https://www.kabulpress.org/ [en]Kabul Press? is a critical, independent, multilingual platform publishing uncensored, creative journalism in Hazaragi, Dari, Persian, and English. It amplifies underrepresented voices, challenges dominant narratives, and defends human rights and democracy, with a focus on the Hazara genocide and the struggles of stateless nations.[fa]کابل پرس رسانه ای آزاد و انتقادی است که بدون سانسور به زبان های هزاره گی، دری و پارسی منتشر می شود. کابل پرس با چالش روایت های غالب، صداهای سرکوب شده را برجسته کرده و با دفاع از حقوق بشر و دموکراسی، بر نسل کشی هزاره و رنج ملت های بدون دولت تمرکز می کند.[/multi] fa SPIP - www.spip.net https://kabulmobile.com/local/cache-vignettes/L144xH41/siteon0-0acbd.png?1769345167 https://www.kabulpress.org/ 41 144 https://kabulmobile.com/article3035.html https://kabulmobile.com/article3035.html 2009-02-23T01:00:00Z text/html fa عبدالعزيز "عازم" <p>نهضت روشنفكري افغانستان از بطن جامعة رنجديدة افغان برخاسته و از هر جهت يك نهضت خالصاً و قوياً ملي افغاني است. <br class='autobr' /> نهضت روشنفكري افغان بر بنياد تحليل علمي از رويداد‌هاي پيهم قرن بيستم در افغانستان به خصوص رويداد‌هاي سريع‌السير چهار دهة اخير در كشور تنظيم شده و مربوط است به تمام ساكنان وطن واحد مان افغانستان متحد و يك پارچه و غير قابل تجزيه. اين نهضت از هيچكدام جريان سياسي و اجتماعي قبلي بصورت مشخص نماينده‌گي نمي‌كند و با تمام جريانات چپ و راست كه در درازناي سه دهة اخير در وطن ما ظهور و افول (…)</p> - <a href="https://kabulmobile.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://kabulmobile.com/local/cache-vignettes/L150xH131/arton3035-cffe8.jpg?1769593480' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='131' alt="" /> <div class='rss_texte'><p><strong>نهضت روشنفكري افغانستان از بطن جامعة رنجديدة افغان برخاسته و از هر جهت يك نهضت خالصاً و قوياً ملي افغاني است.</p> <p>نهضت روشنفكري افغان بر بنياد تحليل علمي از رويداد‌هاي پيهم قرن بيستم در افغانستان به خصوص رويداد‌هاي سريع‌السير چهار دهة اخير در كشور تنظيم شده و مربوط است به تمام ساكنان وطن واحد مان افغانستان متحد و يك پارچه و غير قابل تجزيه. اين نهضت از هيچكدام جريان سياسي و اجتماعي قبلي بصورت مشخص نماينده‌گي نمي‌كند و با تمام جريانات چپ و راست كه در درازناي سه دهة اخير در وطن ما ظهور و افول كردند، نقادانه و منصفانه برخورد مي‌نمايد.</strong></p> <p>نهضت روشنفكري افغانستان مفهوم بزرگ و عظيم الشان حقيقت را چراغ پر نور راه خود قرار داده است.</p> <p>نهضت روشنفكري افغانستان مدرسة پرورش انسانهاي تيپ كاملاً نو و غني از ميراث‌هاي معنوي است كه جوانان اعم از دختران و پسران و ساير فرزندان سالمند اين وطن با شمول درين مدرسه به مردان و زناني تبديل مي‌شوند كه بانگ دشنام و آفرين جهان را می‌شنوند، ولي به آنها رنجه و با غره نمي‌شوند و چون ستاره‌گان مي‌روند و مي‌تابند و از سير خود انحراف نمي‌ورزند.</p> <p>نهضت روشنفكري افغانستان بر مبناي حقيقت جويي و واقع نگري استوار است، نه به خوشبيني و بدبيني‌هاي بي‌بنياد و ذهنيگرانه.</p> <p>حقيقت چون آفتاب جهانتاب زمين و زمان را منور مي‌كند و به قلب‌ها حرارت مي‌بخشد. مردم به جز حقيقت به هيچ چيز ديگر نياز مبرم ندارند.</p> <p>دفع حوايج مادي فوري و ساير نياز‌هاي معنوي مردم اگر در روشنايي حقيقت مرفوع نگردد و در غباري از دروغ و فريب دشمنان وطن در ميان سر و صدا هاي رياكارانه آنها گم شود و اغواگري در آن مشهود باشد، پشيزي ارزش نخواهد داشت.</p> <p>حقيقت ضامن سعادت، تعالي و وحدت هميشگي و پايدار جامعة آفت زدة ما مي‌باشد.</p> <p>افغانها هر چيزي داشتند سرزمين پر از نعمت ها، اقليم پر بركت و حيات آفرين، مردم داراي عاليترين سجاياي انساني، موقعيت ممتاز جغرافيايي در قلب آسيا، شريعت بزرگ اسلام در طول چهار ده قرن كه مؤلد تمدنها و دوره‌هاي پرشكوه و پرجلال دانش و بينس انساني بوده، همة اين ارزشهاي والاي مادي و معنوي را اجداد ما به نسل‌هاي قرن بيستم به ميراث گذاشتند.</p> <p>اما دشمنان جهانخوار در دو سدة اخير بخصوص در سه دهة اخير سدة بيستم به مركز نقل هستي ملت افغان يعني به روح حقيقي جویي و حقيقت پرستي افغانها ضربات مرگبار وارد آوردند و ملت ما را از شناخت حق و جستجوي حقيقت در وجود شان و در پهنة جهان محروم ساختند. روح حقيقت پسندي مردم را كشتند و دروغ و نفاق را بنام هوشياري و استعداد از طرق مختلف به خورد مردم ما دادند.</p> <p>زنان را كه نيمي از جامعة افغاني است از رشد سالم و آزادي سالم شان محروم نگهداشتند.</p> <p>خواص ما را گمراه و عوام ما را در معرض بيع و شرا قرار دادند. آن چند حق طلب و حقيقت جوي سوخته دل هم كه در مراحل مختلف حيات جامعة ما ظهور كردند قبل از آنكه بتوانند تخم سالم دانش و بينش ملي و جهاني را در مزرعة تاريخ بپاشند، خود در اثر توطئه ها و دسايس عناصر مزدور و جيره خوار استعمار و استثمار بيگانگان مغرض، پاشان و سر به نيست شدند و يا زنده از صحنة فعال حيات اجتماعي خارج ساخته شدند.</p> <p>حقيقت جويان عصر ما، مانند اسلاف حق پرست جامعة بشري، وارثان پيامبران اند با اين تفاوت كه وحي به آنها نازل نمي‌شود.</p> <p>شيوة كار شان در حد خود شان بنابر وارستگي شان از آلوده‌گي‌هاي ننگين بشري و گام گذاشته در جادة انسانيت، به شيوة خاصان حق است. انديشه هاي كوچك شهرت طلبي و مقام پرستي از حريم عقل و ايمان آنها خيلي فاصله دارد.</p> <p>حقيقت جويان، عاشقان حضرت حق تعالي و عاشقان مستضعفان اند و از راه خدمت به مستضعفان عبادت خالق يكتاي خود را بجا مي‌آورند.</p> <p>عبادت به جز خدمت خلـق نيست</p> <p>بــه تسبيح و سجاده و دلق نيست</p> <p>حقيقت جويان در آغاز اگر اندك هم اند چون از نبض جامعة خود آگاه و بر وجود خود حاكم اند لذا در ميهن خود ايمان آفرين و هستي ساز اند.</p> <p>ترس و تشويش و دلهره در هستي آنها راه ندارد. آنها علم را بخاطر علم نمي آموزند، هرچه را مي‌آموزند آنرا در متن جامعه پياده مي‌كنند.</p> <p>بر همه عالم عاشق اند زيرا همه عالم را از ذات حق (ج) مي‌دانند.</p> <p>عرفان آنها منفعل نيست بلكه فعال و ايجاد گر است.</p> <p>آزادي حقيقي را خواهان اند نه قشري و اغوا كننده.</p> <p>عدالت را براي يك قوم يا گروه معين محدود نمي‌سازند. در راه تاْمين عدالت براي همه باشنده‌گان سرزمين واحد شان مي‌رزمند.</p> <p>اين سه اصل انسانيت يعني (عرفان، آزادي و عدالت) را روز بروز عميق‌تر و دقيق‌تر درك مي‌كنند و در هر سه بعد رو به كمال در حركت اند.</p> <p>حقيقت جويان يا روشنفكران حقيقي انسانهايي اند كه با اراده و انضباط نيرومند خود‌ها را از سطح بشري به سطح انساني ارتقاْ مي‌دهند.</p> <p>راهشان روشن است و پيام روشنفكر را با گوش و چشم دل در مي‌يابند.</p> <p>هموطنان ما عنقريب همه آرمانهاي پاك و انساني شان را در پيام هاي روشنفكران وطن اين حقيقت جويان راستين مي‌يابند.</p> <p>زنده باد حقيقت!</p> <p>پرتوان باد روشنفكر!</p></div> https://kabulmobile.com/article2982.html https://kabulmobile.com/article2982.html 2009-02-11T10:10:54Z text/html fa عبدالعزيز "عازم" <p>اصطلاح روشنفكر در كشور ما تقريباً از چهل سال بدينسو خيلي‌ها رواج يافته و بر سر زبانهاست و سوگمندانه كه خيلي ها نابجا بكار برده ميشود. كلمة روشنفكر را همانطوريكه يك متفكر بزرگ معاصر تذكر داده از كلمة انتلكتوئل به دري ترجمه كرده اند كه يقيناً اين يك ترجمة نادرست است. انتلكتوئل عبارت از كار گر مغزي و فكري است و بمعني ديگر تحصيل كرده ها را انتلكتوئل مينامند در جامعة افغاني به نظر نگارنده دو دسته از تحصيل كرده ها كه مشخصات از هم جدا يافته اند وجود داشته اند: يكي تحصيل كرده هاي علوم معاصر و ديگري (…)</p> - <a href="https://kabulmobile.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://kabulmobile.com/local/cache-vignettes/L150xH108/arton2982-8ba96.jpg?1769593480' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='108' alt="" /> <div class='rss_texte'><p><strong>اصطلاح روشنفكر در كشور ما تقريباً از چهل سال بدينسو خيلي‌ها رواج يافته و بر سر زبانهاست و سوگمندانه كه خيلي ها نابجا بكار برده ميشود. كلمة روشنفكر را همانطوريكه يك متفكر بزرگ معاصر تذكر داده از كلمة انتلكتوئل به دري ترجمه كرده اند كه يقيناً اين يك ترجمة نادرست است. انتلكتوئل عبارت از كار گر مغزي و فكري است و بمعني ديگر تحصيل كرده ها را انتلكتوئل مينامند در جامعة افغاني به نظر نگارنده دو دسته از تحصيل كرده ها كه مشخصات از هم جدا يافته اند وجود داشته اند: يكي تحصيل كرده هاي علوم معاصر و ديگري تحصيل كرده هاي علوم ديني.</p> <p>تحصيل كرده هاي علوم معاصر همان تحصيل كرده هايي اند كه در داخل و در خارج از كشور در مكاتب رسمي و مؤسسات تحصيلي عالي دولتي تحصيل كرده اند. تحصيل كرده هاي علوم ديني همانهايي اند كه در مدارس و حوزه هاي درسي رسمي و غير رسمي در داخل و خارج و يا در مساجد بطور انفرادي كسب دانش هاي ديني (فقه، اصول، صرف و نحو عربئ، تفسير، حديث، عقايد، منطق و ...) نموده اند. تا دهة چهارم قرن بيستم فارغان همين مدرسه هاي ديني بودند كه در دفاتر و ديوانهاي دولتي شامل خدمت مي شدند و اما در دهه هاي سوم و چهارم قرن بيستم ميلادي مكاتب رسمي دولتي ايجاد و آهسته آهسته توسعه پيدا كرد و به اين ترتيب تمام تحصيل كرده هاي مذهبي جاي خود را در ديوانها و دفاتر دولتي به فارغان مكاتب رسمي و پوهنتون هاي دولتي دادند و در طول ساليان دراز در رژيم هاي مختلف چرخ امور دولتي عمدتاً توسط همينها در حركت بود، در حاليكه تحصيل كرده هاي مذهبي چرخهاي امور مذهبي را منحصراً در دست داشتند. اين رده بندي چرا و چگونه در ميان تحصيل كرده هاي جامعة ما به ميان آمد؟! پاسخ بدين سوال تا حدودي ما را به درك حقايقي كه مي خواهم درين بحث بدانها اشاره كنم، كمك ميكند.</strong></p> <p>بعد از قيام پيروزمند ملي در سال ۱۹۱۹ ما فرصت آنرا يافتيم كه دست آوردهاي مثبت تمدن جديد غرب را در وطن خود با اصول اعتقادي و معارف ديني و سنن پسنديدة ملي مان همآهنگ سازيم و استقلاليت فرهنگي خود را حفظ كنيم و...</p> <p>درست در همين فرصت دشمنان، يكي پي ديگر ماهرانه پيشدستي كرده ايادي خود را بر امور معارفي، فرهنگي و كلتوري و نهاد هاي سنتي كشور ما مسلط ساختند و سمت حركت معارفي كشور ما را طبق دلخواه و پروگرامهاي تجاوزگرانة شان به كجراه سوق دادند. بعد ها با استفاده از نفوذ سياسي خود سازمانهاي اجتماعي و سياسي وابسته بخود را نيز ايجاد كردند. بدينترتيب ميان تحصيل كرده هاي مذهبي از يكسو و تحصيل كرده هاي علوم و معارف عصري از سوي ديگر فاصله ايجاد نمودند و اين فاصله را روز بروز بيشتر ساختند تا اينكه حوزه هاي درسي علوم ديني در نيم قارة هند از طريق تاريك نگهداشتن دانشمندان علوم ديني ما، نسبت به هستي مادي و معنوي و تاريخ وطن شان افغانستان و جهان، آنها را يكسره در انزوا از حركت زمان قرار دادند. از آن زمانيكه علامه سيد جمال الدين افغان، شيپور آزادي و بيداري ملل شرق و مسلمان را بصدا در آورد، ارتجاع داخلي و جهاني متوجه شد كه منبع اصلي و نيرومند انرژي مبارزه عليه غارتگران همانا فرهنگ اسلامي و ايمان ملت افغان است، لهذا دست بكار شدند و با دسايس و حيل نگذاشتند در افغانستان روشنفكران بحيث يك طبقه و يا يك قشر راديكال اجتماعي از متن معارف و فرهنگ اسلامي ظهور نمايند و وحدت انديشة روشنفكران تأمين شود. و داخل در حريم تمدن جديد گردند و آنرا به سود ملت آزادة خود بكار گيرند.</p> <p>ارتجاع هرچه در توان داشت بكار برد تا در ميان تحصيل كرده هاي علوم ديني و علوم مكتبي معاصر جهيل ايجاد نمايد. فعاليت هاي شوم ارتجاع درين زمينه در طول قرن بيست ادامه داشته و تا كنون به شيوه هاي گوناگون ادامه دارد. سر انجام هردو بخش تحصيل كرده ها را بجان هم انداختند و آنچنان تخم جدايي، بيگانگي و نفاق و خصومت را ميان شان كاشتند كه به آساني در هردو طرف توانستند آيادي خود را جا دهند. و بدينوسيله هردو طرف را از فرهنگ غني جهان اسلام و از دست آورد هاي مثبت علوم و معارف معاصر بي نصيب سازند. متجددين را دشمن معارف ديني، كلتور و سنن پر افتخار ملي و تاريخي شان بار آوردند و از معنويت تهي ساختند و تحصيل كرده هاي علوم ديني را از حقايق تاريخي جهان اسلام و تمدن پر بار اسلامي و از اهداف مقدس بزرگمردان عالم اسلام از آثار و كارنامه هاي آنها از اهداف و آرمانهاي آنها، از تجارب گرانبهاي مبارزات آنها و ...، بيخبر و نا آگاه حفظ نمودند و در عين حال از تمدن معاصر بصورت كلي بيگانه نگهداشتند. بزرگترين استعداد ها در هردو طرف يا خريداري و مسخ شدند و يا بصورت مرموز از بين رفتند و با مهارت جلو رشد استعداد هايي كه مي‌توانستند در سطح روشنفكران حقیقی جامعه صعود كنند، گرفته شد.</p> <p>اين حالت دردناك سبب شد تا در راْس هرم جامعة افغاني از نظر فرهنگي ستاره هاي درخشاني كه زمينة ايجاد يك طبقه پيش آهنگ جديد را براي رهبري توده هاي مردم فراهم آورده بتواند، به تعداد قابل ملاحظه و مؤثر در سرنوشت جامعه، از لحاظ فرهنگي، طلوع نكردند.</p> <p>مشخصات عمدة تحصيل كرده هاي متجدد:</p> <p><strong><br class='autobr' /> ۱- سيانتيسم يا به عبارت ديگر علم پرستي، آنهم خيلي سطحي و بعضاً تفنني.</p> <p>۲- مخالفت با سنن قومي و اجتماعي</p> <p>۳- با گذشته كلاً در جنگ و عناد بودن</p> <p>۴- آينده گرائي، نو پذيري و نو پرستي (مدرنیزم)</p> <p>۵- بصورت طبيعي مخالفت با مذهب (زيرا مذهب داراي اصولي است كه علم (ساينس) از تبيين آن عاجز است، خاصتاً علم اين عالم نمايان متجدد ما.)</p> <p>۶- مخالفت با احساس زائيده از اشراق و احساس دل و تنها به دماغ و منطق خشك به ظاهر علمي متكي بودن.</strong></p> <p>اما تحصيل كرده هاي علوم ديني در كشور ما كه از جوشا جوش زنده‌گي در شهر ها كنار انداخته شدند و در روستا ها نيز روز بروز مقام اجتماعي شان خدشه دار شده مي رفت. جاي خود را يكسره در جامعه به تحصيل كرده هاي متجدد گذاشتند ولي وجود آنها بحيث طبقة تحصيل كردة علوم ديني و عربي و گردانندگان چرخ امور مذهبي در جامعه باقي بود.</p> <p>بايد در تحليل طبقات جامعة افغاني از لحاظ فرهنگي مانند هر جامعة ديگر از وجود ستاره هائي ياد آور شد كه در قلة هرم جامعه در حال ظهور اند و اين ستاره هاي منفرد رفته رفته زياد شده ميروند و مانند دوره هاي گذشته كه در سلسله توالي زمان، تاريخ حقيقي كشور ما را ساخته اند، جاي طبقة تحصيل كردة كهنه شده و فاسد شده و فاقد رسالت را ميگيرند و آنها را از ميدان زنده‌گي اجتماعي بدور خواهند كرد.</p> <p>اين ستاره ها در آغاز از موقعيت هاي ضعيف برخوردار اند ولي بي ترديد چون از عمق جامعه يعني از تودة مردم برخاسته و از پيچاپيچ هستي طبقة تحصيل كرده گذشته و با احساس بلند مسؤوليت انساني در راْس هرم جامعة افغاني از لحاظ فرهنگي قرار ميگيرند، به زودی از پشتیبانی مردم برخوردار می شوند. اینها مقام فوق علم (ساينس) را با داشتن دين فوق علم نه دون علم يعني درك بلند و فوق علوم مشخص طبيعي از دين و دور بودن از عاميانه گري و خرافات را احراز كرده اند.</p> <p>مسلماً همين ها اند كه سمت اصلي تكامل جامعة افغاني را نشان ميدهند.</p> <p>اينها كشافان راه هاي نامنكشف اند و اين ها پيش‌آهنگ و رهنما در عمل و نظر براي لایه‌های اجتماعی پائين‌تر از خود يعني طبقة تحصيل كرده‌هاي متجدد غير روشنفكر و تحصيل كرده‌هاي علوم ديني غير روشنفكر و طبقة عوام و توده‌هاي مردم اند.</p> <p>اكنون ديگر توده‌هاي مردم براي پذيرش روشنفكران حقيق يعني ستاره هاي قلة هرم جامعه آماده اند، زيرا طبقة تحصيل كردة خودخواه و جاه طلب جامعة افغاني در هردو بخش ياد شده، از نيروي جاذبة لازم در بين مردم، محروم شده اند و سخنان شان در ميان اكثر افراد چيز فهم طبقة خود شان نيز چسپ و جاذبه ندارد.</p> <p>روشنفكران، اين ستاره هاي قلة هرم جامعه، تحصيل كرده هاي فاقد رسالت را كه صرفاً كتاب ها بالاي شان بار است و در نفس پرستي غرق اند، به سرعت از ميدان پر تحرك زنده‌گي اجتماعي به انزوا و نابودي معنوي مي رانند. اين تحصیل کرده های مغرور و استفاده جو هرچند مدتي مردم را اغوا كرده و خود را عناصر محوري جامعه جا بزنند در فرجام به رسوائي و شكست قطعي مواجه اند</p> <p>اكنون ببينيم! اين روشنفكران چگونه آدمها اند كه اينهمه توانمندي ها دارند و از آنها انتظارات بزرگي ميتوان داشت و آنها اند كه اگر دنيائيان بخواهند يا نخواهند به دميدن روح نو در كالبد خستة مردن وطن خود سهم بزرگ دارند و خداوند اين رسالت تغيير جامعه را بسوي رستگاري حقیقی سير به سوي صعود حيات مادي و معنوي درين مرحلة تاريخي بدوش آنها گذاشته است. گفتیم اينها، اين روشنفكران، اين پيشتازان و پيشكسوتان جامعة ما، كيانند؟</p> <p>پاسخ اين را در خصوصيات روشنكفر مي يابيم:</p> <p>خصوصيات روشنفكر:</p> <p><strong>۱- روشنفكر داراي بينش جديد است كه گاه بطور مستقيم و گاه بطور غير مستقيم آنرا اعلام مي نمايد.</p> <p>۲- بينش روشنفكر بازگشت نه، بلكه رفتن است بطرف يك احساس عرفاني و معنوي و حقيقتاً علمي، اين احساس معنوي را نمي‌شود گفت بازگشتي است به كهنه گرائي. زيرا از معتقداتي كه بصورت عاميانه در طبقة تودة عوام وجود دارد، بسيار دور و از قشري گري و خشكي طبقات تحصيل كردة روبزوال خيلي ها بلند است.</p> <p>روشنفكر نصب العين عالي به اندازة درك و كمالش را دارد.</p> <p>۳- در حفظ پيوند معنوي با همفكرانش قوياً پايدار و با ثبات است.</p> <p>۴- شخصيت سياسي است، سياسي بودن شاخصة خاص روشنفكر است.</p> <p>5- اساسی ترین و عمده ترین خصوصیت روشنفکر حقیقی، روشنگری است. روشنفکر حقیقی یک روشنگر است. با این صفت روشنگری روشنفکری حقیقی بودنش را ثابت می سازد.</strong></p> <p>بايد گفت: سياست را نبايد به معني متداول گرفت بلكه سياست عبارت است از خود آگاهي نسبت به محيط و جامعه و سرنوشت مشترك و درد مشترك و زنده‌گي مشترك انسان و جامعه ايكه در آن زنده‌گي مي كند و بآن وابسته است.</p> <p>البته انسانهائي هستند كه اين خود آگاهي را احساس نمي كنند، آنها انسانهاي فلج اند.</p> <p>6<strong>- عصيان كننده است، يكي از بارزترين و پر ارزش ترين صفات انساني يك روشنفكر، عصيان او است. هر كس به ميزان عصيان كه دارد ارزش دارد و به ميزان كه عصيان در او كم است، بحالت جانوري و گياهي نزديك است. عصيان روشنفكر در برابر بدي ها، جهل ها و ظلم ها، در برابر فساد ها و پستي ها، در برابر يكنواختي ها و ركود ها و رخوت ها و سرانجام در برابر استعمار و تجاوز بيگانگان تجاوز گر بر حريم وطن مقدس و عزيزش.</strong></p> <p>اين همه عصيان هاي اوست كه روشنفكر را از معاصي در برابر اوامر الله (ج) پاك مي‌سازد و او را به خداي بزرگ و قدوس السلام نزديك ميكند و انسانيتش را جلا و صفا مي بخشد، فكرش را روشن مينمايد و او را به اعمال مفيد و ابتكارات عظيم در عرصه هاي مختلف زنده‌گي اجتماعي قادر مي‌سازد.</p> <p>از فكر و عمل روشنفكر نور ميبارد. چنين انسان را به معني دقيق كلمه روشنفكر ميناميم.</p> <p>* * *</p> <p>ملت ما به روشنفكر احتياج دارد و همه يكصدا ميگويند: هر تحصيل كرده و فارغ از مدارس و مكاتب و حوزه هاي علمي و دانشگاه ها، روشنفكر نيست.</p> <p>روشنفكر ممكن است تحصيل كرده باشد و يا تحصيل كرده نباشد و يا داراي تعليمات و تحصيلات نا تمام باشد. در هر حال چون رهياب شده است، خود و مردم خود و راه خداي عزوجل را بدرستي شناخته است، جاي خود را در چهار راه زنده‌گي، و سمت حركت خود را در مسير تاريخ و زمان به روشني تشخيص داده است، هدفش روشن و معلوم است، بسوي هدف نوراني و مقدسش پيوسته در حركت است.</p> <p>روشنفكر هميشه در ميان جمع است و در عين حال تنها است. اين تنهايي و اين با جمع بودن اوست كه او را قادر به گام زدن در جادة كمال انسانيت ساخته است.</p> <p>و وقتي از مردم تنها ميباشد با پروردگاه خود در راز و نياز است و وقتي در ميان جمع (مردم) است، خودش را و منافع فردي اش را فراموش ميكند، همه اش در فكر خير و سعادت مردم خود است.</p> <p>روشنفكران، اين ستاره هاي درخشان، از متن جامعه روي نياز جامعه و عوامل عيني جامعه در مرحلة معيني از تكامل جامعه ظهور ميكنند اما نقش آنها بدون شك تعيين كننده در ايجاد تاريخ است.</p> <p>روشنفكران، داهيانه گرايش عام و روح مشترك اجتماعي را تنظيم مي كنند و سمت ميدهند.</p> <p>داكتر شريعتي دانشمند و محقق بزرگ مي گويد:</p> <p>بنابرين گرايش عام و روح مشترك اجتماع مبناي يك دوره را تشكيل ميدهد و همان است كه منتسيكو آنرا روح عصر ميگويد. بنابرين تاريخ يعني توالي دوره هاي گوناگون كه هر يك را سيماي ويژه و روحية مشخص است".</p> <p>شاخص اين سيما و روحية مشخص همانا روشنفكران اند كه در قلة هرم جامعه جا ميگيرند و عليه هر آنچه كه باطل و نادرست است، به وسيلة قلم و زبان مبارزه مي كنند و سر انجام طبقة جديدي از انتلكتوئل و اشخاص و افراد دارای تحصیلات ناتمام و یا فاقد تحصیلات اکادمیک را كه مشخص سيماي ويژه و روحية جديد و پيشرفته و تكامل يافته جامعه باشد، ميسازد و بدينترتيب عامل دگرگوني عظيم و دير پا در سراسر اندام و هستي هرم جامعة افغاني مي گردند.</p> <p>در يك جمله: هر روشنفكر كم سواد و حتي بي سواد مي‌تواند بزودي و بخوبي تحصيل كرده و دانشمند شود ولي هر تحصيل كرده و دانشمند نمي‌تواند به آساني روشنفكر شود.</p> <p>روشنفكر هماره از وضع زنده‌گي شخصي خود راضي بوده و هيچگاه و به هيچ نحوي از آن شاكي نيست.</p> <p>او برخود كاملاً مسلط است. روشنفكر توانسته است تا آخرين سرحد امكان از ذمايم اخلاقي و عادات رذيلانه خود را پاك سازد. كينه و بخل و حسد، بلند پروازي، خود خواهي، ريا و چاپلوسي، ترس و تشويش، پيشداوري هاي ذهني گرانه در حريم روح، فكر و قلبش راه ندارد.</p> <p>روشنفكر جز به حضرت خالق بي نياز ج به هيچ موجود ديگر سر تسليم خم نمي كند و خود را به قدرتهاي مؤقتي عالم نمي فروشد روشنفكر خود را مصداق اين سخنان گهر بار ساخته است، آنجا كه مولينا جلال الدين محمد بلخي مي فرمايد:</p> <p>مــن فداي آنكـه نفروشد وجود</p> <p>جز به آن سلطان با افضال وجود</p> <p>و هم آنجا كه علامه اقبال مي فرمايد:</p> <p>هـركه پيمان با هوالموجود بست</p> <p>گــردنش از بند هر معبود رست</p> <p>روشنفكر به اين گفته معتقد است:</p> <p>"آنكه آزادي را از من ميگيرد ديگر هيچ چيزي ندارد كه عزيز تر از آن به من ارمغان دهد."</p> <p>روشنفكر عاشق است، عاشق حقيقت!</p> <p>پس بياييد بخاطر حقيقت در جستجوي روشنفكران وطن آفت زدة خود شويم و به پيام آنها گوش دهيم و بدانها دل نهيم!</p> <p>خوانندگان گرامي!</p> <p>با نشر اين مقالة تحقيقي ديگر براي جامعة ما بجاي مفهوم سطحي و نادرست از روشنفكري و روشنفكر تعريف دقيق آن مفهوم شده خواهد بود.</p> <p>روشنفكر حقیقی به مثابة صداي رساي ملت افغان وظيفة خود را با داشتن همة آن خصوصيات كه در متن مقاله بدان اشاره شده است، ادامه خواهد داد.</p> <p>غایه و هدف حیاتی روشنفکر حقیقی روشنگری است و بس.</p> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article2956" class="spip_out" rel="external"> <p>درک سطحی از یک نوشته روشنفکرانه</p> <p>پاسخی به آقای عزیز عازم</p> <p>شنبه 7 فوريه 2009, نويسنده: سهراب توانا</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article2943" class="spip_out" rel="external"> <p>عامیانه گری داکتر رنگین سپنتا در سیاست</p> <p>راستي به حال ملتم بايد خون بگيريم كه يك وزير خارجه اش، يك دكتر و حقوق‌دان در چنين چاه تنگ فكري اسير است</p> <p>چهار شنبه 4 فوريه 2009, نويسنده: عبدالعزيز "عازم"</p> </a> </strong></div> https://kabulmobile.com/article2943.html https://kabulmobile.com/article2943.html 2009-02-04T00:00:00Z text/html fa عبدالعزيز "عازم" <p>وقتی یک فرد بی‌نام و نشان از طرف حلقات مغرض غربی بحیث وزیر خارجه در آغاز حکومت انتخابی بر کابینة آقای کرزی تحمیل می‌شود، دیگر او سر از پا نمی‌شناسد، بدون پشتوانه علمی و تحلیل دقیق بر اپوزیسیون دولت می‌تازد و بدین وسیله جای پای خود را در تیم آقای کرزی محکم می‌کند. حاصل کار چند ساله اش سر انجام او را بحیث وزیر بی‌کفایت و بی‌اعتماد در پارلمان کشور تثبیت می‌نماید <br class='autobr' /> خیلی عامیانه است که شاخص اصلی شناخت رئیس جمهور محبوب امریکا را سیاه پوست بودن و افریقایی تبار بودن او بدانیم. داشتن جلد سفید و یا (…)</p> - <a href="https://kabulmobile.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://kabulmobile.com/local/cache-vignettes/L150xH127/arton2943-9b112.jpg?1769593480' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='127' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>وقتی یک فرد بی‌نام و نشان از طرف حلقات مغرض غربی بحیث وزیر خارجه در آغاز حکومت انتخابی بر کابینة آقای کرزی تحمیل می‌شود، دیگر او سر از پا نمی‌شناسد، بدون پشتوانه علمی و تحلیل دقیق بر اپوزیسیون دولت می‌تازد و بدین وسیله جای پای خود را در تیم آقای کرزی محکم می‌کند. حاصل کار چند ساله اش سر انجام او را بحیث وزیر بی‌کفایت و بی‌اعتماد در پارلمان کشور تثبیت می‌نماید</p></div> <div class='rss_texte'><p>خیلی عامیانه است که شاخص اصلی شناخت رئیس جمهور محبوب امریکا را سیاه پوست بودن و افریقایی تبار بودن او بدانیم. داشتن جلد سفید و یا رنگین در جهان متمدن در پنج قارة سیارة ما حتی بحیث یک خصوصیت فرعی هم در مورد رهبران بزرگ جهان مطرح نیست.</p> <p>آنچه مطرح بوده و هست اینست که پایة دانش و بینش و ارزش‌های عالی انسانی و سجایای اخلاقی و بالاخره قابلیت و خلاقیت و کاربرد عالیترین ستراتیژی‌های مبتکرانة سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی یک زمامدار چون باراک اوباما در چه حد و در چه سطح است؟!</p> <div class='spip_document_3389 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://kabulmobile.com/local/cache-vignettes/L387xH480/spanta-2-ab026.jpg?1769369613' width='387' height='480' alt='' /> </figure> </div> <p>به پندار نگارنده، آقای بارک اوباما پدر عصر خود نیست، بلکه فرزند عصر خود است و این اقتضأات و نیازمندی امریکا و جهان غرب و هم مردمان تمام قاره‌های روی زمین، اوباما را در دامان خود پرورد و او را منتخب خویش قرار داد.</p> <p>اوباما با خواست مردم ایالات متحدة امریکا همگام است و نمی‌تواند از آن تخطی کند. اوباما اراده کرده است تغییر را مطابق خواست امریکائیان و جهانیان (اعم از سفیدپوستان و رنگین پوستان) در قرن 21 به میدان ‌آورد و نقش شخصیت خود را در راه خیر و سعادت مردمان جهان ایفا کند. هرگاه برای یک لمحه او به تفرعات عندی و ذهنی بچسپد، سالها و حتی شاید قرن‌ها خودش و جامعه را به عقب ببرد. برای انسان مترقی امروز و شخص باراک اوباما پرداختن به سیاه و سفید در حکم خودکشی است. فقط دشمنان او و اپورتونیست‌های مکار در داخل امریکا و در خارج از آن منجمله در کشور ما این نغمه‌ها را سر می‌دهند که سیاهی، در امریکا زمام قدرت را به دست گرفت. این برداشت، برداشت عامیانة طرفداران کیش شخصیت است.</p> <p>این را باید دانست در امریکا به شخصی زمام امور سپرده شد که او ناکامی جامعة امریکا و مظلومیت کشورهای جهان را دقیق‌تر از سایر سیاستمداران و رقبای سیاسی اش درک کرده و طرح‌های علمی، عملی و منطقی را برای حل این پرابلم‌ها وعده داده است.</p> <p>شرم است که برداشت‌های عامیانه در مورد آقای باراک اوباما در تمام روزنامه‌های مربوط به جبهات اپوزیسیون دولت افغانستان به عبارات و شیوه‌های مونوتون و سخت خسته کننده و سطحی و تکراری، بدون محتوای علمی و جامعه شناسی به نشر می‌رسد.</p> <p>از طرف دیگر با پخش این مزخرفات به نفع جبهات سیاسی اپوزسیونی که هیچ طرح خلاقانه برای برون رفت از بن‌بست‌های موجود در جامعة افغانی نداشته و ندارند و تمام کمال شان به بهانه تخریب آقای کرزی، جلوگیری از وحدت ملی و همبستگی برادرانة همه اقوام ملت واحد ما (پشتون‌ها، تاجیک‌ها، هزاره‌ها، ازبک‌ها، ترکمن‌ها و نورستانی‌ها، اهل هنود و سک‌ها و …) در وطن واحد مان افغانستان است.</p> <p>تأسف نگارندة این سطور در این است که حتی وزیر محترم خارجة افغانستان هم در همین عامیانه‌گری لغزید و آب به آسیاب تخریبکاران وطن و ملت ما ریخت.</p> <p>نوشته اش در شمارة (245) روزنامة 8 صبح و تائید تشویق آمیز آن در شمارة بعدی از طرف یک عنصر دیگر ضد وحدت ملی افشاگر کرکتر ضعیف و اظهارات عامیانة ایشان که صرفاً به درد مخالفان دولت و قدرت‌طلب می‌خورد، اسف‌بار است.</p> <p>آقایان! شما به این چرندیات مصروفید بدانید، امریکائیان آگاه به ریش شما می‌خندند و اندیشمندان وطن به حال شما تأسف می‌کنند که شما تغییر زعامت سیاسی و اجتماعی در امریکا را تغییر قدرت بر له سیاه پوستان و بر علیه سفید پوستان تعبیر می‌کنید و از آن الگویی برای گروپ‌های سیاسی مرتجع و تفرقه افگن و ضد وحدت ملی افغان‌ها می‌سازید.</p> <p>باز می‌گویم، آقای باراک اوباما قبل ازین که از نظر نژادی مورد مطالعه و تحلیل قرار گیرد، 99 فیصد جوانب و ابعاد شخصیتش مربوط به دانش عمیق و دقیق او از جامعة امریکا و جهان بشری است، قابلیت‌ها و ابتکارات او در بند این چیزهایی که شما در کله‌های تان می‌پزید نیست.</p> <p>علاوه باید کرد که اگر زعامت امریکا یک لحظه به آنچه شما عنوان می‌کنید مصروف شود، خود و جامعه اش یک قرن عقب خواهد افتاد.</p> <p>بیــرون شــدم از قـــافله تا خار از پایم کشــم</p> <p>یک لحظه غافل گشتم و صد ساله راهم دور شد</p> <p>من بحیث یک روشنفکر عادی وطنم باورمند هستم که آقای باراک اوباما برای یک لحظه هم در فکر سیاه و سفید نخواهد شد و خود را وقف تغییرات بزرگ برای همه شهروندان امریکا و جهانی که ما در آن به سر می‌بریم، خواهد ساخت و نقش شخصیت خود را در تعمیر امریکا و جهان ایفا خواهد کرد نه در تخریب امریکا و جهان و نه در بها دادن بیهوده به سیاستمداران مرتجع و معامله‌گر و آزمون شده در افغانستان.</p> <p>وقتی یک فرد بی‌نام و نشان از طرف حلقات مغرض غربی بحیث وزیر خارجه در آغاز حکومت انتخابی بر کابینة آقای کرزی تحمیل می‌شود، دیگر او سر از پا نمی‌شناسد، بدون پشتوانه علمی و تحلیل دقیق بر اپوزیسیون دولت می‌تازد و بدین وسیله جای پای خود را در تیم آقای کرزی محکم می‌کند. حاصل کار چند ساله اش سر انجام او را بحیث وزیر بی‌کفایت و بی‌اعتماد در پارلمان کشور تثبیت می‌نماید.</p> <p>تا زمانیکه کرکتر اصلی‌اش هویدا نشده بود و زیر نقاب مقام وزارت خارجه مستور بود، کمابیش حیثیتش محفوظ بود، ولی اکنون که انتشارات وحدت شکن علیه وحدت و یک‌پارچه‌گی ملت افغانستان، لجن پراگنی می‌کنند و عکس داکتر عبدالله وزیر خارجة پیشین را در صدر کدرهای مستعفی و برحال دولت افغانستان که در واشنگتن انتظار ملاقات با اوباما را می‌کشند، با چهرة بشاش و پر امید و متفاوت با سه تن دیگر در صفحة ذهن خود و یا در صفحة اخبار و روزنامه‌های وابسته به مخالفین دولت تماشا می‌کند، به عجله قلم برمیدارد و در دل شب، مقاله‌ای می‌نویسد که در اثر آن بر چهرة ظاهری و موقف رسمی خود خط بطلان می‌کشد و در آستان جبهة مخالف دولت، ناشیانه سر خم می‌کند و توبه‌نامه‌ای تقدیم می‌دارد.</p> <p>داکتر رنگین سپنتا بخاطر قبول شدنش در جبهة اپوزیسیون دولت، از سیمای تابناک و اندیشمند و مبتکر رئیس جمهور منتخب ایالات متحدة امریکا، صرفاً یک سیاه افریقایی تبار ترسیم می‌کند و برداشت عامیانه از اوباما و از جامعة امریکا که دموکراسی دران در سطح بلند کمالش رسیده است، عجولانه در شمارة 245 روز پنجشنبه 2/دلو 1387 روزنامة 8 صبح زیر عنوان "قوام دموکراسی در ایالات متحدة امریکا"می نویسد:</p> <p>"سال پیش فلمی دیده بودم از یهودی مناهیم، در بارة تاریخ موسیقی. بازرگانان برده، جوانان ستبر و بلند بالای رنگین پوست را شکار کرده بودند و در عرشة کشتی به زنجیر بسته و برای فروش به امریکا می‌بردند. جوانان در زنجیر به صدای حزینی ترانه‌های محلی را زمزمه می‌کردند. صدها هزار سیاه پوست در کشتزارهای پنبه و مزارع امریکا جان دادند. بنای عظیمی را که امروز اوبامای سیاه پوست در سکوی آن سوگند وفاداری به قانون اساسی کشورش یاد کرد، نیز همین لشکرهای برده ایجاد کردند.</p> <p>دیروز چه فرخنده آغازی بود، برای نسل به سال رسیده ای من که سوسیالیزاسیون سیاسی مان را در دفاع از جنبش مدنی سیاهان امریکا، جنبش صلح علیه جنگ ویتنام و خروش مردم هند آغاز کردیم. ای دریغ! بهادرانی که در راه تحقق این آرزوها جان دادند، دیروز جای شان خالی بود.</p> <p>شب وقتی سوگند اوباما را در تلویزیون می‌دیدم، حس عجیبی داشتم. جدال دایمی که هرگز از سرم دست برنداشت بار دیگر آشکار شد. از خود پرسیدم که آیا چنین حادثة انقلابی در قارة اروپا، زادگاه دموکراسی ممکن و مسیر خواهد بود؟ آیا ممکن خواهد شد تا فرزند یک پاکستانی در انگلستان، فرزند یک ترک در آلمان و یا فرزند یک الجزایری در فرانسه از طریق رای اکثریت مردم به مقام ریاست جمهوری دست یابد؟ اصولاً طرح این سوال‌ها شرمنده ام ساخت.</p> <p>آیا ممکن خواهد بود، در افغانستان یک شهروند تاجیک، هزاره، ازبک و نورستانی به حیث رئیس جمهور کشور ما برگزیده شود؟</p> <p>بگذریم از اینان، آیا مکتب رفته‌گان کشور ما حاضر خواهند شد تا به نخبه‌گان آن ديگران رأي بدهند!</p> <p>در لحظاتي كه ذهن من مشغول طرح اين پرسش هاي بيهوده بود، به آن نخبه‌گاني انديشيدم كه در كشور من با صدور فرمان و دستورالعمل، اجازه نمي‌دهند به زبان مادري ام اشيا و افراد را صدا كنم. اين در حاليست كه من از هيچ قارة ديگر نيامده ام و با اين نخبه‌گان ريشه در يك فرهنگ و حتي يك تبار دارم. ببين تفاوت ره از كجاست تابه كجا!</p> <p>در سرزمين من ديگر انديشان به زنجير كشيده مي‌شوند. هندوان و سک‌‌ها كه باشنده‌گان و صاحبان اين سرزمين اند، به گونة نظام‌مند مورد ستم و تجريد و تهديد قرار مي‌گيرند و در آن جاي ديگر شايستگان اقليت‌ها بر سكوي قدرت براي خدمت به ميهن شان تكيه مي‌زنند.</p> <p>آقاي اوباما، ماستر پرزدنت!</p> <p>انتخاب شما را براي مردم كشور شما و همه آنانيكه خواهان صلح و عدالت درين جهان اند، تبريك مي‌گويم. اين خوشنودي يك وزير خارجه نيست، خوشنودي يك مبارز حقوق بشري و وفادار به ارزش‌هاي شهروندي است."</p> <p>آقای رنگین سپنتا!</p> <p>شما اشخاص و افراد، خاصتاً شخصیت‌های بزرگ و معروف و محبوب ملتها را از روی ارزش‌ها و دانش‌ها و طرح‌های علمی و دانشمندانه و عملکردهای شجاعانة آنها می‌شناسید و یا از روی رنگ جلد و تبارش؟!</p> <p>حضرت خیرالبشر پیغمبر بزرگوار اسلام، به بلال بخاطر سیاه بودن و حبشی‌تبار بودنش آنقدر منزلت قایل نبود، زیرا سیاهانی که آگاهانه در خدمت ابوسفیان و خانمش هنده، قرار داشتند، زیاد بودند. بلال بخاطر ایمان و ایقان نیرومندش به امر توحید و فداکاری اش به تمدن عظیم‌الشأن اسلام که خود پیغمبر اکرم (ص) بنیادگذار آن بودند، مورد محبت و احترام و اعتماد قرار گرفت.</p> <p>شرافت‌الانسان بالعلم والادب لا بمال و النسب.</p> <p>سیاه بودن و افریقایی تبار بودن باراک اوباما در شخصیت این سیاستمدار قرن 21 یک امر کاملاً فرعی است که حتی جز دشمنان اندیشة او و اپورتونیست‌های بی‌فرهنگ، هیچ فرد متمدن بدان نمی‌پردازد.</p> <p>ابتکارات و عملکردها و تدابیر پر ارزش وی در راه تأمین امن و صلح و رفاه مردم، محل امیدواری‌ها و قضاوت همه بشریت متمدن در سیارة ما خواهد بود، نه آنچه را شما نشخوار می‌کنید و دست‌آویزی به جبهة سیاسی پرعقده و ماجراجوی اپوزیسیون بحیث یک وزیر خارجه درین لحظات بسیار بسیار حساس کشور از طریق رسانه‌هایی که با زنجیرهای مشبک به مخالفین دولت و حامیان منطقوی آنها، بسته اند، به دست می‌دهید.</p> <p>چقدر مایة تأسف است که درین روزها تمام رسانه‌های وابسته به مخالفین دولت که شب و روز به بهانة کوبیدن آقای کرزی، در حقیقت یک قوم معین ملت افغان را مستقیم و غیر مستقیم می‌کوبند و مانع وحدت مستحکم اقوام باهم برادر ملت واحد افغانستان می‌شوند و شما بحیث یک وزیر خارجة برحال، با آنها همداستان می‌شوید.</p> <p>راستي به حال ملتم بايد خون بگيريم كه يك وزير خارجه اش، يك دكتر و حقوق‌دان در چنين چاه تنگ فكري اسير است، حال ديگر مكتب خوانان ما چه خواهد بود. راست است كه اپورتونيزم ديگر به يك هنر تمام عيار تبديل شده است.</p> <p>من خود را مكلف مي‌دانم كه به شما و مانند شما همقطاران تان در نوشتة ديگرم درس روشنفكري بدهم. تا شما خود را بشناسيد كه روشنفكر نبوده ايد و نيستيد و به خود حق ندهيد كه نقش شخصيت آقاي باراك اوباما را به خاطر منافع شخصي تان به لجن بكشيد و در راه تأمين وحدت ملي افغانستان به نوبة خود سنگ اندازي كنيد.</p> <p>روشنفكران حقيقي وطن نه يك پشتون را كه صرفاً‌ از قوم پشتون نماينده‌گي كند و نه يك تاجيك را كه صرفاً از تاجيك ها نماينده‌گي كند و نه يك هزاره را كه تنها و تنها به قوم هزاره بيانديشد و همچنين نه يك ازبك را كه جز ازبك كسي ديگري را بحيث شهروند كشور نشناسد و نه يك نورستاني و ... غيره را كه جز به قوم خود نينديشند، بحيث رئيس جمهور افغانستان، نمي‌خواهند.</p> <p>رئيس جمهور افغانستان بايد اولاً از نظر خصايص انساني يك انسان واقعي باشد و در ثاني يك افغان راستين باشد. به همه افغانها بيانديشد، همه افراد و اقوام وطن را باهمه مشخصات آنها از جان ودل دوست بدارد و به همه خدمت كند و از طريق خدمت به مردم عبادت خداي يكتا (جل جلاله) را بجا آرد و چهرة تابناك يك افغان مسلمان و فرزند مبارزه و نياز ملت عذاب‌ديدة افغان باشد. در مورد چنين شخصيت به هيچ وجه اين طرح نيست كه حتماً پشتون باشد و يا حتماً هزاره باشد و يا تاجيك و ازبك باشد و ... باشد. مهم اينست كه وي انسان واقعي و افغان واقعي و وطندوست واقعي و داراي طرح‌هاي منطقي و مفيد براي ملت و وطن باشد. از همه بالاتر خداپرست و خداجوي حقيقي و داراي شايسته‌گي‌هاي ممتاز علمي و عملي باشد. نمونه و الگوی تقوای فردی، اجتماعی و سیاسی باشد.</p> <p>بیان این حقایق، ساده است، ولی بکار بستن آنها خیلی دشوار است. فهم آن‌، ايمان و عقيده راسخ به وحدت جامعة افغاني را از يك رئيس جمهور منتخب طلب مي‌كند. افغان بودن را به معنی دقیق کلمه طلب مي‌كند، نبوغ رهبري و عشق به حقيقت را طلب مي‌كند. درينجا پاي ديپلوماسي‌ها لنگ است، اين عرصة پهناور جولان عاشقان افغانستان است نه عرصة خيز و جست اپورتونيست‌ها و عناصر بی‌وطن که جیره‌خوار بیگانه‌گان اند و نان را به نرخ روز مي‌خورند و هر دم چهره بدل مي‌كنند و يا در صدد انتقام‌گيري‌هاي قومي و قبيلوي هستند.</p> <p>عمده‌ترين اصل درين زمينه اينست كه ملت ما و روشنفكران حقيقي افغانستان خواهان رئيس جمهوريست چون شاه امان‌الله که وطن را از استعمار بریتانیا آزاد ساخت و چون شهيد محمد داؤود که وطن را از سيطرة يك نظام فرسودة سلطنتي به نظام جمهوری بدل كرد و چون شهيد داكتر نجيب‌الله كه در سال 1367 آخرين سرباز اردوي اشغالگر و تجاوز‌گر شوروي را از وطن محبوبش بیرون ساخت و بخاطر بقاي خود با هيچ بيگانة مغرض، معامله نكرد.</p> <p>فرياد پرخروش ملت افغانستان از كران تا به كران دنيا بلند است كه ما ديگر معامله‌گران با ابر قدرت‌های شرق و غرب و متحدان منطقوی آنها را نمي‌خواهيم.</p> <p>ما رئيس جمهوري را مي‌خواهيم كه به ملت خود و سرزمين خود متكي باشد و توكل به ذات اقدس الهي داشته باشد.</p> <p>اينست خواست مبرم ملت ما و خواست جدي روشنفكران حقيقي افغانستان.</p> <p>همانطوريكه آقاي باراك اوباما فرزند با ارادة ملت خود است،‌ رئيس جمهور ما در انتخاباتي كه پيش رو داريم بايد کسی باشد که فرزند ملت افغان باشد. نه مهره‌اي در دست بیگانه‌گان، بلكه رئيس جمهور ما بايد سنتیز عصر خود در وطن محبوب ما افغانستان باشد.</p> <p>اینکه شما از نابودی هزاران سیاه پوست امریکا تذکر می‌دهید. فراموش نکنید که صدها هزار نه بلکه صدها ملیون انسان در اثر پلان‌های شوم استثمارگرانه و غارتگرانة قارون‌های آمریکایی و اروپایی در هند، جنوب‌شرق آسیا، در آمریکای لاتین، در شرق میانه و در همین کشور آفت‌زدة خود مان بیرحمانه از میان رفته اند و می‌روند. آنها این جنایات را تنها در خود امریکا علیه سیاهان آن کشور انجام نداده اند، بلکه آنچنانکه گفتم خلقهای بزرگی را در قاره های آسیا و افریقا و امریکای لاتین را غارت کرده اند و به نابودی و تباهی کشانده اند.</p> <p>شما در نوشتة تان به صراحت اظهار داشته اید که سیاهان در امریکا در نتیجة سیاست اپارتاید سفید پوستان این همه عذاب کشیدند و بلافاصله آرزو می‌کنید روزی را که در افغانستان یک هزاره، ازبیک، تاجک و نورستانی حق بیابد، رئیس جمهور شود، یعنی همان نقشی را که قارون‌های سفید پوست در امریکا علیه رنگین پوستان انجام دادند، قومی که همین اکنون در افغانستان مورد قهر و غضب شما هست، یعنی قوم پشتون، همان ظلم‌ها را، همان ستمگری‌ها را، همان حق تلفی‌ها را در افغانستان انجام داده است.</p> <p>از شما می‌پرسم، اولاً آیا شما آقای داکتر رنگین سپنتا تا همین یک هفته قبل به همین عقیده بودید؟! اگر بودید عملکرد تان و حاصل تلاش منطقی تان را به ملت نشان بدهید.</p> <p>ثانیاً متن همان فرمان را که کدام زعیم افغانستان یا کدام یک از نخبگان این وطن خاصه که پشتون تبار بوده، در افغانستان صادر کرده باشد که هیچ فرد ملت به زبان مادری خود تکلم کرده نمی‌تواند، به ملت افغانستان معرفی کنید.</p> <p>قبل از آنکه مردم افغانستان از لغو برده‌گی در امریکا آگاهی یابند، فرمان لغو برده‌گی در افغانستان توسط شاه امان‌الله صادر و تحقق یافت. آیا هندوان و سک‌های افغانستان در مجموع در امن و رفاه به سر می‌برند، یا پشتون‌ها؟!</p> <p>من عزیز "عازم" در مقام دفاع از پشتون‌ها در برابر سایر اقوام قرار ندارم و آنرا یک عمل ننگین و غیر منطقی می‌دانم، زیرا به این کار هیچ ضرورتی وجود ندارد. من در برابر سیاستمداران بی‌انصاف و اندیشه پردازان تجارت سیاسی، در دفاع از حقیقت و دفاع از امر وحدت ملی افغانها قرار دارم. در برابر آنانی که بدون دستاویز واقعی بر یک قوم محترم مؤمن و وطندوست و زحمتکش و حق‌شناس و آزادة پشتون افتراأت ظالمانه بصورت مستقیم و غیرمستقیم بخاطر منافع فردی و گروهی شان روا می‌دارند و نسل جوان اقوام غیر پشتون وطنم را به گمراهی سوق می‌دهند و نفاق ملی را دامن می‌زنند، تا پای جان می‌رزمم.</p> <p>اگر یک شخص دارای فرهنگ قبیلوی چنین آرزویی مانند شما می‌کند، تقصیری ندارد. جهان‌بینی او در همان قبیله و محله زیستش محدود ست، ولی شخصی که به قیمت رنج عظیم ملت افغانستان که متشکل از (اقوام پشتون، تاجیک، هزاره، ازبک و ترکمن، نورستانی و ...) است، مکتب خوانده است و تحصیلات عالی کرده و داکتر شده و مدعی روشنفکری و مبارزه در راه تأمین حقوق بشر است، روادار نیست که همه مردم آگاهانه و با وحدت نظر در انتخابات شرکت کنند و انسان دارای صفات عالی رهبری را در مقیاس سراسر ملت واحد افغانستان انتخاب نمایند. این یک مصیبت بزرگ است. بحال این ملت فقیر باید خون گریست که داکترش چنین می‌اندیشد.</p> <p>در خانه اگر كس است، همين قدر بس است.</p></div> https://kabulmobile.com/article2800.html https://kabulmobile.com/article2800.html 2009-01-06T01:00:00Z text/html fa عبدالعزيز "عازم" <p>من در همین مقالة "فریاد پرخروش ملت افغانستان" به موازات اندیشه‌های ستمی‌گری، اندیشه‌های تفوق طلبی افغان ملتی‌ها را نقد و رد کرده ام، که دوهمه سقوی مربوط به آنها می‌شود. <br class='autobr' /> با عرض حرمت اظهار می‌دارم که اخیراً در سایت انترنتی "فراتر از مرزها" به نام‌های مستعار (هارون فیض آبادی، پیکار، نیکزی، امیر شهسوار، نیک اندیش، اسد و متولی) نوشته‌هایی که تقریباً همه از یک دست نگاشته شده و هیچ مفاد علمی و اخلاقی را در بر ندارد و پر از دشنام‌های رکیک علیه نویسندة مقالة (فریاد پر خروش ملت افغانستان) منتشره در (…)</p> - <a href="https://kabulmobile.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://kabulmobile.com/local/cache-vignettes/L140xH150/arton2800-df2df.jpg?1769593480' class='spip_logo spip_logo_right' width='140' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>من در همین مقالة "فریاد پرخروش ملت افغانستان" به موازات اندیشه‌های ستمی‌گری، اندیشه‌های تفوق طلبی افغان ملتی‌ها را نقد و رد کرده ام، که دوهمه سقوی مربوط به آنها می‌شود.</p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>با عرض حرمت اظهار می‌دارم که اخیراً در سایت انترنتی "فراتر از مرزها" به نام‌های مستعار (هارون فیض آبادی، پیکار، نیکزی، امیر شهسوار، نیک اندیش، اسد و متولی) نوشته‌هایی که تقریباً همه از یک دست نگاشته شده و هیچ مفاد علمی و اخلاقی را در بر ندارد و پر از دشنام‌های رکیک علیه نویسندة مقالة (فریاد پر خروش ملت افغانستان) منتشره در سایت انترنتی کابل پرس^{<a href="https://www.kabulpress.org" class='spip_out' title="تعریف/واژه: کابل پرس نام رسانه آزادی است که در سال 2014 میلادی توسط شاعر و نویسنده هزاره (…)">?</a>}، نگاشته و نشر گردیده و معلوم نیست که نویسنده و یا نویسنده‌گان آنها کیانند.</p> <p>شاید یک یا دو نفری باشند که گردانندة سایتی به نام "فراتر از مرزها" اند و نوشته‌هایی را صرفاً بخاطر تخریب و اهانت به عزیز عازم پخش کرده اند و از جانبی هم به احتمال قوی ستمی‌ها و ستمی‌مآبان بدنام چپی و راستی که امروز در یک جبهه مدغم شده اند و در برابر شخصیت های ملی و خدمتگاران جامعة افغانی عقده‌مند اند، پیروان خود را به طور پلان شده توظیف می‌دارند تا با چنین نوشته ها ذهنیت نسل جوان را در برابر عاشقان این وطن که محصول ده ها سال رنج و تفکر این ملت بدبخت اند، مغشوش سازند و این منتهای بی انصافی و جفا در حق ملت واحد افغانستان است.</p> <p>من به ایدیولوگ‌های سیاست ستمی‌ها محترمانه اظهار می‌دارم که: نباید سیاست شان را در سطح کوچه بازاری تنزل دهند. خوب خواهد بود بصورت علمی و متکی به استنادات تاریخی، نوشتة عزیز عازم را نقد کنند نه اینکه بصورت غیرمسؤولانه به جعل‌سازی و افتراأت و دشنام‌پراگنی دست یازیده شود و بدینوسیله حضور سیاسی خود را در وطن خفیفتر سازند. </strong> (عازم)</p> <p>هموطنان محترم که نامه‌های تان بدون عنوان و حتی بعضاً بدون ذکر اسمای تان در سایت انترنتی (فراتر از مرزها) در برابر نوشتة عزیز "عازم" نویسنده مقالة "فریاد پرخروش ملت افغانستان" یکی پی دیگر نشر شده است، سلام بر شما!</p> <p>من با شما همزبان هستم. اما خله‌ها و ناله‌های قلب مرا احساس و درک نمی‌کنید، لذا خود را در یک تخالف و تضاد بیهوده با من قرار داده اید.</p> <p>قبل از اینکه اشتباهات هر یک از شما را یکایک در نوشته‌های تان برای خود شما و سایر هموطنان بیان بدارم، مختصراً عوامل تاریخی بدبختی ملت خود را بصورت اجمالی یادآور می‌شوم:</p> <p>بدبختی‌های ملت خود را که روشنفکران چپی و راستی محصول آن اند، در یک مقطع کوچک زمانی یعنی (از سال 1357 به اینسو) نمی‌توان یافت. برای دریافت آن باید به عقب برگردیم و آنرا در دوران امپراطوری مغلی هند و صفوی های فارس (ایران) جستجو کنیم و بعد کمی جلو بیاییم:</p> <p>لشکرکشی‌های نادر افشار از غرب و دست‌درازی‌های روس‌های تزاری از شمال و دست‌‌اندازی‌های امپراطوری بریتانیا در نیم قارة هند که محصول بلافصل همة این حوادث گوناگون منطقوی و جهانی همانا ایجاد امپراطوری احمدشاه درانی بود، سرنوشت مردم وطن ما را در آن زمان رقم زد.</p> <p>انتقال پایتخت کشور از قندهار به کابل، نفاق و خانه‌جنگی‌های نواده‌های احمدشاه ابدالی، انتقال قدرت مرکزی به خاندان بارکزایی‌ها (که آن هم مولود مداخلات بیگانه‌گان در وطن ما بوده) و شدت تضاد میان دو امپراطوری استعمارگر قرن 19 بریتانیای کبیر و امپراطوری روسیة تزاری و بالنتیجه دستبرد‌های انگلیس‌ها، (از طریق هند بریتانوی) روس‌ها و ایرانی‌ها در سرزمین امپراطوری احمدشاه درانی و ایجاد خطرات احتمالی جنگ بین انگلیس و روس منتج به ایجاد کنفرانس 1907 برلین شد که در آن سرنوشت افغانستان در غیاب مردم این سرزمین در خارج از وطن شان در مرکز اروپا تعیین گردید و این سرزمین بنام سرزمین بفر میان دو امپراطوری قرن 19 تثبیت شد. سر انجام افغانستان باقی مانده از میراث احمدشاه درانی (در نقشه جغرافیایی شکل مشک سقاب) به دست امیر عبدالرحمن خان رسید و همین میراث اکنون در دست ماست که به جهنم ظلم و ستم و فساد برای مردم این دیار در دل آسیا درین دهة اول قرن بیست‌ویک، تبدیل شده است.</p> <p>دوران زمامداری امیر عبدالرحمن خان هیچگونه افتخاری برای افغان‌ها از خود باقی نگذاشته جز رنج، زیرا امیر عبدالرحمن خان یک پادشاه مستقل نبود. او امیری بود از جملة امیرانی که میان دو امپراطوری یک ساحة بفر را حکمروایی می‌کرد منتهی در ایجاد و تحکیم یک دولت مرکزی مقتدر، توانمندی خاص داشت.</p> <p>برای نخستین بار غازی شاه امان‌الله قیام مسلحانه را علیه تجاوزگران انگلیس رهبری کرد و سلطنت مستقل افغانستان را اعلام نمود. وی مشی ترقی‌خواهانه را به صفت یک پادشاه دموکرات در پیش گرفت.</p> <p>نادرخان که در جنگ میهنی ضد اشغالگران انگلیسی، کریدت ملی در جبهه جنوب به دست آورد، بعد از غایلة حبیب‌الله کلکانی زمام امور کشور را به دست گرفت. فرزندش کاملاً شبیه به امارت امیر حبیب‌الله پسر امیر عبدالرحمن خان زنده‌گی و زمامداری کرد. در خاندان نادرخان، تنها یک نفر شایستگی زمامداری را پیدا نمود که هم در دوران صدارت خود و هم در دوران ریاست جمهوری خود خدمات ارزشمندی به مردم کشور ما از موضع یک شخصیت ملی و ترقی‌خواه و در عین حال منضبط و با اتوریته عمل ‌کرد و آن (شهید محمد داود فقید) بود. همانسان که غازی شاه امان‌الله مورد توطئة انگلیس‌ها قرار گرفت، محمد داوود هم مورد توطئة رهبران شوروی‌ قرار گرفت. کودتای ثور 1357 ضربة دومی بود که بعد از دسیسه علیه نهضت امانی، نصیب ملت عذاب دیدة افغان شد، و دسیسة سوم همان کودتای ناجوانمردانه پرچمی‌های ستمی‌مآب بود که علیه شهید داکتر نجیب‌الله و بر ضد مشی مصالحة ملی و پلان پنج فقره‌یی صلح ملل متحد به دستور سازمان استخبارات روس درتبانی با عمال پاکستانی، به نفع ISI و نواز شریف ها انجام یافت.</p> <p>حاصل این یادآوری مقدماتی اینست که ملت و سرزمین ما از قرنها به اینسو در معرض تاخت و تازها و تجاوزات اجانب قرار گرفته و شخصیت‌های ملی وطن، مورد دسایس بیگانه‌گان به وسیلة عمال داخلی شان واقع شده اند.</p> <p>شما تا اینجا به این نظر اجمالی من ممکن است موافق باشید. اینک مطالبی را پیرامون نوشته‌های شما ذیلاً می‌نگارم:</p> <p>آقایان!</p> <p>شما از حقایق در مقالة من بیگانه مانده اید، درحالیکه مقالة منتشرة من در سایت انترنتی کابل پرس با جوابیة من به آقای جواد ناصری همین اکنون در دست شما است، به آن توجه و دقت نمی‌فرمایید.</p> <p>دوران کار من در شاروالی فیض آباد بدخشان و هم دو مرتبه بحیث والی در آن ولایت و در هر مرتبه کمتر از سه ماه نه بیشتر، از نظر شما دور مانده است یا به شما از طرف مخالفین اندیشه‌های سیاسی و اجتماعی من، هدایات و اشاراتی صورت گرفته باشد و شما هم بدون تأمل آنچه را مامورین دولتی آن زمان در ولایت بدخشان، علیه بدخشانیان انجام داده اند، بی‌باکانه به آدرس من حواله کرده اید.</p> <p>بخوانید!:</p> <p>من عزیز عازم از طرف وزیر داخله عبدالقدیر در بهار سال 1354 در اثر اندیشه‌ها و موضع‌گیری سیاسی ام، از مرکز به شاروالی فیض آباد ولایت بدخشان تبعید شدم و تا 7 ثور 1357 در همان وظیفه بودم. وقتی رهبر حقیقی ح.د.خ.ا. شادروان شهید میر اکبر خیبر در 28 حمل 1357 ترور شد و یک هفته بعد طبق سناریوی شوروی‌ها، خونتای 7 ثور به وسیلة مشتی کودتاچی علیه رژیم ملی جمهوری افغانستان صورت گرفت، رئیس و مؤسس جمهوریت و زمامدار ملی افغانستان فقید محمد داوود شهید شد. بعد از شهادت آن رادمرد غم و درد وطن و مردم، مرا در اندوه فراوان اندر ساخته و خطرات و پی‌آمد‌های ناگوار آنرا در وطنم استشمام می‌کردم، زیرا در طول یک هفته دو شخصیت بزرگ انقلابی و ملی طبق پلان بیگانگان از این دنیا رفتند و افغانستان را بی سر و سرپرست گذاشتند.</p> <p>چون من عضو ح.د.خ.ا (جناح پرچم) بودم، مانند همه اعضای حزب واحد د.خ.ا. به امضای نور محمد ترکی رئیس شورای انقلابی بحیث والی بدخشان تعیین و مقرر شدم.</p> <p>اگر برای شما، مغرضین سیاسی چنین حرفهائی یاد داده اند که تمام جنایات امین و رفقایش را در آن ولایت که بعد از سرطان 1357 (بعد از برطرفی من از ولایت بدخشان و قرار گرفتنم در زیر ساطور نیرو های حاکم آن زمان، انجام داده شده، با یک سلسله اتهامات ناروا و افتراأت جعلی در سایت انترنتی (فراتر از مرزها) نشر نمایید، این حقیقت را از نظر دور ندارید که: پشتون‌ها ضرب‌المثل دارند، می‌گویند: د درواغو مزل لند دی (منزل دروغ کوتاه است).</p> <p>بدانید که خاک خشک به دیوار نمی‌چسپد.</p> <p>شما به کسی اخطار می‌دهید که هزاران هزار مرمی از سرش گذشته است. کسی که هر لحظه برای شهادت آماده است، از اخطار‌های عناصر اشتباه‌کار نترسیده و نمی‌ترسد. این دروغ پردازان و جاعلان تاریخ اند که می‌ترسند و حتی شهامت معرفی کردن خود را ندارند و جز قرار گرفتن در خدمت مغرضین، فضیلت دیگری را واجد نیستند.</p> <p>از نظر سیاسی من در تمام مدت وظیفه ام در شاروالی بدخشان با اخوانی‌ها و سازایی‌های آن دیار هیچگونه مشکلی نداشتم و حتی دلسوزی من به یک عده روشنفکران شریف و با تقوای سازا و سفزا به دو علت بیشتر بود: اول بخاطر اینکه آنها از نظر اجتماعی آدم‌های سالم بودند و گاه‌گاهی مورد آزار مقامات ولایت هم قرار می‌گرفتند و ثانیاً بخاطر اینکه من می‌دانستم که اینها از طرف رهبران تجارت‌پیشه و سیاسی شان اغوا شده اند.</p> <p>من در مناسبات خود، کدرهای جوان و سالم سازمان انقلابی زحمتکشان افغانستان را به اندیشه‌های سیاسی و اجتماعی خود آنچنانکه شما افترا کرده اید، جذب نمی‌کردم، بلکه آنها را متوجه خود شان و معنویت شان می‌ساختم و به داشتن تقوای سیاسی، فردی و اجتماعی آنها را تشویق می‌کردم و در برابر زورگویان دولتی و غیر دولتی از آنها پشتیبانی می‌نمودم و تا همین حالا در مورد عناصر پاک و با تقوای آن گروه همین نظر را دارم، آنچنان که در مورد همه هموطنان پاک و پرهیزگاران اجتماعی و سیاسی همین نظر را داشته ام و دارم، در مورد رهبران و کدرهای با صلاحیت آنها و عناصر بی‌سویه و حق ناشناس آنها چه چپی چه راستی تنها به ابراز تأسف اکتفا کرده ام و می‌کنم.</p> <p>زمانیکه وحشت‌سالاری چپی در اثر خونتای 7 ثور 1357، در وطن حاکم شد، من دو ماه و 20 روز در آن ولایت والی بودم. نمیدانم هدف شما از این مغالطه که گویا امین صدراعظم بود و مرا به صورت فوق‌العاده بحیث والی مقرر کرد، چه است؟!</p> <p>حقیقت اینست که فرمان تقرر من به امضای نور محمد ترکی که هم رئیس شورای انقلابی و هم صدراعظم و هم منشی عمومی کمیته مرکزی ح.د.خ.ا. بود، صادر شده است و صلاحیت تعیین و تقرر والی‌ها را از طریق شورای انقلابی که ح.د.خ.ا. آنرا رهبری می‌کرد، کسی دیگری نداشت و امین هنوز این موقعیت را نداشت که والی‌ها را به فرمان خود تعیین نماید.</p> <p>قبل از رسیدن فرمان و حتی قبل از رسیدن شفر تقرر من از وزارت داخله، خود مردم فیض‌آباد به اثر شناختی که از من داشتند مرا از میان یک گردهم‌آیی در قطعة 24 بر شانه‌های شان برداشتند و تا لیسة کوکچه بردند. من از آقای ناله که با هوشیاری مرا متوجه ساخت از شانه‌های اشخاصی که نمی‌شناختم پائین شدم و قلباً از آقای ناله اظهار تشکر کردم و گردهم‌آیی را در همانجا پایان یافته اعلام کردم. فردای آن روز به تاریخ 11 ثور 1357 در جریان یک گردهم‌آیی چند تن از افسران و مامورین بلند رتبة ولایت از جمله مستوفی ولایت، مدیر فواید عامه ولایت و آمر پروژة آبیاری و عده‌ای افسران قطعة 24 که همه از شاگردان من در حربی پوهنتون بودند، تحت تأثیر احساسات شان مرا به شانه‌ها برداشتند و به همراهی مردم به دفتر ولایت بردند. چون والی نظام پیشین شب قبل وظیفه را ترک و به کابل آمده بود، برای اینکه خلای اداری به میدان نیاید و نیز مشکلی برای خانوادة وی که بی‌سرپرست مانده بودند به میدان نیاید، ادارة ولایت را به دوش گرفتم.</p> <p>شما نوشته اید که: "جنرال همایون فرمان تقرر عازم را به حیث والی در خیابان به مردم خواند و رفقایش او را به شانه‌های مردم سوار کردند." اولاً شخصی بنام جنرال همایون در بدخشان وجود نداشت، بلکه به تاریخ 12 ثور در جریان یک گردهم‌آیی در خیابان، مدیر اداری ولایت، فرمان تقرر مرا که شفری از طرف وزارت داخله رسیده بود، قرائت کرد. من عسکر بودم و می‌دانستم وقار و حیثیت و نزاکت‌های اداری را چگونه حفظ و مراعات کنم و موقف خود را خوب درک می‌کردم. علاوتاً تجربة لوی ولسوالی و شاروالی را داشتم. درینوقت من والی برحال قانونی بودم، موتر داشتم، ممکن نبود که کسان دیگر جرأت بکنند و مرا بر شانه‌های مردم سوار کنند.</p> <p>در آن کمتر از 3 ماه که من والی بدخشان بودم، یک نفر نه زندانی شده نه کشته شده است. بلکه آن نوجوانان سازا و سفزا را که تحت فوکس دولت تازه به قدرت رسیده قرار داشتند، از زندانی شدن و نابود شدن با قاطعیت حمایت کردم و نجات دادم، نمونه اش همین آقای عبداللطیف پدرام است، بروید از خودشان بپرسید، هرچند من از نظر سیاسی با حزب کنگرة ملی و حزب جمعیت و آنعده پرچمی‌هایی که در جبهة ملی منحل شده اند، موافق نیستم.</p> <p>در 2 حمل 1359 بار دوم به حیث والی بدخشان در اثر درخواست و تقاضای مصرانة موسفیدان بدخشان مقرر شدم. در 20 سرطان همان سال پایم شکست و راهی شفاخانه گردیدم.</p> <p>یکی از شما نوشته است که عازم در رشوت گیر آمده، شکست پای خود را بهانه ساخت و به کابل آمد و بجای آن رفیقش منصور هاشمی اداره ولایت بدخشان را به دست گرفت و به کشتار و قصابی مردم پرداخت ... .</p> <p>این نه تنها کذب محض است بلکه بسیار سخیف است.</p> <p>همة مردم بدخشان از این اظهارات شما وجداناً ناراحت می شوند، و عده‌ایکه در کابل اند و این نوشته های شما را خوانده اند، سخت متأثر شده اند و نویسنده‌گان این لاطائلات را نفرین کردند. پای من در جریان وظیفه در 20 ماه سرطان 1359 زمانیکه بار دوم در اثر خواست و تقاضای مکرر مردم بدخشان در زمان زمامداری ببرک کارمل که بحیث والی انجام وظیفه می‌کردم، شکست، درحالیکه همه می‌دانند که منصور هاشمی در سالهای 1357 و 1358 در بدخشان به قصابی هموطنان خود مشغول بود و از آینده نمی‌اندیشید و در سال 1359 او در زندان بود.</p> <p>این را باید به روشنی درک کنید که شاید هر دروغ و افترأ مؤقتاً اشخاص بی‌خبر را تکان دهد، اما اتهام و افترای رشوت و سؤاستفادة مادی را در مورد عزیز عازم در سراسر کشور هیچ فردی نمی‌تواند بپذیرد. بیهوده خود را زحمت می‌دهید. تمام افتراأت تان به صفر ضرب شده است.</p> <p>یکی از شما ها گفته اید که آقای عازم از کتاب دوهمه سقاوی پیروی کرده است.</p> <p>آقایان! شما در کله های تان مغز دارید؟! چرا از مغز تان کار نمی‌گیرید؟! من در همین مقالة "فریاد پرخروش ملت افغانستان" به موازات اندیشه‌های ستمی‌گری، اندیشه‌های تفوق طلبی افغان ملتی‌ها را نقد و رد کرده ام، که دوهمه سقوی مربوط به آنها می‌شود.</p> <p>چرا من به تنهایی شمشیر دو دم را به دست گرفته ام، هم سکتاریزم را می‌کوبم و هم شوونیزم را؟! من هردوی آنها را خلاف خواست ملت افغانستان می‌دانم و هردو را محکوم تاریخ افغانستان.</p> <p>یکی از شما گفته اید: "عازم در همان ماه اول کارش در زمان ترکی، ولسوالی را به نام کریم که یک خلقی و شخص قاتل و بی‌وجدان بود، به درواز برد و به مردم معرفی کرد."</p> <p>این اظهارات دیگر تشت رسوائی شما را از بام به زمین انداخته است.</p> <p>بنام کریم هیچ فردی را مردم درواز نمی‌شناسند که عازم او را به ولسوالی درواز برده باشد و بحیث ولسوال به مردم معرفی نموده باشد.</p> <p>حقیقت این است که من در ماه جوزای 1357 محمد اسرائیل راسی را که یک جوان با سویه و تعلیم یافته بود و از مرکز بحیث ولسوال درواز مقرر شده بود، به ولسوالی درواز بردم و به مردم معرفی کردم. موصوف خلقی هم نبود بلکه به جناح پرچم مربوط بود، همان اسرائیل راسی که بعدها مدت 6 سال بحیث منشی کمیتة ولایتی بدخشان ایفای وظیفه کرد.</p> <p>در نوشتة دیگر شما خواندم که: "عازم! خود را از نظر مردم پنهان کنید!"</p> <p>تشکر (!) از این مشورة دلسوزانة تان (!). بدانید که دشمنان مردم، خود را از نظر مردم پنهان می‌کنند و به جز در پرده تلویزیون در هیچ جایی دیده نمی‌شوند. من که سراسر زنده‌گی ام وقف مردم شده است، همه روشنفکران چپی از این وطن کوچ کردند و اکنون سروکلة شان در سایت‌های انترنتی پیدا شده. من در تمام دوره‌ها حتی برای یک روز از کابل خارج نشده ام. من به خدا(ج) معتقد و مؤمن هستم و به مردم شریف و حق شناس وطن محبوب خود افغانستان تکیه دارم.</p> <p>درینجا باید بگویم من خوشبخت‌ترین انسان وطن هستم، زیرا سیاه‌ترین اقشار متحجر مرا دشنام می‌دهند، عناصر فاسق و فاجر مرا دشنام می‌دهند، رشوه‌خواران و اختلاص‌گران مرا دشنام می‌دهند، تاجران و قاچاقبران مواد مخدر مرا دشنام می‌دهند، نفاق افگنان و دشمنان وحدت ملی افغانستان مرا دشنام می‌دهند، شما آقایان جاعلین تاریخ و قصابان حقیقت مرا دشنام می‌دهید. برای یک مبارز راستین راه آزادی زحمتکشان و یک مبارز راه تأمین وحدت ملی وطن، لذت‌بخش، سعادت‌بار و افتخار آفرین است.</p> <p>در طول این سی سال من در همین کابل آزادانه و سربلند کار و زنده‌گی کرده ام. هیچکسی پیدا نشد که کوچکترین ادعایی علیه من داشته باشد، چطور شد که بعد از نشر مقالة من به عنوان "فریاد پرخروش ملت افغانستان" به یکباره‌گی این همه اتهامات و جعل‌ها علیه من بعد از سی سال وظیفه ام در بدخشان، در یک سایت انترنتی پخش می‌شود؟!</p> <p>رهبران چپی و راستی ستمی‌ها وقتی که سندی برای محکومیت من به دست ندارند و دانشی که بتوانند به وسیلة آن نظریات اجتماعی مرا با قوت رد بکنند، ندارند، به این مزخرفات دست می‌زنند. این کارهای سخیف آنها را خفیف‌تر و حقیرتر می‌سازد و اسباب محکومیت تاریخی آنها را بیشتر فراهم می‌کند.</p> <p>این جواسیس بیگانه و تفرقه افگنان در میان ملت واحد ما اند، که از مردم خود را مخفی می‌دارند. من به این بدن خود که مشتی گلی بیش نیست، ارزش قایل نیستم و نبوده ام. هر لحظه برای شهادت آماده بوده و آماده هستم.</p> <p>در سراسر کشور اگر سه نفر از جان گذشته در راه آرمان مقدس ملی افغانستان و وحدت جامعة افغانی وجود داشته باشد، بدانید که یکی از آن سه نفر من هستم. آدرس را غلط گرفته اید.</p> <p>مرا با آن ابلة جنایت کار و پر عقده (منصور هاشمی) و آن عبدالرشید پاپی و ... همة آنها فرزندان همان ولایت دور افتادة محروم بدخشان بودند، شریک و حتی استاد آنان دانسته اید. آفرین به دانش و خرد شما که چه راز بزرگی را که بیست و پنج ملیون انسان این وطن در طول 30 سال از کشف و درک آن عاجز بودند، شما فرامرزی ها، پیدا کردید و هی داد می‌زنید که ما عازم را خوب می‌شناسیم.</p> <p>افغانها می‌دانند که همة این جعلیات مربوط به سیاست ستمی‌گری است، که در وجود جبهه ملی (شمال) راه غیر علمی و مضر به حال جامعه و ضد وحدت ملی را در پیش گرفته اند. وقتی اصطلاح پرچمی‌های ستمی‌مآب را به کار می‌گیرم منظورم پرچمی‌های کودتاچی (اعم از نظامی و ملکی) اند که علیه شهید داکتر نجیب‌الله فقید توطئه‌گرانه و ناجوانمردانه و معامله‌گرانه روی خصلت ستمی‌گری کودتا کردند، وطن و مردم آفت زده را به آتش و خون کشاندند و چیزی هم برای خودشان جز بدنامی به دست نیاوردند.</p> <p>چرا نگویم که من از پدر و مادر، پشتون بوده و پدر و مادرم به قبیلة سلیمان‌خیل پشتون تعلق داشتند و خودم در 16 سالگی ام که به سیاست آغاز کردم. ابتدا قبیلویت و سپس قومیت را یکسره قربان ملت ساختم. ذهنم را از هرگونه گرایش‌های قبیلوی، قومی و تعصبات زبانی آزاد ساختم. من برای مردم بدخشان و تخار و فاریاب همان اندازه گریسته ام که برای مردم شینوار، لغمان و هلمند و قندهار و خوست گریسته ام.</p> <p>در نوشتة بلند بالای دیگری خواندم: "عازم سرو صدا در مورد زبان را بی‌ارزش می‌داند".</p> <p>بلی، آقای روشنفکر ستمی! من در سوانح رسمی خودم نگاشته ام: که زبان مادری ام پشتو و دری است. یک چشم من دری است و یک چشم من پشتو. چرا این سروصدا‌های طفلانه را که یک عده تاجران سیاسی به سود بیگانه‌گان به راه انداخته اند و جز خزیدن در سوراخ اختلافات در میان ملت، فضیلت دیگری ندارند، تقبیح نکنم.</p> <p>من وقتی لازم ببینم پوهنتون می‌گویم و زمانی که لازم بدانم دانشگاه می‌گویم. همانطوریکه هم "دانش" می‌گویم و هم "پوهه".</p> <p>هردو زبان، زبان اجداد من اند، میراث‌های گرانبهای ملت من و نیاکان من اند. من همانقدر که به آثار مولانا، سنایی، جامی و بیدل ارادت دارم به همان اندازه به آثار خوشحال، رحمان و حمید ارادت دارم، همان اندازه که به آثار خلیلی، خسته و بیتاب و صفا ارادت و محبت دارم، به آثار حبیبی، بینوا، الفت و رشاد و خادم ارادت و احترام دارم.</p> <p>افق دید مرا زنده‌گی و جامعة افغانی و جامعة بشری، خیلی‌ها وسیع‌تر و بزرگ‌تر از آن ساخته است که آسمان فراخ وطن را رها کرده در چاه تعصبات و تنگ‌نظری‌های کور قومی، قبیلوی و سمتی و زبانی اسیر شوم.</p> <p>این حق مسلم هر فرد افغان است که در وطن هردو زبان را دوست داشته باشد و در غنامندی هر دو زبان تلاش شریفانه به خرچ دهد.</p> <p>تا اینجا حرفهای پر از خشم و کین شما را به حلاجی گرفتم.</p> <p>اکنون از شما می‌پرسم: شما چرا از روح مسایل مطروحه در مقالة من طفره می‌روید. چرا اینقدر استقلال فکری تان را در تعصبات کور سمتی و قومی از دست داده اید؟؟؟!!!</p> <p>"فریاد پرخروش ملت افغانستان" و مقالات متعدد من که در طول 15 سال اخیر به سلسلة چهل سال کار قلمی قبلی ام در مطبوعات داخلی و هم اخیراً در سایت‌های انترنتی نشر شده و می‌شود، همه بر این اصل استوار است، که تضاد اساسی جامعة افغانی تضاد میان وحشت و تمدن است. نه آنچنانکه ایدیولوگ‌های شما از سال‌ها به اینسو به خورد تان داده اند و گفته اند که تضاد اساسی جامعه، تضاد میان اقوام افغانستان می‌باشد.</p> <p>تمام طبقات استثمارگر در هر دوران در قطب وحشت قرار داشته اند و تمام زحمتکشان و مؤلدین نعمات مادی و معنوی در افغانستان (اعم از پشتون‌ها، هزاره‌ها، تاجیک‌ها، ازبک‌ها و ترکمن‌ها، نورستانی‌ها و سایر ساکنان این سرزمین) در قطب تمدن قرار دارند.</p> <p>تحلیل این موضوع در کتاب من (منتشره در سال 1380 به عنوان "تضاد اساسی جامعة افغانی") به تفصیل صورت گرفته است.</p> <p>من با کدر‌های شرافتمند سازمان انقلابی زحمتکشان افغانستان دشمنی ندارم، مخالفت من و هر فرد وطندوست و مردمی، با نفس موجودیت سیاست ستم ملی و رهبران شعوری این سیاست است.‌</p> <p>من می‌گویم و ثابت هم می‌سازم که ستم ملی به معنی ستم قوم پشتون بر سایر اقوام در افغانستان وجود نداشته و ندارد. ستم طبقاتی، ستم بوروکراتیک، ستم فرهنگی، ستم جنسیتی (ستم بالای زنان) ستم علیه کودکان و ستم مذهبی، طیف وسیع ستم اجتماعی را در وطن ما از قرنها به اینسو تشکیل داده است، نه آنچنانکه ایدیولوگ‌های سیاست ستمی، تضاد اساسی در جامعة افغانی را تضاد میان اقوام افغانستان (پشتون‌ها و غیرپشتون‌ها) می‌دانند.</p> <p>این نکته را به صراحت می‌گویم که از اندیشه‌های ستم ملی آنقدر که مرتجعین و استثمارگران به سود اندیشه‌های تاریک سیاسی و منافع اقتصادی شان و به سود مداخله‌گران منطقوی استفاده کرده اند، سازمان‌های چپی سازا و سفزا، گروه کار و مانند آنها نتوانستند استفادة لازم در جهت نجات زحمتکشان (!) ولسوالی های خودشان بنمایند، چه رسد به زحمتکشان سراسر افغانستان.</p> <p>شما که خود از تحلیل دقیق نوشتة من عاجز هستید بروید از یخن استادان، رهبران و ایدیولوگ‌ها و تیوری‌بافان تان بگیرید که چرا شما را به دشنام پراگنی استعمال می‌کنند. خود آنها در میدان بیایند و استدلال بکنند. تا کی آنها به پول و اسلحه تکیه کرده اند و باندهای قاتلان حرفه‌یی را می‌سازند و از این طریق شما را فکراً و جسماً تغذیه می‌کنند.</p> <p>یکی از شما عالی جنابان عنوان داده اید: "و باز هم فریاد پرخروشی که سرکوب شد و می‌شود."</p> <p>آفرین به شما سرکوب‌گران قلم و حقیقت! من وقتی لاطائلات مکرر را از آن آقای بی‌هویت ظاهراً بنام جواد ناصری که اصل را گذاشته و فرع موضوع را در نوشتة تکراری خود مسخ کرده بود، و به دشنام گویی اش ادامه داد، به حکم کلام الهی، سلام گفتم و گذشتم. شما آقایان فرامرزی هم هرگاه بار دیگر به بی‌راهه بروید به شما نیز قبلاً سلام می‌گویم و به همین اکتفا می‌کنم.</p> <p>والسلام</p> <p>حقیقت گـر دمــی مخفــی بمانــد</p> <p>چو خورشیدیست کاندر زیر ابـر است</p> <p>بــرون آیــد ز زیـــر ابــر تـاریک</p> <p>کند روشن، ولی محتـاج صبـر است</p></div> https://kabulmobile.com/article2781.html https://kabulmobile.com/article2781.html 2009-01-03T09:37:50Z text/html fa عبدالعزيز "عازم" <p>در طول بیش از نیم قرن اخیر در افغانستان هیچ سیاستمدار و زمامدار چپی و راستی نمی تواند در تقوای فردی و اجتماعی و سیاسی و هم در داشتن ارزش‌های عالی انسانی و درک سالم از هویت و هستی ملی ملت افغانستان و هم از نظر عملکردهای شجاعانه به سود ملت و تحکیم دولت مرکزی با شهید محمد داوود فقید همسری نماید. <br class='autobr' /> در خاندان سلطنتی محمد نادر، یگانه شخصیت با وجاهت و صاحب اراده و دارای تقوای فردی و اجتماعی و سیاسی و شخصیت اندیشمند، همانا شهید محمد داؤود نخستین رئیس جمهور و مؤسس دولت جمهوري افغانستان مي‌باشد. (…)</p> - <a href="https://kabulmobile.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://kabulmobile.com/local/cache-vignettes/L150xH130/arton2781-2c741.jpg?1769593480' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='130' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>در طول بیش از نیم قرن اخیر در افغانستان هیچ سیاستمدار و زمامدار چپی و راستی نمی تواند در تقوای فردی و اجتماعی و سیاسی و هم در داشتن ارزش‌های عالی انسانی و درک سالم از هویت و هستی ملی ملت افغانستان و هم از نظر عملکردهای شجاعانه به سود ملت و تحکیم دولت مرکزی با شهید محمد داوود فقید همسری نماید.</p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>در خاندان سلطنتی محمد نادر، یگانه شخصیت با وجاهت و صاحب اراده و دارای تقوای فردی و اجتماعی و سیاسی و شخصیت اندیشمند، همانا شهید محمد داؤود نخستین رئیس جمهور و مؤسس دولت جمهوري افغانستان مي‌باشد.</p> <p>قرار دادن محمد داؤود در قطار سرداران و وابستگان خاندان سلطنتی جفای بزرگ در برابر ملت افغانستان است.</p> <p>گناه محمد داؤود این بود که در خانوادة نادرخان به دنیا آمد. در حالیکه راه او و راه دیگران که در حاکمیت سلاسلة نادر قرار داشتند، کاملاً و کاملاً از هم جدا بود.</strong></p> <p>محمد داؤود فقید برای بقای خود و همسر و فرزندانش نمی‌اندیشید، او به افغانستان، مردم افغانستان و رنجهای عظیم ملت می اندیشید. ملتی که توسط استعمار بریتانیا و دست اندازی‌های روسها، قرنها از کاروان مدنیت معاصر، عقب مانده بود و سه فیصد باسواد هم نداشت.</p> <p><strong>روشنفکران کشور در دهة پنجاه شمسی مقارن ظهور نظام جمهوری، به سه کته‌گوری تقسیم می‌شدند:</strong></p> <p>1- روشنفکران چپی، آگاه و سالم که تعداد آنها خیلی اندک بود و در دفاع و پشتیبانی از پروگرام‌های جمهوری افغانستان قرار داشتند.</p> <p>2- روشنفکران اپورتونیست و استفاده‌جو که هم در داخل دولت و هم در جامعه، در پی منافع شخصی شان بودند و به درد ایجاد یک دولت ملی و مترقی نمی‌خورند.</p> <p>3- روشنفکران فروخته شده به ارتجاع عرب و سازمان‌های استخباراتی کشور‌های منطقه و امپریالیزم سرخ و سیاه. این دسته از همان آغاز علیه رژیم جمهوری، در اپوزیسیون علنی و مخفی قرار داشتند.</p> <div class='spip_document_3212 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://kabulmobile.com/local/cache-vignettes/L500xH385/Dawood_khan-b5dbd.jpg?1769593480' width='500' height='385' alt='' /> </figure> </div> <p><strong>متنفذین و کلان شونده‌گان اقوام مختلف کشور هم به کته‌گوری‌های ذیل تقسیم شده بودند:</strong></p> <p>1- یک عده متنفذین اقوام مختلف که به دربار شاه راه داشتند، یکسره سلطنت طلب باقی ماندند و با خلع شاه هم از دشمنی با نظام جمهوری دست نکشیدند. اینها از اصلاحات عمیق ارضی متضرر شده بودند. همین کته‌گوری مستقیماً به سازمان‌های استخباراتی پاکستان، ایران و عربستان سعودی ارتباط داشتند و در اثر داشتن امکانات اقتصادی شان حیثیت ولی نعمتان روشنفکران ماجراجوی ضد ترقی را عهده دار بودند.</p> <p>2- گروه دیگری از متنفذین اقوام مختلف که در دستگاه دولت جمهوری جا نداشتند، و دیگر رئیس، وزیر و وکیل نبودند، از درک آرمان ملی جمهوریت عاجز مانده و ناخودآگاه در ضدیت با رژیم جمهوری شهيد محمد داؤود فقيد قرار داشتند.</p> <p>3- عده‌ای معدودی از متنفذین وطندوست اقوام مختلف کشور بودند که به اساس احساس پاک عدالتخواهی و روح ترقی پسند، در پهلوی رهبر ملی کشور قرار داشتند.</p> <p>نیروهای چپ نیز بنابر روابط خانواده‌گی و قبیلوی شان به یکی از این گروپ‌های متنفذین و روشنفکران یاد شده مربوط بودند.</p> <p>ازینرو نیروی چپ مستقل و جدا از این اقشار و طبقات به صورت یکپارچه وجود نداشت و موضع‌گیری‌های آنها نیز قابل اطمینان نبود.</p> <p>با وجهه‌ترین و شایسته‌ترین حزب در کشور، حزب دموکراتیک خلق افغانستان بود که تا قبل از کودتای 7 ثور 1357 اكثريت اعضا و كدرها و يكي دو تن از رهبران اين حزب، شریف‌ترین و ملی‌ترین شخصيت ها بوده و نخبه‌های جامعه در آن جا داشت. اما بعد از کودتای ثور که حاکمیت در جامعه به کمک، هدايت و حمايت شوروي ها به دست حزب د.خ.ا. رسيد، اين حزب به یک حزب کودتایی و پر از فساد درونی تبدیل شد. چهره‌های وابسبته به فرهنگ قبیلوی، افشا شدند. گروه کودتاچی‌ در هردو جناح (خلق و پرچم) شریف‌ترین اعضای حزب را یا نابود ساختند و یا در فساد غرق ساختند و یا از متن حزب به حاشیه راندند. اکثریت کدرهای این حزب مبرا از تعصبات کور قومی و قبیلوی بودند که در دوران حاكميت کودتاچی‌ها نسبت به همه افراد جامعه زودتر و بیشتر آسیب دیدند.</p> <p>تعداد آنانی که در نهاد خود تغییرات انقلابی به سود همه اقوام ساکن در افغانستان، ایجاد کرده بودند، خیلی اندک بود، يكتعداد اعضاي حزب كه به توده‌ای بودن و ملی بودن تظاهر می‌کردند و در نهاد خود پیوندهای قومی و قبیلوی داشتند. زمانیکه حوادث سریع شد، ماهیت همة آنها برملا گردید.</p> <p>آنها اگر صد بار دیگر با ادبیات مردمی وارد صحنة سیاست شوند، مردم افغانستان آنها را از روی موضعگیری‌ها و عملکردهای شان مي‌شناسند.</p> <p>اخیراً زیر عنوان "عدالت مال سرداران است" مقاله‌ای در روزنامة 8 صبح نشر شده و در آن نويسنده و ناشر جرأت می‌کنند، علیه شخصیت بزرگ ملی افغانستان و مؤسس جمهوریت افادات اهانت آمیز به کار برند.</p> <p>کلمة سردار به حیث لقب دشمنان عدل و آزادی و عناصر مفتخوار و تنبل و عیاش و معتاد و بیکاره در وطن ما شناخته شده. البته يك فيصدي خيلي اندك، از اين تعريف مستثني اند. شهيد محمد داؤود علیه سرداری‌های سرداران بی‌مغز چهل سال در داخل دولت و در رأس دولت مبارزه کرد.</p> <p>شهيد محمد داؤود فقيد ایجادگر دولت باوقار و آزاد افغانستان و از بنیادگذاران سیاست بی‌طرفی مثبت و فعال و غیر منسلک در پهنة جهان بود.</p> <p>در طول بیش از نیم قرن اخیر در افغانستان هیچ سیاستمدار و زمامدار چپی و راستی نمی تواند در تقوای فردی و اجتماعی و سیاسی و هم در داشتن ارزش‌های عالی انسانی و درک سالم از هویت و هستی ملی ملت افغانستان و هم از نظر عملکردهای شجاعانه به سود ملت و تحکیم دولت مرکزی با شهید محمد داوود فقید همسری نماید.</p> <p>آقای نویسندة مقالة متذکره شنیده است که هرقدر سخنان اهانت آمیز علیه زمامداران سابق افغانستان گفته شود، سبب به اصطلاح سرکلانی اش خواهد بود. حالانکه این آقا شهامت آنرا نداشت که مطلبی در مورد جنازه‌های سرداران مفتخوار و بي‌كفايت و ده‌ها تن دیگر ازین دست، کمترین حرفی به میان بیاورد و از عدالت اجتماعی دم بزند، ولی از کجا این جرأت را پیدا کرد که دربارة شهید محمد داؤود چنین خیز و جست نماید.</p> <p>محمد داؤود در تمام دوران قدرتش، یک نفر روشنفکر تحصیل کرده را با وجود اشتباهات فراوان آنها نه زندانی ساخت و نه معدوم کرد. تمام آنانی را که رژیم‌های پیشین زندانی ساخته بودند، ايشان آنها را در دوران صدارت‌شان از زندان رها ساخت و در دورة رياست جمهوري شان يعني آناني را كه زمامداران در دوران دموكراسي تاجدار زنداني ساخته بودند، از بند رها ساخت.</p> <p>هر انارشی را کسی دموکراسی گفته نمی‌تواند.</p> <p>انارشی دوران دموکراسی تاجدار نتوانست ذره‌ای از فیوضات دوران صدارت محمد داؤود را داشته باشد.</p> <p>جامعة افغانی تا رسیدن به سطح رشد لازم نیروهای مؤلده نمی‌تواند از داشتن چنین رهبری مانند فقید محمد داؤود بی‌نیاز باشد.</p> <p>آقای نویسندة مقاله منتشره در 8 صبح می‌نویسد:</p> <p>"سردار داوود خان و خانواده اش شانس این را داشتند که با تلاش دولت از زیر خاک بیرون آمده و به فرمان آقای کرزی مراسم آبرومند خاکسپاری را پس از سه دهه داشته باشد. ستالینیست‌های افغان در یک درگیری نظامی، داؤود خان و خانواده اش را هلاک ساخته و آنان را به صورت گمنام در جای نامعلوم به خاک سپردند، ولی هیچ کسی دیگر شانس این را ندارد که متعلق به خانوادة سرداران باشد تا رئیس جمهور با تلاش‌های متعدد به شناسایی اجساد شان پرداخته و با حرمت و در طی یک مراسم ویژه دوباره به خاک سپرده شود. تنها عدالت دربارة خانوادة سردارها تطبیق می‌شود و ... ."</p> <p>آقای نویسنده و ناشر این نوشتار! سخت بی‌راهه رفته اید. دفاع از آنانیکه در اثر ظلم نیروهای حاکم در طول سی سال اخیر در گورهای دسته جمعی آرمیده اند، جایش اینجا نیست، که شما عنوان کرده اید.</p> <p>بروید کمی زحمت به خود هموار کنید، لا اقل یک گور دسته جمعی را کشف کنید، که تا کنون کشف نشده، آنرا مورد تحقیق قرار دهید شاید سر نخی از گوشة از جنایات فراوان قرن را در کشور افغانها به دست آرید و مشخصاً در دفاع از آنها و بازمانده‌گان آنها برآئید تا بگویند که فلان آقا کار شایسته و انسانی به سود مظلومان انجام داده است.</p> <p>اکنون نوشتة شما را که فوقاً در گیمه گرفته ام کمی می‌کاوم:</p> <p>شما آقای نویسنده! اگر تاریخ کشور تان را نمی‌دانید اقلاً از آدم‌ ها، چیزهای واقعی شنیده باشید، نباید سبکسرانه شخصیت محترم شهید محمد داؤود را به سبکی به قلم آرید بدین ترتیب که: "سردار داؤود خان و خانواده‌اش را ستالینیست‌های افغان در یک درگیری نظامی هلاک ساختند."</p> <p>فقید محمد داؤود به لقب سردار خود را هیچگاه معرفی نکرده و هیچگاهی خوش نداشت که به هیچ قومی و قبیله‌ای منسوب باشد، چه رسد به یک خاندان. ایشان به ملت افغانستان مربوط و منسوب بوده و مخاطب شان هم همیشه ملت افغانستان بود، به کدام جق و منطق شما یک شخصیت ملی و بين‌المللي را، سردار و منسوب به خانوادة سرداران می‌دانید.</p> <p>دربارة قاتلان حرفه‌ای ملت افغانستان در داخل و خارج کتاب - کتاب لفاظی و توصیفها و مداحی‌ها بعمل آمده است که هیچ چنگی به دل نمی‌زند، ولی در برابر رهبر مسلم ملی افغانستان، انسانی که هرگونه استفاده مادی بی پایان برایش میسر بود، به همه پشت پا زد، جوانی، سالمندی و پیری و سرانجام قطرات پاک خون خود را فدای افغانستان ساخت، با این بی‌حرمتی و تنگ‌نظری متحجرانة مشتی بی‌هویت و نو به دوران رسیده قرار می‌گيرد.</p> <p>به هوش باشيد که ملت افغانستان، روشنفکران اصیل و باوجاهت این وطن بیدارند و از خاک، وطن و منافع ملی و وحدت اقوام ملت واحد افغانستان و از میراث‌های گرانبهای ملی و شخصیت های بزرگ ملی خود دفاع میکند.</p> <p>آقای نویسنده!</p> <p>بدان که ستالینیست‌ها در افغانستان وجود نداشتند. در آن زمان که کودتای خاینانة ثور 57 علیه رژیم محمد داؤود صورت گرفت، در اتحاد شوروی آنوقت در زادگاه و وطن خود ستالین، ستالینیست وجود نداشت، زیرا هم خود ستالین و هم صدها طرفدار اندیشه‌ها و سیاست وی در همان سالهاي محکوم شدنش یعنی دوران زمامداری خروشچف از عرصة سیاست سنتی شورویها خارج شدند.</p> <p>در افغانستان به جز چند تن مائوئیست وطنی که گاه گاهی دزدانه از ستالین توصیف می‌کردند و خود را ستالينيست مي‌ناميدند، دیگر هیچ یک از طرفداران شوروی در افغانستان از ستالین نام نمی‌برد.</p> <p>کوردوویز بعد از یک سلسله تحقیقات در افغانستان حفیظ‌الله امین را مربوط CIA دانسته و کودتای ثور را از ابتکار او می‌داند و درعین حال می‌دانیم که شهيد محمد داؤود بعد از یک صفحه زدوخورد مسلحانه با کودتاچی‌ها در اطاق کار خود منتظر نماینده‌گان با صلاحیت حزب د.خ.ا بود تا از زدوخورد مسلحانه جلوگیری شود، اما به دستور امین، شخص معلوم‌الحال از افسران جوان آنوقت با چند تن سرباز خود در دفتر رئیس جمهور وارد شده و با فیرهای ماشیندار او را شهید ساخت و بعد بی‌رحمانه و مخالف تمام قوانين شرعي و حقوقي و موازین و قواعد انسانی ملي و بین‌المللی زن و مرد و طفل فقيد محمد داؤود و رفقایش را که با وی در دفتر کارش در قصر گلخانه و بعضاً در حرم‌سراي ارگ جمهوري بودند و هیچ کدام اسلحه‌ای نداشتند، شهید ساختند.</p> <p>نويسندة مقالة متذكره در 8 صبح آنقدر عقده عليه زعيم ملي افغانستان (محمد داؤود شهيد) داشته كه كلمة شهيد را برايش روا نداشت و نوشته است: "ستالينيست هاي افغان او و خانواده‌اش را هلاك كردند."</p> <p>بدين ترتيب نوعي كريدت به ظاهر انقلابي به كودتاچي‌هاي بي‌فرهنگ افغان دشمن و جواسيس كي گي بي و آي اس آي مي‌دهند و آنها را ملقب به افغان مي‌سازند. حالانكه فرمانده و مجري شهيد ساختن محمد داؤود فقيد، دشمنان ملت آزادة افغان محسوب مي‌شوند.</p> <p>اين كودتاچي‌ها نه تنها كمترين خدمت به ملت عذاب‌ديدة ما نكردند بلكه با كثيف‌ترين سازمان‌هاي افراطي و دشمنان بيروني در زد و بند بودند و هستند. اينها به صورت دوامدار تيشه به ريشه‌هاي وحدت و ثبات و آرامش در كشور زده اند و مي‌زنند.</p> <p>اين كودتاچي‌ها كه در طول 14 سال از 1357 تا 1377 كودتاهاي گوناگون را به راه انداختند و امروز هم به ساز ديگري مي‌رقصند، شايد فاجعة نوي را به راه بيندازند.</p> <p>اينها نه ستالينيست بودند و نه به ايديولوژي سوسياليستي معتقد بودند و نه به اسلام مؤمن بودند. اينها صرفاً مجري دستورات بيگانه‌گان بوده اند و هستند.</p> <p>این جا کدام سردار خونخوار و جاسوس اجنبی مورد چنین هجوم ناجوانمردانه قرار نگرفته است بلکه اصیل‌ترین فرزند ملت و عاشق اعتلا و ترقی افغانستان با معصومیت با خانوادة معصومش به دستور دشمنان بیرونی و عمال آن شهید شدند.</p> <p>پيدا كردن جسد مطهر شهيد محمد داؤود خواست ملت افغانستان بود که دولت طی یک فرمان آقای کرزی آنرا برآورده ساخت.</p> <p>جنازة مردی که به ملت تعلق داشته باشد، نابود نمی‌شود.</p> <p>تخم سالم در مزرعة تاریخ ضایع نمی‌گردد. این تخم‌های ناسالم بودند و هستند که مرگ و زنده‌گی شان بی‌ارزش است. آدمک‌های غیر ملی و ضدملی آمدند و رفتند و با همه دهل و كرناي شركاي جرم شان، در وطن قبر پيدا نكردند.</p> <p>در همه کشورهای جهان مرسوم و معمول همینست که شخصیت‌های ملی، علمی و فرهنگی از طرف ملت و روشنفکران و دولت‌های ملی تقدیر و تکریم می‌شوند تا هویت ملی آن کشور خدشه‌دار نگردد.</p> <p>تاریخ معاصر وطن ما از زمامداران افغانستان سه شخصیت را بحیث رهبران ملی، غازيان و شهيدان راه آزادي و حريت شناخته است:</p> <p>نخست غازی شاه امان‌الله محصل استقلال افغانستان از بریتانیای تجاوزگر.</p> <p>ثانیاً شهید محمد داؤود بنیادگذار سیاست عدم انسلاک و مؤسس جمهوریت در افغانستان.</p> <p>ثالثاً شهید داکتر نجیب‌الله بنیادگذار و رهبر سیاست مصالحة ملی که آخرین سرباز شوروی را چهار سال قبل از مارش تنظیم‌های جهادی به کابل، از وطن کشید و وطن را آزاد ساخت.</p> <p>بزرگداشت از این سه شخصیت شجاع و زمامداران با وجاهت ملی کشور وجیبة هر فرد وطنخواه، وحدت طلب و ملی کشور است. فقط عناصر بی‌هویت و گماشته‌گان بیگانه با استفاده از تنور داغ بی‌عزتی، برای خود نان می‌پزند و لجن می‌پراگنند.</p> <p>بس است، سالهاست که جهل بر سراسر حیات مادی و معنوی کشور پردة سیاه خود را پهن کرده است و منادیان بي‌خرد بر مبناي عقده‌های شوم قومی و قبیلوی به اشارة اربابان خارجی خود در تلاش اند، ملت افغانستان را از میراث‌هاي پر افتخار ملی شان بیگانه بسازند و آنگاه به ساده‌گی به تجاوزات وحشیانة شان به وطن افغان‌ها بپردازند. هرگونه تخفیف و بی‌احترامی به این سه زمامدار یاد شده گناه عظیم ملی هست که فقط از عناصر بی‌هویت، فروخته شده و متعهد به بیگانه‌گان ساخته است.</p> <p>این سه زمامدار فداکار و ترقی خواه کشور به ملت افغانستان مربوط است و ملت افغانستان از آنها پشتیبانی می‌نمایند.</p> <p>شهادت فقید محمد داؤود رهبر ملی جامعة افغانی فقط برژنف و ضیأالحق را خوش ساخت و در عوض، ملت را در آماج حوادث مصیبت بار قرار داد.</p> <p>کودتای هفت ثور 1357 فاجعة عظیم و آتش جهنمی بود که شعله هاي آن در همان وهلة اول بهترین‌های ح.د.خ.ا. چه خلقی چه پرچمی را به کام مرگ فرو برد و زمینة پذیرش باداران شوروی شان را برای رهبران و کدرهای سازش کار و تسلیم طلب مساعد ساخت. سلسلة فجایع تا زمانی دوام کرد تا از میان یک حاکمیت بی‌بنیاد و فاسد شده ح.د.خ.ا.، حزب وطن ظهور كرد و شخصيت ملی کشور داکتر نجیب‌الله مردانه قدعلم كرد و در رأس قدرت جا گرفت و خار چشم کلیه مرتجعین و وطنفروشان درون حزب و بیرون حزب قرار گرفت. تا اينكه پیل‌تنان اردو علیه داکتر نجیب‌الله به كودتاي ننگين پرداختند و فاجعة وحشتناك‌تر از كودتاي امين را بار آوردند و زمینة وارد کردن ضربات مرگبار به پیکر ملت بی‌سر و بی‌پناه طبق پلان‌های شوم نواز شریفها و نظامي‌گران پاکستان مساعد شد.</p> <p>به ناشر محترم 8 صبح یادآوری می‌شود که حیثیت باقی مانده روزنامة 8 صبح نباید فدای نشر همچو مطالب سخیف و ضد ملی شود و به بهانة آزادي بيان بر زخم‌های ملت افغانستان و فرزندان دردمند این وطن نمک پاشیده شود.</p> <p>ملت افغانستان راه خود را می‌داند و نیروهای ملی و حقیقتاً پیشرو، سکان این کشتی شکسته را به دست خواهد گرفت و معامله‌گران، وحدت شکنان و جدایی طلبان و همه گروه‌های اجنت بیگانه‌گان به جهنم تاریخ پرتاب شدنی است. راه غازی شاه امان‌الله، راه شهید محمد داؤود راه شهید داکتر نجیب‌الله، راه حقیقی و پاک ملت افغان است. هرکسی و هر بی‌نفسی را یارای آن نیست که این سه شخصیت بزرگ ملی را نفی کند. ملت با همه رنجهای طولانی‌اش، آگاه و بیدار است.</p> <p>شاد باد روان پاك شهيد فقيد محمد داؤود رهبر ملي و معمار افغانستان معاصر!</p> <hr class="spip" /> <p><strong>عدالت مال سرداران است</strong></p> <p>يكشنبه, 24 قوس 1387 22:04 نویسنده: سلیم آزاد</p> <p>منبع روزنامه هشت صبح</p> <p>سردار داوود خان و خانواده‌اش شانس این را داشتند که با تلاش دولت از زیر خاک بیرون آمده و به فرمان آقای کرزی مراسم آبرومند خاکسپاری را پس از سه دهه داشته باشند. استالینیست های افغان در یک درگیری نظامی داوودخان و خانواده‌اش را هلاک ساخته و آنان را به صورت گمنام در جای نامعلوم به خاک سپردند.<br class='autobr' /> ولی، هیچ کسی دیگر شانس این را ندارد که متعلق به خانواده‌ی سرداران باشد تا رییس جمهور با تلاش‌های متعدد به شناسایی اجساد شان پرداخته و با حرمت و در طی یک مراسم ویژه دو باره به خاک سپرده شود.</p> <p>تنها عدالت در باره‌ی خانواده‌ی سردارها تطبیق می‌شود و آنان که بی سر در زیر خاک افتاده‌اند و یادی از آنها نمی‌شود، در پلیگون‌ها و گورهای دسته جمعی خفته‌اند و کسی حتا زحمت یادآوری آنان را به خود نمی دهد، چه رسد به شناسایی و کفن و دفن شان.</p> <p>وقتی دولت اعلام کرد که کمیسیونی را برای شناسایی اجساد خانواده‌ی داوود و شخص او تعیین می‌کند و برخلاف سایر کمیسیون‌ها این کمیسیون نتیجه‌ای نیز در برداشت و در نتیجه سردار داوود و خانواده‌اش شناخته شدند، این سوال در ذهن من خلق شد که چرا دولت سعی در شناسایی اجساد مردم عادی در پلیگون های پلچرخی و گور های دسته جمعی در نقاط مختلف افغانستان نمی نماید؟ مگر آنها لایق اکرام و حرمت نیستند؟ آیا اکرام و حرمت تنها شامل حال داوود خان و خانواده ی او می شود؟</p> <p>علاقه ی آقای کرزی به سردار داوود برای من قابل درک نیست و حتا اگر مصلحت های سیاسی و ابراز ارادت در این کار دخیل باشد، دور از نظر نیست. اما، مهمتر از این مساله برخورد غیر انسانی دولت با موضوع عدالت و قربانیان جنگی در افغانستان است. آقای کرزی با تمایل و اراده ی قوی، به گرفتاری قاتلین داوود خان اقدام می نماید و اجساد او و خانواده اش پس از چند دهه از زیر خاک گمنام بیرون می آیند. ولی، هزاران انسان عادی که در گور های دسته جمعی خفته اند، از هرنوع توجه به سرنوشت شان محروم هستند. البته، من این توقع را از دولت ندارم که عاملین کشتارها و گورهای دسته جمعی دوران های مختلف را مورد بازخواست قرار دهد، بلکه توقع ما این است که همانند خانواده ی سردار داوود به کشف گورهای دسته جمعی و قربانیان آن پرداخته شود.</p> <p>من این انتقاد را در روزنامه ی 8صبح خواندم که دولت، عدالت انتقالی را فراموش کرده است. توقع پرداختن به عدالت از سوی دولت، انتحار سیاسی آن است. مگر این دولت چه کسی است که ما از آن تقاضای توجه به عدالت انتقالی را داریم؟ این پروژه تنها یک وسیله ای برای دهان بستن اروپایی ها بود که پول های شان را بدهند و در افکارعامه توجیهی برای خود داشته باشند. غربی ها به ناگزیر باید به عدالت انتقالی به صورت رسمی توجه می کردند. آنان از کسانی حمایت می کردند که به صورت فاحش به نقض حقوق بشر پرداخته بودند. روی کار آمدن دو باره ی این افراد در افغانستان چنان برای همه سوال برانگیز بود که بدون پرداختن به گذشته ی سیاسی شان به معنای چشم پوشی جنایات و نقض حقوق بشر از طرف آنان بود. اما، از همان اوایل برای دولت و متحدان خارجی آن عدالت انتقالی تنها یک موضوع جنجال برانگیز و بدون سود بوده است. گرفتاری قاتلان داوود خان برای دولت لرزان و قمار باخته ی کرزی مفادی در بر دارد. اما، گورهای دسته جمعی چمتله و بدخشان و مفقود شده های دروه ی امین چه سودی برای دولت دارد؟ فرض کنیم که این گورها کشف شوند مسوولیت آن متوجه ی کدام دوره ی سیاسی و رژیمی بر سر اقتدار شود؟</p> <p>گورهای دسته جمعی چمتله و بدخشان بدون کدام نتیجه ای به فراموشی سپرده شدند. آیا کسی برای آنها کدام فاتحه و یا مراسم دفن و کفن در سطح ملی گرفت. نه، چون آقای کرزی و دوستان اش مصروف ساختن کمیسیون ویژه برای پیداکردن و شناسایی اجساد داوود و خانواده اش بودند. برای دولت ساده است که به شناسایی اجساد داوود و خانواده اش بپردازد، اما، شناسایی کشته شدگان و گورهای دسته جمعی دارای هزینه ی بالای سیاسی است. زیرا، این گورهای دسته جمعی در زمان حاکمیت گروه هایی به وجود آمده اند که اکنون بر سر قدرت هستند. اگرچه این کشته شدگان شهادت می دهند که به وسیله ی رژیم های سیاسی گذشته فجیعانه به قتل رسیده اند، اما، دولت فعلی متشکل از مقام های همان رژیم های است که مسوول به وجود آمدن آن گور های دسته جمعی می باشند.<br class='autobr' /> عدالت انتقالی، بحران اخلاقی دولت فعلی بوده و این زخمی است که بر چهره ی تمام سیاستمداران بر سر اقتدار هویدا می باشد.</p></div> https://kabulmobile.com/article2591.html https://kabulmobile.com/article2591.html 2008-11-19T23:00:00Z text/html fa عبدالعزيز "عازم" <p>فراموش نمي كنم در حدود چهل و پنج سال قبل روزي كه بسيار صميمانه و خودماني با يكي از دانشمندان وطن شادروان محمد اسمعيل "مبلغ" بحث داشتم. <br class='autobr' /> سخن بر سر "تغيير" بود و ايشان گفتند: "من در گذشته آنقدر تعصب داشتم اگر يك افغاني در جيبم مي بود و مي خواستم آنرا در بازار به كسي خيرات بدهم، مي گشتم تا هزاره اي را بيابم و برايش آنرا صدقه دهم؛ اما امروز ديدگاهم عوض شده و مي بينم كه تنها هزاره ها در كشور من (افغانستان) مظلوم و محروم نيستند؛ بلكه پشتون ها، تاجيك ها، اكثريت مطلق از همه اقوام كشور در فقر و (…)</p> - <a href="https://kabulmobile.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://kabulmobile.com/local/cache-vignettes/L150xH137/arton2591-3818b.jpg?1769593480' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='137' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>فراموش نمي كنم در حدود چهل و پنج سال قبل روزي كه بسيار صميمانه و خودماني با يكي از دانشمندان وطن شادروان محمد اسمعيل "مبلغ" بحث داشتم.</p> <p>سخن بر سر "تغيير" بود و ايشان گفتند: "من در گذشته آنقدر تعصب داشتم اگر يك افغاني در جيبم مي بود و مي خواستم آنرا در بازار به كسي خيرات بدهم، مي گشتم تا هزاره اي را بيابم و برايش آنرا صدقه دهم؛ اما امروز ديدگاهم عوض شده و مي بينم كه تنها هزاره ها در كشور من (افغانستان) مظلوم و محروم نيستند؛ بلكه پشتون ها، تاجيك ها، اكثريت مطلق از همه اقوام كشور در فقر و محروميت و استثمار بيرحمانه قرار دارند. و اضافه كردند: "در اثر صحبت هايي كه با شما در طول اين سه سال داشته ام ديگر آن شخص سه سال قبل نيستم، تغيير بزرگ در جهانبيني اجتماعي من وارد شده است."</p> <p>با شنيدن اين سخنان زيباي آن شادروان به شكل مطايبه برايش گفتم: مخصوصاًً از زماني كه درين خانة قصرواره زنده گي مي كنيد. خيلي خنديديم و در جوابم گفت: "اين خانه از من نيست از پدرم است، اگرچه جوانان نام اين خانه را قصر ابجد "مبلغ" گذاشته اند." و خندة ما با هم ادامه يافت.</p> <p>بحث فلسفي "تغيير" را ادامه داديم و بعد از جرو بحث هاي چند روزه به اين باور شديم كه هرگاه ما بخواهيم يا نخواهيم تغيير مي كنيم. اگر نخواهيم هم مانند همان هايي خواهيم بود كه در داخل ترن قرار دارند و به سمت عقبي ترن مي دوند و مي گويند نمي خواهيم به اين سمت پيش برويم در حاليكه ترن در چند ساعت آن ها را ده ها كيلو متر از محل قبل از داخل شدن در ترن برده است.</p> <p>البته كساني هم هستند كه آگاهانه به تغيير و آنهم تغيير تكاملي معتقد مي شوند و نقش خود را به حيث يك انسان آگاه در تغيير جامعه به سوي ايجاد جامعه عادلانه و مترقي و آزاد ايفا مي كنند.</p> <p>امروز بعد از پشت سر گذاشتن دوران هاي رنجبار، جامعة افغاني دارد در محراق تغيير قرار گيرد. تغيير، مولود حركت است. براي اينكه بفهميم چگونه حركت، ما را در جهت بهبود فردي و اجتماعي قرار مي دهد، اندكي روي آن صحبت مي كنيم:</p> <p>حركت مظهر وجود موجود است. بدون حركت هيچ چيز را نمي توان دريافت. هر اندازه حركت هاي اشيا و پديده ها نظم بيشتر داشته باشد، قوام آن بيشتر است.</p> <p>انسان در حيات فردي و اجتماعي با هم مرتبط است.</p> <p>انسان در حيات فردي و اجتماعي خود از انواع حركت ميكانيكي، فزيكي، كيمياوي، بيولوژيكي، فكري و سايكولوژيكي و از همه پيچيده تر حركت اجتماعي برخوردار است.</p> <p>همه آدميان تابع اين حركت ها اند.</p> <p>سوال درينجا است، وقتي همة آدم ها در تمام اين ابعاد در حركت اند، چرا اين همه فرق ميان آدم ها از نظر مفيديت و مضرت اجتماعي وجود دارد؟!</p> <p>يكي به سوي كمال انسانيت در حركت است و يكي به سوي حضيض حيوانيت و پايين تر از آن؟!</p> <p>روح سخن همين جاست كه در حركات اكثر انسان ها نظم يكسان، متعادل و به موازات سنت طبيعت، وجود ندارد؛ بلكه غالباً آدم ها تابع حركات نامنظم و يك نواخت مي شوند. آنها در خور و خواب و خشم و شهوت و غيره كه حركات طبيعي اند، از مسير قوانين طبيعت كه خالق عالم آنرا خلق كرده، عدول مي كنند و تابع تمايلات آني و غير طبيعي خود مي شوند.<br class='autobr' /> لذا اختلالات در سيستم فزيولوژيك، بيولوژيك و سايكولوژيك، به ميان مي آيد و اين حركات بي نظم، شخص را به ناآگاهي از خودش، از اصل وجودش، از استعداد و توانايي هايش، خارج و بيگانه مي سازد و اسباب ذلت و عقيماني او را فراهم ساخته، روح جوالانگر او را مي خواباند.</p> <p>فقط انسان خود آگاه است كه انسان يك پارچه و منظم است و اكثراً حركات وجود او تابع نظم اگاهانة او مي باشد.</p> <p>تمام پديده هاي منفي رواني، در وجود انسان ها مؤلد بي نظمي در زنده گي افراد است. اين بي نظمي ها بيش از نود فيصد به خود شخص و كمتر از ده فيصد به عوامل اجتماعي و بيرون از فرد مربوط است.</p> <p>هرگاه انسان به خود آگاهي و به نظم در آوردن حركات بخش هاي گوناگون حياتي وجود خود بپردازند، در هر حالتي كه قرار داشته باشد و با هر ناملايمي كه مواجه باشد؛ حتا بر مريضي ها و ناتواني هاي جسمي و بر مشكلات اقتصادي و فشارهاي سياسي و فضاي جهل و بي خبري مسلط بر محيط و غيره، مي تواند غلبه كند.</p> <p>خوداگاهان در دشواري ها، بيشتر مي توانند به خلاقيت بپردازند. هوش آنها در تشخيص حقايق و استفاده از آنها توانايي بي پايان مي يابد.</p> <p>اكنون ببينيم خودآگاهي از كدام حاصل مي شود؟!</p> <p>1- انسان هر آنچه را كه در حافظه اش انباشته است به يكباره گي از حافظه اش بيرون ريزد و هرآنچه از ديگران آموخته است بدون تفكيك بيرون بريزد. خودش تصميم بگيرد كه حقايق را با به كار انداختن هوش خودش دريابد و واقعيات را تحليل و تجزيه بدارد.</p> <p>2- هيچگاهي خود را با ديگران مقايسه نكند؛ زيرا خودش موجود بي نظيري در جهان است. (بايد دانست كه اين اصل با خودخواهي و از خود راضي بودن كاملاً در تضاد است.)</p> <p>3- هيچ عادتي را كه بيگانه است در وجود خود جا ندهد.</p> <p>4- محبتش را به هر آنچه مي بيند و احساس مي كند، بذل و بخشش نمايد.</p> <p>5- هيچ چيزي را براي خودش حفظ نكند. به ديگران بي ريا و بلاعوض تقديم كند.</p> <p>6- هيچگونه علاقة خاص به ماديات را (از هر قماشي كه باشد) در خود باقي نگذارد.</p> <p>7- به پيروزي در كارهاي روزمرة خود و در وظايفي كه خودش براي خود تعيين كرده است و يا جامعه برايش سپرده است، ايمان و عقيده محكم داشته باشد.</p> <p>8- هرآنچه كه او را به قابليتش متوجه مي سازد، به آن بي اعتنا باشد، به صورت يكپارچه به كار خود عشق بورزد و وجود خود را در كارش محو نمايد. عاشق هدف هاي خود و بي توجه به قابليت هاي خود گردد.</p> <p>9- هر گونه ترس و تشويش را به كلي از نهاد خود خارج ساخته و شهامت را به جاي آن جاگزين بسازد.</p> <p>10- پيشرفت و اندازه گيري در پيشرفت خودش را يكسره فراموش كند. در كار و وظيفه اي كه خودش آنرا در برابر خود قرار داده آنقدر منهمك شود كه وجودش در كارش محو و در عين حال خودش و اثرش از هم تفكيك نگردد.</p> <p>11- در صدد آن نباشد كه چقدر رو به كمال رفته است. كمال وي در يكپارچه گي وي است؛ يعني خودش كاملاً با هنرش (هرچه هست) يكپارچه شود. اگر هنرش معلمي است، نويسنده گي است، شعر و نقاشي و موسيقي است، كار در كار خانه و كار در مزرعه است، كار در دفتر و كار در جامعه و دنياي سياست است، هرچه هست در كارش بايد هنرمند باشد و به آن سخت دلبسته و عاشق.</p> <p>اين وقت است كه انسان به خودآگاهي مي رسد و دردهاي رواني اش به او آگاهي مي دهد و در روشني آن آگاهي امراض رواني اش را خودش معالجه نموده و به معالجة امراض رواني ديگران نيز توفيق مي يابد و وظيفه مربي را در جامعه مؤفقانه انجام مي دهد.</p> <p>حركت موزون و منظم، انسان را تغيير مي دهد و به خودآگاهي نايل مي سازد و خودآگاهي آدمي را به سعادت.</p> <p>خودآگاهان كه از خودآگاهي فردي و خودآگاهي ملي و اجتماعي برخوردار اند راز و رمز تغيير تكاملي جامعه خودش را دقيقاً درك و ارزيابي كرده اند، مي توانند جامعه را به سمت مطلوب در راستاي تغيير عمومي جامعة بشري رهنموني كنند. همه انديشمنداني كه به صورت هدفمندانه و با اراده در تغيير تكاملي انديشه هاي شان توفيق يافته اند و از وابسته گي هاي ناخودآگاه قبيلوي قومي و سمتي و زباني و اثرات تلقينات سياسي چپي و راستي، خود را آزاد ساخته اند، بايد هرچه زودتر با هم در تفاهم آيند و انديشه هاي خود را شريك سازند و نقش خود را در تغيير جامعة افغاني ايفا نمايند.</p></div> https://kabulmobile.com/article2580.html https://kabulmobile.com/article2580.html 2008-11-17T23:12:00Z text/html fa عبدالعزيز "عازم" <p>معمولاً خصوصیت های ناسیونالیستی مانع آن می‌شود که روی شخصیت های علمی، سیاسی و اجتماعی جهان، در کشور ما حقایق و احساس عقلانی و منطقی مجال تبارز یابند. <br class='autobr' /> قطع نظر از آنکه گلوبالیزم به شکل و محتوای جدید و کاملاً جدیدش طبق نظر باراک اوباما و همفکران آمریکایی، اروپایی، افریقایی و آسیایی اش، تعریف شود، نظری به حالات موجود در کشور، که ناشی از طرز تفکر آقای جورج دبلیو بوش رئیس جمهور پیشین ایالات متحدة امریکا و یاران انگلیسی اش بود، می‌اندازم. <br class='autobr' /> تا قبل از ظهور اوباما در مبارزات انتخاباتی، جنگ در مرکز (…)</p> - <a href="https://kabulmobile.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://kabulmobile.com/local/cache-vignettes/L150xH115/arton2580-a4648.jpg?1769593480' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='115' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>معمولاً خصوصیت های ناسیونالیستی مانع آن می‌شود که روی شخصیت های علمی، سیاسی و اجتماعی جهان، در کشور ما حقایق و احساس عقلانی و منطقی مجال تبارز یابند.</p> <p>قطع نظر از آنکه گلوبالیزم به شکل و محتوای جدید و کاملاً جدیدش طبق نظر باراک اوباما و همفکران آمریکایی، اروپایی، افریقایی و آسیایی اش، تعریف شود، نظری به حالات موجود در کشور، که ناشی از طرز تفکر آقای جورج دبلیو بوش رئیس جمهور پیشین ایالات متحدة امریکا و یاران انگلیسی اش بود، می‌اندازم.</p> <p>تا قبل از ظهور اوباما در مبارزات انتخاباتی، جنگ در مرکز گلوبالیزم با محتوای استعماری بیان گردید و جنگ در مرکز گلوبالیزه شدن کشور های شرقی بخصوص کشور‌های اسلامی و بالاخص در وطن ما جلوه‌گر شد، در حالیکه سوسیالیزم به رهبری کرملن هنوز در محراق تنفر مردم افغانستان قرار داشت، در آغاز هزارۀ دوم ناگهان گلوبالیزم به رهبری قصر سفید تحت قیادت بوش، در کشور ما با شیپور جنگ آغاز شد و بیش از هفت سال کارد را به استخوان ملت عذاب دیدۀ ما رسانید.</p> <p>این سیاست نظامی‌گرانه سبب به قدرت رسیدن مجدد معامله‌گران، نفاق افگنان، چپاولگران دارایی های عامه و هیزم‌کشان جنگ و تروریزم و اوج گیری تولید و قاچاق مواد مخدر و فاسد شدن دولت در وطن ما گردید.</p> <p>چهار سال خودسری ها و بی‌بندوباری‌ها سبب شد که سرانجام عده‌ای از محافل حاکمه دست به دامن طالبان زنند و چهار سال دیگر به زدوبندهای سری ادامه دهند و در همين چهار سال دوم گاهی هم انگلیس‌ها ابتکار عمل را در تعیین سرنوشت ملت ما بدست مي‌گرفتند و تشویش‌های تکان‌دهنده را ایجاد مي‌نمودند و زمانی هم رخدادهای داخل پاکستان سبب مي‌شد، ایالات متحده ستراتیژی نظامی و سیاسی‌اش را که برای مردم افغانستان نامفهوم است، در عالمی از ابهام پیش ببرد. <br class='autobr' /> درینجا بود که گلوبالیزم جهانی معاصر تعریف بسیار بدی را از خود تبارز داد.</p> <p>نتایج این سیاست‌ها در افغانستان غنی‌ را غنی‌تر و فقیر را فقیرتر ساخت و کشور را به کشور گداها، بیکارها و بزرگترين مؤلد مواد مخدر و دولت را در سیارۀ ما به نمونۀ بی‌نظير فساد مبدل ساخت و نفاق و شقاق در میان اقوام ملت واحدمان را قوت بخشید.</p> <p>در چنین آشفتگی خطرناک در كشور ما، مسیر تکاملی جامعۀ امریکا، رهبر جوان و اندیشمندی را به مسند قدرت رسانید که نخستین پروگرام اعلام شده اش، پرداختن به مسألۀ افغانستان است.</p> <p>تا جاییکه جریان انتخابات در امریکا نشان داد، گلوبالیزم یا جهانی شدن تمدن غربی و تعمیم دموکراسی در جهان نیز تعریف دقیق و منطقی‌ ارائه کرد.</p> <p>مطالعۀ دقیق جامعۀ افغانی از طرف شخص شخیص باراک اوباما و همکاران نزدیکش در مورد افغانستان، از اهم مسایل مطروحه درين مقطع زماني است.</p> <p>بدون تشخیص دقیق کلیه نیروهای سیاسی موجود و ريشه‌ها و پيوندها و پس‌منظر فعالیت‌های آنها نمی‌توان استراتیژی دقیق و معقول سیاسی، نظامی، فرهنگی و اقتصادی را برای افغانستان طور عاقلانه و عادلانه تنظیم کرد.</p> <p>بزرگترین اشتباه قصر سفید در طول این هشت سال اخير در مورد افغانستان همانا اعتماد بالای نیروهای سیاسی معامله‌گر شمال و جنوب افغانستان بود که در هیچ مرحله‌ای به ملت افغانستان جز جفا و زیان؛ کمترین خدمتی نکرده بودند.</p> <p>این نیروهای سیاسی حاکم بر سرنوشت کشور ما هرکدام در راستای منافع کشورهای ولی‌نعمت شان بدون پرداختن به تأمین خیر و سعادت ملت واحد افغانستان عمل کردند و برای خودشان ثروت اندوزی نمودند و سیستم پول‌شویی را براه انداختند و ادامه می‌دهند.</p> <p>امروز ملت افغانستان در یک طرف قرار دارد و سازمان‌های سیاسی که در اپوزیسیون و پوزیسیون دولت واقع اند در طرف دیگر.</p> <p>هرگاه این مسأله به دقت مورد مطالعه و ارزیابی قرار گیرد و بر مبناي خواست ملت افغانستان استراتیژی سیاسی، نظامی، فرهنگی و اقتصادی ایالات متحده امریکا در افغانستان تنظيم شود، یقیناً مورد قبول و پشتیبانی ملت افغانستان قرار خواهد گرفت. به این معنی که با عقب زدن نیروهای جهنمی سیاسی موجود در کشور که چون اختاپوت ملت ما را از چپ و راست، در بند کشیده اند، نیروهای بالقوه و خلاق ملت افغان آزاد می‌شود و دموکراسی و عدالت اجتماعی به سرعت در وطن محبوب ما تحقق خواهد یافت و گلوبالیزم با چنین محتوای انسانی آن در جامعۀ افغانی مفهوم می‌گردد و جنگ و مبارزه امریکا علیه تروریزم به پیروزی کامل می‌رسد.</p> <p>ممکن نیست که ملت افغانستان توسط ایادی بیگانه‌گان تحت فشار و محکومیت و استثمار بی‌رحمانه نیروهای قهار قرار داشته باشد، و پروسۀ مبارزه علیه تروریزم و دهشت افگنی به پیروزی كامل برسد.</p> <p>ملت افغانستان امیدوار است که اصل و روح مطلب مورد توجه زعامت جدید ایالات متحدۀ امریکا قرار گیرد، ملت افغانستان که یک ملت کهن سال و دارای مواریث بزرگ ملی و حافظ تمدن‌های شاندار تاریخ جهان است و هویت روشن در خانوادۀ بشری دارد باید بیش از این در معرض بازی‌های سیاسی، سیاستمداران آزمند شرق و غرب و کشورهای منطقه و نیروهای جهنمی داخلی، قرار نگیرد.</p> <p>چرا نگوییم:</p> <p>شعار اصلی و محوری باراک اوباما، (تغییر) است. تغییر در همه جهات و همه ابعاد، تغییر در مقیاس امریکا و اروپا و تغییر در کلیه جهان.</p> <p>چرا امیدوار نباشیم که افغانستان، اولین کشور مطرح در استراتیژی جدید عمومی در ایالات متحده، شامل این تغییر باشد.<br class='autobr' /> جنگ باید به صلح تغییر یابد. صلح را صلح طلبان تأمین می‌کنند نه نیروهای جنگ‌طلب و وابسته به بیگانگان مغرض.<br class='autobr' /> عقب‌مانده‌گی فرهنگی باید هرچه زودتر به رشد و شگوفانی علمی و فرهنگی بدل شود. علم و فرهنگ را اهلش می‌تواند پاسداری کند و توسعه دهد نه منادیان جهل و بی‌‌خردی.</p> <p>بیکاری و فقر باید به کار و رفاه عمومي تغییر یابد.</p> <p>کار و رفاه را مردم و بدنۀ اصلی ملت بوجود می‌آورند نه جنایتکاران حرفوی و انگلهای سیری ناپذیر جامعه که گرداننده‌گان اصلی تولید و قاچاق مواد مخدر اند.</p> <p>نفاق و تعصبات قومی بايد به وحدت و یک‌پارچه‌گی ملی افغانستان تغییر یابد. وحدت ملی را وحدت طلبان و عاشقان افغانستان تأمین می‌نمایند نه سکتاریست‌ها و شوونیست‌ها.</p> <p>این تغییرات در محراق پیکار ملت و فرزندان راستین ملت قرار دارد و در همبستگی بین‌المللی با استراتیژی تغییر ایالات متحدة امریکا، باید در افغانستان آغاز یابد.</p> <p>تغییر در همه ابعاد زنده‌گی ملت افغانستان است که ضامن نابود ساختن و امحای کامل تروریزم در منطقه و جهان می‌باشد.</p> <p>برای رسیدن به اهداف مقدس و پاک باید از وسایل پاک و راه‌های پاک استفاده شود. هشت سال است که در کشور ما برای رسیدن به هدف هاي پاک، از نیروها و وسایل و راه هاي ناپاک و نامقدس استفاده شده است. درین عرصه نیز باید تغییر به میدان آید.</p> <p>نويسنده‌گان و صاحبنظران سياسي و اجتماعي كشور ما، اوضاع و حالات را توضيح و تشريح مي‌نمايند، ولي هيچكدام آنها راه تغيير را نشان داده نمي‌توانند.</p> <p>به گفته یک دانشمند معروف قرن 19، سخن بر سر توضیح و تشریح جهان نیست، سخن بر سر تغییر آنست.</p> <p>امیدواري جهانیان بخصوص تشنه‌گان صلح و امن و رفاه همگانی در وطن ما، اینست که باراک اوباما درفش‌دار این تغییر در مقیاس جهان باشد.</p> <p>بشریت در پنج قارة بزرگ دنیا امیدوارند روز 4 نوامبر 2008 سر آغاز عصر نوین عدل و آزادی باشد.<br class='autobr' /> توضيح و شناخت دقیق جهان کار علمای علوم طبیعی جهان است.</p> <p>تغییر در جوامع جهان کار رهبران سیاسی و اجتماعی خلاق ملتهای جهان است.</p> <p>از نظر دانش علوم اجتماعی، اشخاص و افراد خود محور، از طریق احزاب و جبهات سیاسی عقب‌گرا، مردم را به قبول کیش شخصیت وامی‌دارند، اما در عصری که ما زنده‌گی می‌کنيم یعنی قرن 21 دیگر محلی برای ظهور و رشد کیش شخصیت وجود ندارد. آنچه وجود دارد و مورد قبول و احترام بشریت است نقش خلاق شخصیت ها است.</p> <p>بشریت از هرگونه کیش شخصیت و استبداد فکری و انجماد عقلی سخت بیزار است.</p> <p>بشریت به قهرمانان دنیای سیاست ضرورت ندارد، بلكه به افراد و شخصیت‌های مصمم، عاقل، عالم، مجرب، دارای روح‌های بزرگوار و دلسوز ضرورت دارد.</p> <p>مسلمانان معتقد اند که هیچ انسانی بر انسان دیگر فضیلت ندارد الا به علم و تقوی.</p> <p>علمداران عدل و آزادی عصر نوین، زمینه‌ساز علم و تقوی در دنياي ما اند که ضامن ثبات و بقای نسل انسان در سیارة ما می‌باشند.</p> <p>هرگاه نسیم حیات‌بخش عدل و آزادی در کشور و جامعة افغانستان محسوس شود، امیدها زنده گردد و خدمتگذاران اصیل این وطن از انزوای اجباری برون آیند و در مسیر جهانی شدن دموکراسی قرار گیرند و فریاد پرخروش ملت ما از کران تا به کران کرة زمین بچرخد، فراعنة بی‌رحم و بلعم باعورهای مکار و قارون‌های حریص جز اینکه به گورستانهای ابدی شان پناه ببرند، جایی برای زیست درین وطن آفت رسیده نخواهند یافت. صاحب حقیقی این وطن خود ملت واحد افغانستان خواهد بود و دیگر کسی جرأت نخواهد کرد که بر سرنوشت وطن و مردم ما تجارت سیاسی بنماید.</p> <p>تکرار می‌کنم شرط اینست که کاخ سفید در مورد افغانستان سیاست‌های معامله‌گرانه را با آنانیکه امتحان خود را داده اند بکار نبندد و در عوض، مطالعة عمیق در حیات این ملت و سیاست های پیاده شده از طرف بیگانگان مغرض در وطن ما را به دقت انجام دهد و بعد، استراتیژی سیاسی و نظامی خود را در همسویی با خواست ملت عذاب دیدة ما تنظیم نمایند و مصممانه با ملت ما یکجا آنرا تحقق ببخشد.</p> <p>بر افراشته باد درفش عدل و آزادی در وطن مان افغانستان محبوب و در سراسر جهان بپا خاسته در مسیر تغییر!</p></div> https://kabulmobile.com/article2576.html https://kabulmobile.com/article2576.html 2008-11-16T12:16:44Z text/html fa عبدالعزيز "عازم" <p>نوشتة منتشره در سایت انترنتی کابل پرس? به عنوان "فغان بی خروش ملت افغانستان" به قلم آقاي جواد ناصری برایم رسید؛ آنرا به دقت خواندم. دو چیز سبب شد که به جواب آن بپردازم: <br class='autobr' /> اولاً: اینکه نویسندة عنوان متذکره را محترمانه متوجه اشتباهات شان درین نوشتة شان بسازم و این دین اخلاقی خود را به مثابة یک قلم بدست وطن محبوب مان افغانستان، ادا نمایم. <br class='autobr' /> ثانیاً: این اصل را می‌خواهم، به هموطنان شرافتمندم اظهار بدارم که: ملت افغانستان در راه بسیار دشوار تامين ثبات سیاسی گام گذاشته است، ایجاب می‌کند نگارندة یک (…)</p> - <a href="https://kabulmobile.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://kabulmobile.com/local/cache-vignettes/L119xH150/arton2576-a9a81.jpg?1769593480' class='spip_logo spip_logo_right' width='119' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p><strong>نوشتة منتشره در سایت انترنتی کابل پرس^{<a href="https://www.kabulpress.org" class='spip_out' title="تعریف/واژه: کابل پرس نام رسانه آزادی است که در سال 2014 میلادی توسط شاعر و نویسنده هزاره (…)">?</a>} به عنوان "<a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article2546" class="spip_out" rel="external">فغان بی خروش ملت افغانستان</a>" به قلم آقاي جواد ناصری برایم رسید؛ آنرا به دقت خواندم. دو چیز سبب شد که به جواب آن بپردازم:</strong></p> <p>اولاً: اینکه نویسندة عنوان متذکره را محترمانه متوجه اشتباهات شان درین نوشتة شان بسازم و این دین اخلاقی خود را به مثابة یک قلم بدست وطن محبوب مان افغانستان، ادا نمایم.</p> <p>ثانیاً: این اصل را می‌خواهم، به هموطنان شرافتمندم اظهار بدارم که: ملت افغانستان در راه بسیار دشوار تامين ثبات سیاسی گام گذاشته است، ایجاب می‌کند نگارندة یک مطلب را چه در رسانه های مطبوعاتی و انترنتی و چه در رسانه‌های تصویری و رادیويي، به دقت بشناسند و بعد نوشته‌اش را بخوانند و به سخنانش گوش دهند، تا از یکسو وقت گرانبهای شان ضایع نشود و از سوی ديگر جلو تأثير منفي آنانيكه آب را گل آلود مي‌كنند تا ماهي بگيرند، گرفته شود.</p> <p>نخست می‌پردازم به قصد اول:</p> <p><strong>آقای جواد ناصری!</strong></p> <p>محترمانه به شما یادآور می‌شوم زمانیکه مطلبی یا جمله‌یی را خواندید و یا شنیدید با تأمل آنرا تحلیل و تحقیق نمایید و زود حکم صادر نکنید.</p> <p>هیچکس قانوناً حق ندارد یک ملت را تحقیر و توهین نماید.</p> <p>اینکه در سراسر نوشتة تان هرچه از توهین و تحقیر و تحریف حقایق و دشنام نسبت به این نگارنده داشتید دریغ نکرده اید، اما ناخوب‌تر آن بود که با تغییر دادن عنوان نوشتة اینجانب به "فغان بی‌خروش ملت افغانستان،" شما به ملت افغانستان اهانت روا داشته اید.</p> <p>هرگاه شما یک میلیون بار بگویید در افغانستان ملت واحد وجود ندارد. هموطنان ما یکصدا می‌گویند ما ملت سربلند، واحد و یکپارچة افغانستان هستیم که در روز مرگ و زنده‌گی باهم وحدت عام و تام داشته ايم و داریم.<br class='autobr' /> اگر شما بخواهید یا نخواهید، انگلیس، روس، ایران و پاکستان بخواهند یا نخواهند، یک ملت واحد بنام "ملت افغان" در جریدة عالم ثبت جاوداني است.</p> <p>این ملت یعنی ملت واحد و باشرف و آزادی‌خواه، دارای تمدن‌های پرغنای چندین هزار ساله درین سرزمین، امروزه بنام ملت افغان محل احترام همه جهانیان صلح دوست قرار دارد، فریاد پرخروش و برحق ملت افغانستان را "فغان بی‌خروش" نامیدن، يك اشتباه جدي است.</p> <p>در سرلوحة نوشتة تان نگاشته اید که "در نوشتة عازم حقیقت کتمان شده و اذهان جوانان را به بیراهه سوق میدهد و فاقد ارزش تاریخی است."</p> <p>این مطلب در پاراگراف اول از نوشتة شما است که بدون ارائه کمترین دلیل و تحلیل، حکم خود را پیشداورانه فوقاً صادر کرده اید. این شیوة علمی و متمدنانة نقد نیست.</p> <p>بعد تمام رژیم‌ها را از امیر عبدالرحمن تا این دم مؤلدين نفاق‌ها و بحرانها دانسته و حکم حاکمانة تان را بر محكوم ساختن تمام زمامداران كشور اصدار فرموده اید.</p> <p>و سپس در تعریف ملت واحد در افغانستان، آنقدر خود را دچار اشکال ساخته اید كه بالآخره به صورت کاملاً من‌درآوردی گفته اید "هویت ملی بر اساس قومیت، زبان و سرزمین مشترک و سازمان سیاسی دولت بوجود نمی‌آید و شرط عمدة تکوین هویت ملی ارادة باهم زیستن مي باشد.</p> <p>این حرف‌های شما چیز نوی نیست، سکتاریست‌ها و شوونیست‌ها تقریباً نیم قرن است که طبق فرمان سازمانهاي استخباراتي كشور‌هاي منطقه بخاطر ایجاد نفاق و پاشان ساختن دولت مرکزی افغانستان آن را نشخوار كرده اند و مي‌كنند، ولی ره به ده نمی‌برند و سرگردان اند. شما دقت بخرچ بدهید و خود را از این سرگردانی بیهوده نجات دهید.</p> <p>جناب جواد ناصری!<br class='autobr' /> ا<br class='autobr' /> ز تمام نوشتة مفصل عزیز عازم، شما صرفاً دو پاراگراف کوچک را مطمح نظر قرار داديد و ازین دو پاراگراف هم روی دو کلمة "نیرومند و بغاوت" تکیه کرده اید و آنچه در انديشه داشتيد بدون تدقيق در اطراف آن نوشتيد.</p> <p>از شما می‌پرسم: هرگاه سیاستمداری را بگوییم سیاستمدار نیرومند است آیا در وصف و نیکی آن سخن گفته ایم یا در ذم و بدی آن؟!</p> <p>جواب منطقی باید این باشد که نیرومندی او را شرح دهیم تا قضاوت روی آن صورت گیرد.<br class='autobr' /> ا<br class='autobr' /> ز شما مي پرسم: آیا هتلر سیاستمدار نیرومند نبود؟! آیا چنگیز، نرون، هلاکو و تیمور سياستمداران نیرومند نبودند.؟! با صرف گفتن "امير عبدالرحمن خان يك سياستمدار نيرومند بود" که نیرومندی اش هم بلافاصله تشریح شده، نگارندة آن مقاله باید از طرف شما مورد اين همه دشنام قرار گيرد که گویا در مقاله اش از وصف امیر عبدالرحمن سخن گفته است؟!</p> <p>اگر کسی بگوید عمر ابن عبدالعزيز و حجاچ بن یوسف سیاستمداران نیرومند بودند، آیا بلافاصله متهم مي شوند كه هردو را در يك سطح قرار داده است؟!</p> <p>من به شما و همفکران شما یک سخن ديگر را هم حالي مي‌سازم:</p> <p>اگر عبدالرحمن خان با همه اسبتداد و سیه کاری‌های خودخواهانه‌اش اینقدر هوشیار و دور اندیش نمی‌بود که قبل از رسیدنش به کابل درحالیکه قوای انگلیس هنوز در کابل بود، در چهاریکار مستقلاً اعلان سلطنت نمی‌کرد و می‌آمد در کابل و بعد از دید و وادید با سیاستمداران و نظامیان با صلاحیت اشغالگر انگلیس، اعلان سلطنت می‌کرد، آيا در آن حال شاه شجاعی بیش نمی‌بود؟</p> <p>اين درک و تصمیم از توانایی و نيرومندي سیاسی او سرچشمه می‌گیرد یا از ضعف او؟!</p> <p>همچنان در آنجا که او با مخالفین خود مدارا نمی‌کرد و با قاطعیت و مستبدانه برخورد می‌نمود. مجاهدین نامدار کشور را نابود می‌ساخت. غازي ايوب خان را از وطن فراري مي‌ساخت و متنفذین هزاره‌جات و نورستان را سرکوب می‌نمود و عده‌ای از همین متنفذین را بعد از سرکوب قدرت شان در دربار خود راه می‌داد و از ندمای خود می‌ساخت، آيا اینها همه حاکی از نیرومندی سیاسی این سیاستمدار جبار نبود؟! پس درینجا نفس نیرومندی وی یاد شده نه اینکه از او بحیث یک انسان خیرخواه، بزرگوار، رؤوف، معارف‌پرور و عادل یاد شده باشد.</p> <p>کلمة دوم هم ذکر کلمة بغاوت است. این کلمه در هر حال اگر باغیان عبارت باشند از دزدان و قطاع‌الطریقان و جواسیس اجنبی و یا برعکس آزادیخواهان و حق طلبان و تحول پسندان، در مناسبت با دولت مرکزی خواه دولت عدل و انصاف باشد خواه دولت ستمگر، در هردو حال باغی نامیده می‌شوند. باغی در اصطلاح سياسي یعنی سرکش از حکومت مرکزی.<br class='autobr' /> ا<br class='autobr' /> فادة بغاوت متنفذین هزاره‌جات و نورستان معنی کفرآمیز ندارد. اگر چیزی نمی‌بود خشم یک دیکتاتور مستبد چون امیر عبدالرحمن را علیه خود شان نمی‌شورانید و ما در برابر یک چنین عمل انجام شدة تاریخ قرار نمی‌داشتیم که مظالم آنرا غبار به رشتة تحریر درآورده آنهم از روی شنیدنی‌ها نه دیدنی‌ها.</p> <p>نويسندة این سطور نه از خانواده جبارانی چون امیر عبدالرحمن هستم و نه کمترین علاقه‌ای به قوم پرستي و قبیله پرستي و خاندان‌هاي معین دارم. همچنانکه کمترین سؤ نیت شخصي در برابر هیچ فردی و هیچ قومی ندارم.</p> <p>اما من ملت خود را خوب می‌شناسم و سخت به آنها دلبسته هستم. ملت من یعنی همه ساکنان سرزمین افغانستان. <br class='autobr' /> تفسیر نادرست از کلمه سیاستمدار نیرومند و بغاوت متنفذین، شما را تا سرحد جنون بی‌موازنه ساخته است، شايد اين بي‌موازنگي و سطحي نگري مولود عوامل خاص روانی در وجود شما باشد، که مرا به آن کاری نیست.</p> <p>مرا عقیده برین است که هموطنان باید متوجه باشند که درین آشفته بازار جاری هرکسي هر بی‌نفسی، قلم بدست می‌گیرد و بدون آنكه کمترین صلاحیت علمی، ادبی و اجتماعی را واجد باشد، بر هرکه و هرچه دلش خواست می‌تازد و وظیفه‌ای را که عناصر پشت پرده به وی سپرده، در وجود چند دشنام بیرون می‌ریزد و اندیشه‌های مردم را نسبت به حقایق و سخنان زندة فرزندان صدیق این وطن مغشوش می‌سازد. به هوش باشیم که سخنان مجهول را از آدرس مجهول و شخص مجهول‌الهویه نخوانیم و وقت گرانبهای خود را ضایع نسازیم.</p> <p>امروز رسانه ها حيثيت كجكول درويشان قرون ماضي را پيدا كرده بدين معني كه در آن درهم (پول نقره ئي) هم مي‌افتد و دينار (پول طلائي) هم مي‌افتد و پول سياه كم ارزش و بي‌ارزش (تنگه قلب) هم مي‌افتد.<br class='autobr' /> اما اين جامعه است كه غث و ثمين را از هم جدا مي كند.</p> <p>آقاي جواد ناصري تصور نكنيد كه نوشتيد و نشر شد و مؤفق شديد.</p> <p>نگفتــه ندارد كسي با تـــو كار</p> <p>چو گفتي سخن پس دليلش بيار</p> <p>جامعة افغاني را آنطوريكه شما نا آگاه فكر مي‌كنيد، آنطور نيست. اين جامعه ديگر، آن جامعة بستة زمان امير عبدالرحمن خان نيست كه متنفذين هزاره جات، مردم معصوم و بيگناه هزاره جات را عليه حكومت مركزي بشورانند و بعد آنها را در برابر توپ و تفنگف لشكر حكومت قرار دهند و خود در پشت اين سپر جا بگيرند تا امتيازات براي خودشان را از دربار مركز قدرت بدست آرند و بعداً از ندماي دربار شوند و نواسه هاي شان امروز براي پوشاندن جرم همان متنفذين محل و كلان شونده‌گان حريص كه به تجارت روي مردم خود مشغول بودند، آنها را بنام قيام كننده‌گان متمدن معرفي بدارند و مردم هم سخنان شانرا باور كنند.</p> <p>ملت افغانستان آنقدر كه از ستمگران و معامله‌گران بيرحم محلي و باجگيران از مردم و معامله‌گران سياسي اقوام، جفا و ظلم ديده اند از زمامداران قسي‌القلب مركزي به آن پيمانه نديده اند. تمام ظلم ها و ناروا هاي زمام‌داران مستبد به اعتبار خوانين و ارباب هاي ظالم و مكار محلي صورت گرفته است.</p> <p>آنقدر كه خوانين، ارباب ها، بيگ ها، و فيودال هاي محل در مناطق پشتون‌نشين، هزاره نشين و تاجيك نشين و ازبك نشين و غيره، ظلم و نارواي دوامدار بر اقوام خود شان روا داشته اند، حكومت هاي مركزي و نماينده‌گان شان روا نداشته اند.</p> <p>اين كلان شونده‌گان جبار و ردا پوشان مكار و مردم‌فريب اند كه تا اكنون هم توده هاي اقوام مختلف مردم را تا آن زمان بر ضد حكومت مركزي استعمال مي‌كنند و به كشتن مي‌دهند تا براي خودشان و فرزندان شان امتيازات بدست آرند. البته اين به آن معني نيست كه جنايات و گناهان حكمروايان قسي‌القلب مركزي برآئت يابد، اين حكمروايان مركزي در حقيقت نماينده‌گان مركزي همان فيودال‌هاي محل اند و همواره حامي منافع همان اربابان محل بوده اند.</p> <p>آدرس را اشتباه نكنيد. اگر در سنگر مردم قرار داريد از مردم افغانستان از همه مظلومان و ستمكشان كشور دفاع نمائيد. در آنصورت باهم خواهيم بود و اگر صرف به يك قوم بچسپيد، به اساس تجارب جهاني و ملي بي‌آينده خواهيد بود.</p> <p>امروز نسل جوان هزاره، ازبك، تركمن، تاجيك و پشتون دشمنان اصلي و طبقاتي خود را درك مي‌كنند.<br class='autobr' /> موج هاي تغيير جهان، افغانستان را نيز از اين گرداب هلاكت و فلاكت بيرون ساختنيست و ملت واحد افغانستان موانع و كثافات را از سر راه خود دور كردنيست و در شاهراه تغيير جهاني گام گذاشتني است.</p> <p>خوب می‌بود که آقای جواد ناصری نخست خود را بصورت کامل معرفی می‌کردند زنده‌گی گذشته اش روشن می‌بود، صلاحیت علمی و سابقة نویسنده‌گی اش، آشکار می‌بود، آنوقت مطلبش قابل خواندن می‌شد و در آنحال مردم می‌دانستند که اسم اصلی، شغل، پیشه، محل زیست و کار، سن و سال، درجة تحصیل او، سابقة علمی، فرهنگی و قلمی او در چه حد است، و مردم می‌فهمیدند که وی صلاحیت تماس به همچو مسایل را دارد یا خیر؟</p> <p>من برای اولین و آخرین بار به یک شخص مجهول‌الهویه جواب نگاشتم تا اندکی ایشان و بیشتر مردمم را متوجه نكات ياد شده بسازم.</p> <p>در اخیر به آقاي جواد ناصري و امثال آنها به زبان شاعر خطاب مي‌كنم:</p> <p><strong>قلم گیر و همچون قلم راست باش</p> <p>نه هرچش خیال کجت خواست باش</strong></p> <strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article2522" class="spip_out" rel="external"> <p>فرياد پرخروش ملت افغانستان</p> <p>جبهه هاي سياسي امروزي از كجا منشأ مي گيرند؟</p> <p>پنج شنبه 6 نوامبر 2008, پوهاند جنرال عبدالعزيز "عازم"</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article2546" class="spip_out" rel="external"> <p>فغان بی خروش ملت افغانستان!</p> <p>نظری برمقاله عبدالعزيز "عازم"</p> <p>دو شنبه 10 نوامبر 2008, نويسنده: جواد ناصری</p> </a> </strong></div>