ جود = ا + م + ی + ذ + ج + و + د = 1 + 40 + 10 + 700 + 3 + 6 + 4 =
764

دکتر قاسم غنی مینویسد که خواجه قوام الدین محمد عیار ، وزیر شاه شجاع ، در سنه 764 هجری قمری به امر پادشاۀ مزبور کشته شد و نظر به شعر بالا ، این وزیر در 15 ذی القعده سال 764 هجری قمری وفات نموده است .

5

برادر خواجه عادل طاب مثواه

پس از پنجاه و نه سال از حیاتش

بسوی روضۀ رضوان سفر کرد

خدا راضی ز افعال و صفاتش

خلیل عادلش پیوسته بر خوان

وز آنجا فهم کن سال وفاتش

خلیل عادل = 775 هجری قمری

6

مجد دین سرور و سلطان قضات اسماعیل

که زدی کلک زبان آورش از شرع نطق

ناف هفته ید و از ماۀ رجب کاف و الف

که برون رفت ازین خانۀ بی نظم و نسق

کنف رحمت حق منزل او دان وانگه

سال تاریخ وفاتش طلب از رحمت حق

ناف هفته = سه شنبه

ک + الف = 21

رحمت حق = 756

قاضی اسماعیل که به قول حافظ سلطان قضات و به گفت امروزی قاضی القضات ، لوی سارنوال یا داد ستان کل بود به روز سه شنبه 21 ماۀ رجب سال 765 هجری قمری وفات نموده است.

7

بلبل و سرو و سمن یاسمن و لاله و گل

است تاریخ وفات شۀ مشکین کاکل
خسرو روی زمین غوث زمان بو اسحاق
که به مه طلعت او نازد و خندد بر گل
جمعۀ بیست ودوم ماه جمادی الاول
در پسین بود که پیوسته شد از جزو به کل

بلبل و سرو و سمن یاسمن و لاله و گل = 757

شاه شیخ ابو اسحاق در شام جمعه بیست و دوم جمادی الاول سال 757 هجری قمری به قتل میرسد.

8

آن میوۀ بهشتی کامد بدستت ای جان

در دل چرا نکشتی از دست چون بهشتی

تاریخ این حکایت گر از تو باز پرسند

سر جمله اش فرو خوان از « میوه بهشتی »

میوه بهشتی = 778

واضح نیست که کدام میوۀ بهشتی در سال 778 هجری قمری به دست حافظ افتاده بود که در دل نکاشته بود و سال ها حسرتش را میخورد.

و این نوشته با خواست حافظ از شاۀ وقت ، پایان می یابد

به سمع خواجه رسان ای ندیم وقت شناس

به خلوتی که در او اجنبی صبا باشد

لطیفه ای به میان آر و خوش بخندانش

به نکته یی که دلش را بدان رضا باشد

پس آنگهش ز کرم این قدر به لطف بپرس

که گر وظیفه تقاضا کنم روا باشد ؟

ستراسبورگ، 15 جنوری 2011

صدراعظم بیطرف، کابینه غیرسیاسی و ملت مجرم!

شکرالله شیون — 2009-07-13T04:46:16Z

هر بار که اعتراف نامۀ جعلی سه تن از سردمداران ح.د.خ.ا. را در پیش چشم می گذارم ، چند لعنت به نویسنده جعلکارش می فرستم و چندین نفرین آبدار به طالع و بخت این ملت بد بخت که اگر مرهم ناچیزی هم برای زخم های شان پیدا می شود ، مهر تفلب و نشان جعل دارد و با زبان افسوس می گویم که ایکاش حد اقل این یکی حقیقت میداشت که تا از یکسو روح قربانیان و شهیدان زیر خاک خفته آرام می گرفت و از سوی دیگر صفوف بزرگ ح.د.خ.ا. که به یقین دارای افراد آرمان گرایی هم خواهند بود ، مجبور به حمل بار کمرشکن و وجدان آزار جنایات رهبران نا اهل خویش ، تا انتهای تاریخ نمی بودند .

این روزها بیش از حد معمول آن جعلنامه را در سایت کابل پرس^? باز می کنم و باز به همان دو آدرس نفرین می فرستم و افسوس می خورم.

امروز ، در زیر این نامه ، چشمم به پیام « اسدالله کشتمند » ، یکی دیگر از سروران و نور چشمان کمیته مرکزی ح.د.خ.ا. افتاد که جناب ایشان پس از سی سال تجربۀ دولت داری و سرانجام حکومت واگذاری و ترجیح دادن فرار بر قرار و پناه بردن به معیار های حقیر قوم و تبار و بیش از سی سال فعالیت حزبی ، آرمان ، اندیشه و حزب خویش را فراموش کرده و به دفاع از برادر نا اهل خویش می پردازند .

آقای اسدالله کشتمند !

اگر پسر خالۀ گلبدین پرده بر جنایات حکمتیار بیاندازد و دختر مامای ملا عمر پرده پودش عملکردهای امیرالمومنین صاحب گردد ، پس شما هم حق دارید که جنازۀ روشنگری را برداشته، همۀ اعضای حزب "پر افتخار" تان را با آرمان های "پرافتخار" شان به باد فراموشی سپرده و در پی اعاده آبروی برباد رفتۀ فامیلی تان باشید.

اما حیف و دریغ که آن آبرو بدست نمی آید و این حرف های تان لکۀ ننگین دیگری می افزاید هم بر جبین فراخ آن برادر ارشد تان و هم بر صفحۀ فراخ تاریخ روشنگری و روشنفکری
مگر خود آن نا اهل که شب ها از طریق رادیو و تلویزیون ، با هزاران قلقله از کمک های کشور شوراها و فعالیت های عساکر قشون سرخ می گفت و گوش های ملت را می آزرد ، امروز گنگ شده که شما را وکیل مدافع خود گرفته است ؟ یا اینکه همان آبروی برباد رفتۀ فامیلی مجبور تان ساخته تا چیزی بگویید اگر چه چرند هم باشد؟ ایا این ضرب المثل را هم نشنیده اید که "برادر برادر، حساب برابر!"؟

بد تر از همه اینکه جناب شما ، پس از یک عمر کار سیاسی و دو برابر آن عمر "برادر داشتن"، هنوز نمیدانید که وظیفۀ یک صدراعظم چیست و نا آگاهانه می نویسید که :

برادرک معصوم بنده ، « در طول نزدیک به ده سال صدراعظمی خویش با مسایل جنگی و امنیتی سر وکار نداشته است .» و اینگونه وزارت های دفاع و امنیت را ، ارگان های مجزا از صدارت عظما و دولت مرکزی میدانید. البته بازهم خانه لندنی شما آباد که نگفته اید: برادرک معصوم بنده ، « در طول نزدیک به ده سال صدراعظمی خویش با مسایل صدارت و سیاست هم سر و کار نداشته است ، و تنها به خرید و فروش چند پروند طیاره غیر سیاسی و چند در بند منازل مکروریان غیر سیاسی مشغول بود."

و چنین است که به قول شما ، در پولیگون ، جلادان مجزا از دولت قتل عام می کردند و این قتل ها به برادرک معصوم شما که فقط در یک گوشه گک خیلی دور از سیاست و دور از کیمته مرکزی در رتبه نازلتر از مامور رتیه یازده شاروالی فقط و فقط در موقف یک صدراعظم قرار داشتند ، هیچ ربطی ندارد .

آقای کشتمند !

در جریان تظاهرات سال 1359 ، همان حزب دموکراتیک خلق که برادرک معصوم شما در کرسی صدرات عظمای آن منحیث صدراعظم (توجه بفرمائید صدر اعظم یعنی نه سکرتر شعبه حاضری و تایپست رتبه یازده) تشریف داشت ، دختر جوانی به نام ناهید صاعد را در شهر کابل به خاک و خون می نشانند ، هرات را به روی دیگر می سازند ، و سایر ولایات کشور را مثل هیزم زمستانی حریق می سازند.

حالا برای یکبار هم اگر شده ، وجدان خوابیده خویش را صدا بزنید و بگویید که صرفنظر از بقیه آیا فقط و فقط همین یک فقره کشتار ناهید صاعد کافی نیست که برادرک معصوم شما تا ابد در حریق عذاب وجدان بسوزد و کباب شود ؟
و اگر باز هم می گویید که این موضوع به جناب صدراعظم صاحب که برادر ارشدم می باشد، ربطی ندارد پس لطف کرده و بگویید که مخالفت شما با دولت های ماقبل و ما بعد تان بر کدام اساس است؟

یا این درجۀ معصومیت را در جریان سفر تان به کابل و دیدار تان با « محقق » از ولایت فقیه ، حضرت آیت العظما شیخ آصف محسنی ، به برادرک صدراعظم تان تحفه آورده اید؟

جناب شما در همان پیام با رسوایی ناخودآگاه اضافه می کنید که : « بگذار کسانی از مردم ما عذر خواهی بکنند که واقعاَ بر اساس ارادۀ بیگانگان علیۀ مردم جنایت کردند و زندگی را برای شان دشوار ساختند .»

محترما :

سوال من خیلی کوتاه است: "آیا شما و برادرک معصوم تان با ارتش سرخ و تجاوزگر روس کدام قرابت فامیلی دارید که هنوز هم بیگانه اش نمی شمارید ؟"

دستگیر پنجشیری، کودک هشت و نیم ساله

شکرالله شیون — 2009-07-08T18:00:00Z

پس از انتشار اعتذارنامۀ جعلی سه تن از اعضای رهبری ح.د.خ.ا. ، جناب والاحضرت پیر صاحب پنجشیر ، حضرت بزرگوار دستگیر پنجشیری ، در رد اصلیت آن منتشره ، استخاره ها کردند و بر ایشان اشاره ها شد که باید این ملت بد بخت و قدر ناشناس از هشت و نیم سالیکه جناب عالی شان در زندان های مختلف سپری نموده اند ، قدردانی نماید.

پیر صاحب بزرگمنش با صراحت و شهامت و کرامت و فصاحت و بلاغت و وقاحت و بدون ندامت می نگارند که دوسال و دو ماهی از عمر عزیز خویش را در زمان دولت نجیب و چهار ماهی از آن را در دورۀ حکومت کارمل و شش سال پربار آنرا در وقت زمامداری ظاهر ، زندانی بودند و جناب ایشان از نه ماهیکه در دورۀ سلطنت تاجدار ، در شکم مبارک بوبو جان شان رنج و مشقت زندان را متحمل بودند ، نظر به ملحوظاتی یاد آوری نمی کنند اگر چند این ملت بد بخت فریاد بکشد که ایکاش از همان زندان اول سالم بدر نمی شدند.

پیر صاحب بزرگوار هرگز فراموش نکرده اند که این ملت بدبخت باید برای رسیدن به آزادی و دموکراسی شهید بدهد و هرگز انتظار تقدیر نامه ای را نداشته باشد و نیز جناب ایشان خوب میدانند که آن اعتذار نامه از بنیاد سخت جعل و این دفاعنامۀ بی بنیاد سخت قبیح است که ایکاش لب از لب نگشوده و چون آن دو دیگر سکوت میکردند .

جناب بزرگوار ، دستگیر پنجشیری با وقاحت تمام از دوره های پنهانی زندان خویش نام میبرند و باز نظر به ملحوظاتی از زمانه های که با تیغ استعمار و ستم بیگانه بر این ملت بد بخت آشکارا فرمانروایی میکردند ، یاد نمی کنند.

بزرگوار گرانقدر در قسمتی از دفاعنامۀ قبیح خویش می آورند که :

« دودیگر اینکه: من نه تنها هیچگاه عضو دفتر سیاسی "حزب وطن" دکتر نجیب الله نبوده ام، بل به علت مخالفت علنی با دستبرد نام "حزب وطن" غبار فقید وبه اتهام پشتیبانی از رویارویی نظامی شهنواز تنی، زندانی محا کمه محکوم شکنجهء روانی، اعدام وپس از دوسال واند ماه حبس دوام در سلولهای مجرد زندا ن پلچرخی، اتفاقا به فرمان جناب عبدالرحیم هاتف معاون اول رییس جمهوراز زندان آزاد شدم.»

به پیر پیران قسم که پیر بزرگترین خود شما هستید که هم دو سال و اند ماه حبس شدید و هم حبس دوام شدید و باز محاکمۀ محکوم شدید و همچنین اعدام شدید و خدا رحمت کند صد پدر جناب هاتف را که به امر ایشان ، پس از اعدام آزاد گردید و فرمانروایی کردید.

در جای دیگری چه بزرگ منشانه می نویسید که :

« دردوران رهبری 101 روزه حکومت حفیظ الله امین نیز درست 99 روز آنرا دربیمارستان سپری کردم وبه دلیل مخالفت خود با حضور ونفوذ قشون شوروی نزدیک به چها رماه زندانی ودر نتیجه پافشاری دادخواهانه زنده یاد استاد خلیل کهستانی ودیگر فعالان حزب دموکراتیک خلق افغانستان به فرمان ببرک کارمل از زندان آزاد شدم.»

و اینبار خدا رحمت کند صد پدر حفیظ الله امین را که به هر مخالف علنی خویش سخت ترحم می کرد اگر آن شخص بیمار می بود و خداوند به حضرت شما شفای عاجل نصیب گرداند . آمین .

اما پیر صاحب بزرگ !

من از شش سال زندان شما در دوره ظاهر خبر دارم و از دو سال و دو ماۀ آن در زمان نجیب و چار ماۀ آن در زمان کارمل اینک خبر میشوم و این است که حاجت به درگاۀ مبارک شما آورده و سوال ها دارم .

والاحضرتا :

در آن لحظۀ ننگینی که « مجید کلکانی » ، آن بچۀ نازنین مادر آزادی را تیر باران می کردند ، شما چه استخاره ها می کردید ؟

در آن ساعتی که « نادر علی پویا » ، آن فرزند زیبای دموکراسی را اعدام می کردند ، شما چه تناول می فرمودید ؟

در آن هنگامی که « انجنیر علی » و « میرویس » را در زیر شکنجه می کشتند ، شما در کدام بستر ناز رفع خستگی می کردید؟

و در آن روزگاری که هزاران هزار جوان این سرزمین را در پولیگون زیر خاک می کردند ، شما بر اریکۀ کدام کرسی آرام تکیه زده بودید؟

جناب بزرگوار :

من نا سپاس نبوده و سخت آرزو دارم که به پاس سال های زندان ، دعوت مجللی بمنظور قدردانی از شما ترتیب بدهم ، اما چه کنم که سخت میترسم و بسیار هراس دارم که مبادا در لحظۀ دست شستن ، آب بر دامن مبارک بریزد و شما استخاره ها کنید و عالم در خونابه غرق گردد .

جناب محترم دستگیر پنجشیری !

حقا که برای سال های زندان ، از این ملت بد بخت طلبکار یک قدردانی هستید .

آن هشت ونیم سال شما ، چون شیر مادر حلال شما .

اما برای باقی همۀ عمر خویش به این ملت سر افراز ، بدهکار هزاران پوزش هستید و سزاوار صد هزاران نفرین .

از شهیدان، قربانیان و مردم افغانستان عذر میخواهیم

اکادمیسین دستگیر پنجشیری، سلطان علی کشتمند و سلیمان لایق: میدانیم که زمان برای اعتراف و معذرت خواهی ما دیر شده است

جمعه 3 ژوئيه 2009

اشاره کابل پرس: اين اعلاميه از آدرس ايميل keshtmand7@hotmail.com به کابل پرس ارسال شده است. اگر اين سه تن يا هر کدام از آن ها وجود چنين اعلاميه ای را انکار می کنند، انکار و پاسخ رد آنان بی کم و کاست در کابل پرس نشر می شود.